Sabi Ng Mama Mo Romane & Geschichten

sabi ni mama. “Ahem. Anong sabi mo, mahal ko? Ako, patay na patay sa ‘yo?” Nakakunot-noong sabi ni papa. “Bakit, hindi ba?” Nakataas ang isang ni kilay ni mama habang sinasalubong ang tingin ni papa. Mayamaya’y naging maamo ang mukha ni papa saka dahan-dahang linapitan si mama. “Sabi ko nga, ako ang patay na patay sa ’yo,” Pag-amin ni papa sabay yakap kay mama. Gumanti rin ng yakap si mama.

I'll be there when you'll going to open your eyes. [Sensui: "Good to hear, i love you Habibi... goodnight."] ngumiti ako na pinindot ang red button. "Wahhh pag nakalakad man si Sensui dadalhin ko agad siya sa mga paboritong lugar ko." ngiti kong saad. "Misa-chan." wika ni Mommy. "Kaso pagbabatukan ko siya makakatakbo na siya. Ang sama naman." reklamo ko na kinatawa ni Mommy habang focus sa pag-drive.

“Eh, ikaw! Tanong naman ni Mommy. “Kailan ka magkakaroon ng lakas ng loob para, ipag tapat sa kanya na mahal mo siya!” Saad pa ni Monic alam niya na may minamahal na rin ang kanyang anak na si Dylan at alam din niya si Vee ‘yun hindi naman siya tutol sa mga babae nais makasama ng mga anak niya basta mahal ang anak niya ay walang maging problema. “Wala pa mommy, nag iipon pa po ako ng lakas ng loob. Para ipagtapat sa kanya.” Sagot ko.

Sabi ni Mama. Tila nasisiyahan si Mama habang hawak Ang aking kamay. Gusto niya agad maging Lola. Dahil Sabi niya babawiin niya lahat ng kulang na panahon na hindi niya binigay sa akin. "Ma. Bakit ka naiyak?" Sabi ko habang nakatingin siya sa ultrasound. "Masaya ako anak." sabi niya at nakarinig kami ng katok sa labas.

Buong pag-iingat na inilapat nito ang kaniyang likod sa sopa saka ito pumosisyon sa kaniyang ibabaw. "You're so beautiful, my love . . . " pabulong nitong usal. Ilang segundo pa siya nitong tinitigan sa mukha habang hinahaplos ang kaniyang pisngi, pagkaraan ng ilang saglit ay bumaba ang kamay nito sa kaniyang leeg hanggang sa narating ang kaniyang puson na may bahagyang umbok. "Saglit lang ang gagawin ni daddy . . . Behave ka lang, okay? Huwag mong pahirapan si mommy," wika nito sa kaniyang tiyan.

sabi ko dito "Wala yon, so dito ka pala nakatira? ganda ah" sabi nito kaya nginitian ko lang. "Sila mommy ang pumili nito eh" "Ganon ba? galin-" naputol pag sabi nito ng may biglang bumuhat sakin na pa bridal style

Hindi ko mapigilang mapanguso at malungkot sa isiping parang pinipili ng anak ko ang ama niya. “Of course not, Mom.” Napanguso ako lalo at umastang nagtatampo. Tumabi ako sa kaniya. “E bakit sinabi mo ’yon? You are my baby, and ako ang kasama mo ever since. Nagkulang ba ako? Hindi mo ba love si Mommy? Kaya ba mas pinili mo ang real dad mo kasi mas mayaman siya? And you are even pushing me to date Frank e he’s gay! Kita mo ba ang ngiti ng real daddy mo? Ang yabang niya porket siya ang pinili. Alam mo ring galit sa akin ang dad mo. Ipagkakait ka na niya sa akin!”

Hindi kumurap. “At bakit mo iniisip na ako ang dahilan?” mababa ang boses, malamig. “May ebidensya ka ba?” “Hindi mo na kailangan ng ebidensya para saktan kami.” lumuluha na siya pero hindi bumibigay ang tono. “Demon, please… ayusin mo ‘to. Hindi puwedeng ilipat si Mama. Hindi niya kakayanin ang ganong lugar. Inosente siya—”

"Dalian mo xowie salem! Don't make me go near you!" Uggghhh! Bwisit! One thing I hate about mommy is pareho kami ng ugali! Like mother, like daughter daw. And she's the boss in the house! Kung ano sabihin niya pumapayag lang si daddy...pati ako! Kainis!