Sad Alone Quotes Mga Nobela at Kwento

Kaagad akong napa-iyak dahil dito. "Why are you crying it's a blessing Leevi." Saad ni Solene sabay yakap rin sa akin. "I don't know if kaya ko siyang buhayin, Ni minsan hindi ko naramdaman ang mahalin ng isang Ina Solene." Napahaguhul na ako dito. "Shh, andito naman kami tutulungan ka naming alamin ang lahat, okay?" Saad pa ni Erica nguni't hindi ko talaga kayang maging kampanti.

saad ko rito. "Kung mahal mo hindi mo magagawang saktan. Hindi mo pa alam ang meaning ng pagmamahal. Mag-assist ka muna sa sarili mo, babe. Sana sa huli, kami pa rin ang pipiliin mo." Nag-angat ako nang tingin at nagtagpo ang aming mga mata. Nakita ko sa mga mata nito ang labis na sakit na dinulot ko rito. Nagpakawala ako ng marahas na hininga. "I'm so sorry kung nasaktan man kita, I guess, kailangan ko munang umalis, dahil kung nandito ako baka kasi paulit-ulit lang kitang masaktan. Gusto kong makapag-isip. Uuwi muna ako sa amin. Ikaw na ang bahala sa anak natin. Kailangan kong ayusin ang isip ko," lumuluha kong saad.

Sana pala ay hindi ko na lang naisip iyon. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit ganun dati si Sanya, kung bakit parang ang tindi ng galit siya sa mundo. They say misery loves company, mabuti pa siya noon ay may mga kaibigan. But now, I don't have anyone to keep me company. I'm miserable and alone.

Sobrang dami nang pinagdaanan ni Ada at hindi naging madali bago niya narating ang tuktok kung nasaan man siya ngayon. "And the last one," dagdag ni Ada, sabay ininom ang laman ng baso niya, "is the loneliness. You’re surrounded by so many people, but it’s rare to find someone who truly understands you. It’s like you’re always performing, even when the cameras aren’t rolling."

Pero kahit anong gawin ko hindi ko kayang kalimutan. I live my life alone. Without anyone that I can cry on. Without someone comforting me. No thing at all. Just living with my own sadness. (TO BE CONTINUED...)

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

“People think I’m strong, na kaya kong dalhin lahat. Pero every time I see you cry, I feel weak. Kasi ayokong nasasaktan ka dahil sakin. Kung pwede ko lang kunin lahat ng sakit, ako na lang. But I can’t. And that kills me.” Humawak si Althea sa kamay niya, pinisil ito. “You don’t have to carry everything alone, Adrian. Hindi mo kailangang maging malakas palagi. If you’re scared, tell me. If you’re tired, lean on me. Kasi hindi mo na kailangang lumaban mag-isa. Nandito ako.” Napapikit si Adrian, halatang tinatamaan. “You really mean that?”

Masaya naman ako sa buhay mang-aawit ko pero siyempre may panahon talagang napapagod at nagdadrama rin ako sa buhay. Well, life is unpredictable. Hindi natin masasabi kung kailan tayo magiging masaya o kailan tayo malulungkot. Kagaya na lang ngayon, mukhang meron na namang taong mabigat ang kalooban dahil sa pag-ibig. Damn love, psss. "Kung broken ka, wala akong pakialam," bungad na saad ko kay Yejin, ang second vocalist ng QQ. Nakabusangot na naman kasi ito habang titig na titig sa sarili niyang reflection sa salamin.

Ngumiti si Shaun. “Magaling. Marami ka natutunan na quote mula sa mga romantikong pelikula, huh? Noong unang nakilala kita, nilandi mo ako gamit ang quote na “Hindi ko maiwasan maging masaya ngayon at nakilala ko na ang mahal ko sa buhay.’ Sabihin mo pa sa akin anong alam mo. Subukan mo gamitin iyon ngayon.”

“I'm sorry.” “Para saan?” “Hindi ko alam.” “Then don't apologize.” Tahimik siyang umiyak. Hinaplos ni Solene ang likod niya. “Hindi mo kailangang maging malakas para mahalin kita.” Mas lalo itong napahigpit sa yakap. “I'm scared of losing you.” “I know.” “Every time you leave the room, I think something might happen.” “Duke…”