Romans & histoires Sad Dying Quotes

Hindi ko man naramdaman ang ganitong pagmamahal sa kinagisnan kong magulang at sa mga taong mahal ko, at least bawing-bawi naman sa anak. “Always remember this Nica…” I look intently to her eyes and gently caress her cheek. “You are so especial, you are loved, so whenever you feel hurt or whenever you feel like everyone doesn’t know your existence… don’t cry. You don’t have to cry and you don’t have reason to feel bad… always choose to be happy.” “Yes mom, as long as your here-“ “Even if I’m not here, or even if I’m dead… always look for the bright side. I may not stay by your side everyday, I promise to stay in your heart forever.”

“Thank you so much for loving me, Mr. Samuel Adams III. Sa tingin ko’y hindi ko na kayang mabuhay nang wala ka.” “You don’t have to thank me ‘cause you really deserve to be loved, Mrs. Myanda Kandice Rodriguez-Adams. Hindi ko rin kayang mabuhay kung wala kayo sa tabi ko ng mga bata. Kapag nasa mission ako, kahit gaano kahirap ang sitwasyon, maisip ko lang kayo’y gumagaan na ang lahat.” Sinserong turan niya kaya pakiramdam ko’y maiiyak na ako. Kapag si Samuel talaga’y nagse-seryoso nagiging teary eyed ako. “Alam mo bang hindi ako takot mamatay, love, pero ayaw kong mamatay during our mission, gusto ko kung sakaling mamamatay ako’y nasa tabi mo ako tapos ang cause of death ko ay namatay dahil

Sinabi niya namatay sa aksidente ang Ama ni Queennie at mukhang naniwala naman sila. “Sorry Baby kung hindi mo na siya makikilala. Alam kong mali na itago kita sa kanya pero hindi ko kakayanin na mawala ka sa akin o masaktan ka. Kapag nasa tamang edad ka na saka ko sasabihin sa iyo ang lahat. Ikaw ang buhay ko at mahal na mahal kita. Ikaw lang sapat na para gawin ko ang lahat,” emosyonal na bulong ko habang hinahaplos ko ang ulo niya.

Ang mapanirang langit na martilyo sa kanyang kamay ay walang tigil sa pagharang sa atake ni Quincy. Naging baliw si Quincy sa bawat salita ni Dax. Ang kanyang magandang mukha ay naging yelo, at sa nagngangalit na mga ngipin, sinabi niya, "Dax Sanders, ngayon ang araw na mamatay ka!"

knowing na busy syang tao. "im getting worse, Brad. nawawalan na ako ng pag-asang gumaling. parang ayaw ko nang gumaling." "bakit naman? huwag kang mag-isip ng ganyan. gagaling ka pa." "parang hindi na, Brad. wala na akong maramdaman sa mga paa ko. feeling ko hindi nakakatulong ang therapy sa akin. lalo lang akong umaasa. Saka, nawawalan na rin ako ng gana dahil si Sab. Hindi pa rin nya ako kinakausap hanggang ngayon. parang gusto ko na lang na mamatay." I was saying these Words to mart dahil gusto kong makita ang reaksyon nya. if concern la ba sya sa akin. "kapag namatay ba ako? susuportahan mo pa rin ang mag-ina ko?"

A wise idea. "See. I'm fine," reply nito matapos ang ilang minutong pag-iisip. Sinundan naman ang message niya ng isang larawan. Napahagikhik si Ludwick. This humorous part of his has never been discovered by his family. Seryoso at pormal naman kasi siya most of the times. "I'm going to kill you!!!!!!" iyon ang unang reply ni Sadie na kaagad ding sinundan. "I'm asking for proof if you're really fine, hindi 'yang t****o mo. Puputulin ko talaga 'yan!!"

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

He deserved more than temporary pain. “You will have your karma, Rye. There will come a time when you will kneel and cry for a loss too,” may diing saad ko habang nakatingin nang diretso sa mga mata niya. “You're desperate. You even involved someone who was already fighting for her life—” “Cut the dramas. I don't wanna hear it.”

A very rare opportunity seeing her losing her own words. "S-Sandy." I slightly closed my eyes. "Please tell me." "S-Sol, it m-might hurt you. I don't want---" "Just tell me." "D*mn." Huminga pa ito ng malalim saka ang taimtim na pagpikit. Kasabay ng pagbukas ng mata ay siya ring pagbagsak ng mga luha sa mata niya. "I d-don't want to lose your happiness?. It might b-broke your heart."

dire-diretsong saad nito. Napatingin ako sa kanya. Bakit niya alam? And the way she talked, it’s not judgement. More like she cares at me at all. Hindi kagaya ni Niro. “One more thing, Sylviea... let your body heal, miscarriage is a serious thing and you should recover first. I am afraid someone here doesn't know that he might kill you if he insists on his ways.” “Right, Brother?” Nanlaki ang mga mata ko nang bigla siyang tumingin kay Niro.