Novel & Cerita Sad Poetry About Love

Ang sabi nito habang magkatitigan sila sa isa't isa. Lord, panaginip ko lang ba ito? kung sakali mang panaginip ko nga lang po ang lahat, puwede po bang huwag niyo na lang akong gisingin? nasa happily ever after na po kasi ako. Ayokong masira at sayangin ang magandang moments na ito para sa aming dalawa. Pakiramdam ko po ay parang ako na ang pinakamasayang haliparot na babae sa buong mundo. Akalain niyo po na yung taong palagi kong pinagdadasal sa inyo nuon at ang palagi ko rin pong ipinipilit sa inyo na sana ay siya na lang aking soulmates, ay nagkakagusto na sa akin ngayon.

Pero yung sakit na binibigay niya… walang gamot na makakapagpagaling doon. Siya ang asawa ko. Siya ang mundo ko. Pero siya rin… ang taong walang awang nananakit sa akin. “The worst kind of sickness isn’t the one that hurts your body. It’s the one that slowly kills your heart because the person you love… doesn’t even care if you live or die.”

Not cry kasi hindi yun bagay. "I see..." naisaad ko. Wala naman akong karanasan sa isang relasyon kaya natural na siguro na talagang wala akong alam. All I was thinking that being in love is a very beautiful feeling and it is all about hapiness, no sadness pero kalakip na pala doon ang mga yun. Because when you choose to love, you already bargain the pain. "But thank you, I was healed. I can't afford to be injured especially, the auction will be held tomorrow." Saad ko rito.

Ang init ng kaniyang bisig, ang lamig ng kaniyang boses at ang pakiramdam ng yakap niya. Kung maaari lang na pahintuin ang orasan at magpanggap na ayos lang ang lahat. But life isn't like that. Life won't stop for you when you're happy or inlove, even more when you're sad or suffering. Kailangan ikaw lagi ang sasabay. Ikaw lagi ang lalaban. I'm sorry love, if fighting means giving you up. "I love you babe so bad..." halos bulong na lang ang huling liriko. Tiningala ko siya. Pinagmasdan ko ang bawat sulok ng mukhang niyang nababalot sa anino ng madilim na silid.

tumambad sa mata ko ang ahas dito na nakasaludo na. Ngumiti ito saka puwesto sa gitna ko. Love basang basa kana sabay pasok nito. napapikit ako sa sakit dahil mahapdi pa talaga pero mabilis naman akung nakapag adjust. aaahhhhh Love ang sikip mo talaga ang sarap mo Love saad nito habang umuulos ng malakas.. Aaahhhh yeah Love cge pa sagad mupa please saad ko na parang wala sa sarili.

To bring you paradise, I could have failed because imperfect I was found; from a wrong cup I could have sipped, for that I wished to be free from all that I lacked. It all I did because I couldn't withstand to see you drowning in my quicksand. Yeah, I've wronged; I drove you away all alone. And because I don't know when you'll be once again my own, so I'll just let me sing a sad song. *** (A Sad Song) ---Arnel T. Lanorio---

Haiku 27 My world fell apart In the most painful farewell From the man I love Haiku 28 Ain't a kid no more Goodbye to past memories Face reality Haiku 29 Craving to break free From the power of control From the tragic lies "Let me give the Haiku 30. I love that number." Halos mapasinghap ako nang maramdaman ang biglaang pagdampi ng malambot na labi sa sensitibong parte ng aking leeg na sinamahan pa ng pagdaan ng mainit na hininga. Hindi ko man lingunin ay alam ko na kung sino ang nasa likuran ko ngayon.

sabi niya Wala akong ibang masabi. S***a iba talaga ako pati tong si sir nahulog sa kagandahan ko char. "But I love someone else." sabi ko at ngumiti, kita ko ang lungkot sa kaniyang mga mata "I know im sorry." sabi niya "If I had a song for you This is it dandelions It tells what I can't tell to you Whenever you are always remember that I still exist.

Hindi talaga niya sinasadyang sampalin ito kanina dala ng matinding emosyon niya kung bakit niya nagawa 'yon. Pag angat niya ng ulo niya nakita niay si Apollo sa labas at pinahid nito ang mga luha na pumatak sa kan'yang mga mata sabay sabi na; "I sorry love, hindi na mauulit." usal niya habang yakap yakap ito. Lahat ng inis nila sa bawat isa ay napawi na lamang at nagtapos ito sa isang mainit na halik na kanilang pinagsaluhan at humantong sa hindi naman pinagsisihan ni Sol sa tanang buhay niya.

naguguluhan kong tanong. “The day your lover went out from your door step, it’s the worst feeling ever. It’s suffocating. The jealousy you felt is something like you badly want to kill someone. The pain when you found your lover being happy with other person than you.” He took a deep breath and puts down the bottle he’s holding on the sand. “Love is confusing, and love is something you don’t want to enter.” Napangiti ako dito nang ngumiti ito. I drank my soju ‘til the very last drop and drops the bottle on the sand.