Sad Dying Quotes Novels & Stories

Habang nagpapatuloy si Sathel sa pagsasalita ay mas lalong sumasakit ang dibdib ko. "'Sathel, I would like to, but didn't you hear the doctor? I have just 5% rate to survive. Himala na nga raw na kahit sa edad ko ay nabuhay pa raw ako ng ilang buwan. I do not want my death in the hands of the doctors and nurses that would try to survive me, I want to leave peacefully.'" saad ni Sathel sa sinabi ni Daddy sa kaniya.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Sambit ko Naman, seryuso lang Naman siyang tumango. " Sa kabilang sementeryo dun nakalibing si Mommy, Death anniversary Niya ngayon " Nakangiti niyang sambit Sakin. Bumuntong hininga naman ako. " Ba’t Kailangan pa na may mawala prof, Hindi ko rin maintindihan Minsan Ang Buhay. Bat pa Tayo mag papakahirap mabuhay Dito kung mawawala din Naman Tayo" sambit ko habang nalulungkot.

Gold froze because of what she heard and slowly faces her Tia Ceniza, only to find Ceniza looking somewhere, far away. THE END 🍽️ "Death is not the greatest loss in life. The greatest loss is what dies inside us while we live." - Norman Cousins #RIPYel #SaveSen Thank you for reading! <3

Napatawa si Amber saka ito tumayo at buong lakas tinusok ang tinidor sa karneng nasa kanilang harapan. “Subukan niyo,” mahina niyang saad pero tama lang na marinig nila ang bawat salitang may tahimik na galit. “Dahil hindi ako magdadalawang isip na patayin kayo. Let’s all die.”

Walang tigil sa pagtulo ang luha ko habang nakikinig kay Yaya Nenita. Ni hindi ko na maramdaman ang pagtibok ng puso ko sa sobrang sakit. Pakiramdam ko ay namatay na rin ako. "S-abi ni Attorney S-antiago, hindi na raw n-akayanan ng k-atawan ng Da-ddy mo tapos... tapos nag-suicide ang M-ommy mo, Ma'am Sage."

“Ano? Itatago mo ‘ko sa amo mo o dadalhin mo ‘ko sa kaniya para ipaalam ang katotohanan?” “Gusto mo bang mamatay?” may panggigigil sa boses ni Marcelo. Pero ngumisi lang si Tasya. “Mas gusto ko pang mamatay kesa mabuhay. Wala naman ng silbi ang buhay ko.” Nabitawan siya ni Mr. Sy lalo na nang makita ang luha sa mata niya. “You’re crazy for thinking that he’s worth it para sayangin mo ang buhay mo. He may save you but he’s nothing but an assh0le.”

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"

Hindi naman noon maibabalik ang buhay n'ya. Sa halip ikinuyom ko na lamang ang kamao ko. Nang makita ko ito, mas lalo akong naging desperada na hanapin sila at patayin. I want them dead. "I'm really sorry, milady." "Tumayo ka d'yan. Kahit ilang beses ka pang magsabi n'yan. Hindi maibabalik ng salita mo ang buhay ng kakambal ko." "But, stil---"

Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mga kamay at pilit na pinigilan ang emosyon. Ngunit bago pa siya makapagsalita, nauna na si Sven. Malamig ang kanyang mukha. At mas malamig pa ang mga sumunod na salita. “If people could really die because of someone else's bad luck...” Bahagya siyang tumingin kay Dahlia. Walang kahit katiting na emosyon sa kanyang mga mata. “Then why are you still alive?”