Sabi Ng Mama Mo Mga Nobela at Kwento

naiiyak na sabi ni mommy "opo mam"umiiyak na sabi ni nanay mary kay mom At niyakap ni nanay mary si mommy, at niyakap din ni tatay natoy si mommy, at lumapit muna saglit si tatay natoy kay daddy. "sir"umiiyak na sabi ni tatay natoy

sabi pa nito sa kanya. "I know that, mom. Alam mo naman po na bata pa siya at may edad ka na po. Hindi kaya iwan ka niya pagdating ng oras kung saan gusto na niyang magkaroon ng anak. Alam naman po natin na hindi ka na po magkakaanak, 'di ba?" sabi pa ni Angela sa mommy niya.

Hindi ko alam kung ano nga ba ang naisip ko noon sa gitna ng ganoong desperasyon. Sobrang daming tumatakbo sa isip, masyadong mabilis para makapagsalita. Marahil pinagsisihan ko lahat. Pinagsisihan kong nangtiwala agad ako sa isang estranghera. Pinagsisihan kong hindi ko sinamahan sina Mom at Dad sa ancestral home, baka nailigtas ko pa si Mom. Pinagsisihan kong inuna ko pa ring mahalin ang si Dad at kapatid ko na hindi naman ako pinahalagahan.

Sunod-sunod kong sabi. Nakita ko ang panlalaki ng mata nilang pareho lalong lalo na si Mama. "Solara, tatamaan ka talaga sa akin!" Galit na sabi ni Mama. "Kaya mo ba? Ni pitik nga hindi mo magawa sa akin, at ikaw naman Mark puwede ka naman kasing pumatol sa akin at least may sugar baby ka hindi tulad ni Mama na mommy lang, walang sugar, wala kang mahuhuthot na pera d'yan bobo!"

"Okay 'Ma, I understand, pero kapag kailangan niyo po ng kausap, sabihin niyo po sa'kin. Nandito lang po ako lagi para sa inyo." This time ay ngumiti si Mama nang hindi pilit sa aking sinabi, saka niyakap ako nang mahigpit. Ginantihan ko rin naman iyon nang kasing higpit na yakap. "Maraming salamat sa Diyos dahil binigay niya sa amin ang isang napakabait na anak katulad mo, Alexandria. Lagi mong tatandaan na mahal na mahal ka namin ni Papa mo. Pangako, kahit anong mangyari, nandito lang ako para sa'yo. Hinding hindi kita iiwan. . ."

Pagkaraan ng ilang sandali, muli siyang nagtanong, "Nay, may ama ba ako?" Saglit akong nag isip bago sumagot ng mahina, "Dati meron, pero wala na." Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, sumandal siya sa kanyang upuan, pinagmamasdan ang tanawin sa labas.

At sasabihin kong, "Yung bar na malapit sa University." Panlalakihan ako ni mama ng mata at sasabihin niyang, "Dis oras ng gabi?" Tapos hindi niya ako papayagan at bubungangaan niya ako. Magagalit siya at tatakpan ko ang tainga ko sa ingay niya o kaya magkukulong na lang sa kuwarto para 'di ko siya marinig. Sa huli, hindi ako makakasama. Masisira ako kay Zach. Hindi niya ako kakausapin. Mawawalan na ako ng (poging) kaibigan.

"Huh, okay lang Ma'am." "Di ba bawal ako dito?" "Hmmm, di ba sabi mo may karapatan ka na sa lahat kasama ito." "Nasabi ko lang yun, wala akong plan to take whatever is your mom's." "Wala naman na siya kaya okay lang, pwedeng maupo?"

tanong naman kaagad sa akin ni Mom. "Pag dating nyo na lang po ni Mama saka ko sa sabihin sa inyo. Kaya kung di po kayo maka tiis ay pwede naman na kayong umuwe Miss na miss na po namin kayo e." nasabi ko na lang dito.

Si Angel, sensitibo na,napaiyak kaya agad na lumapit si Mrs. Moon para patahanin ito. "Baby, don't cry, you will always be your mother's favorite child, no one can compare to you.“ Umiiyak na may namumugtong mata si Angel, nakahiga sa kanyang mga bisig na parang may hinagpis, nag-aalala at selosa, "Mom, you really won't give up on me right? Don't leave me Mom please.”