Sadistic Smile Novels & Stories

Saad naman ng lalaki. "It's a pleasure, Lord Vander." Sagot naman ni Cayden rito sa malamig na paraan. He is in his usual very cold facade na akala mo eh isa na itong serial killer na nakakatakot. Titig pa lang nito nakakamatay na. Killer look ika nga. Pangit yung killer smile kasi pang-aso yun.

Well, except for me. "Hindi ka nakakatuwa!" Gigil kong singhal sa kanya. Sapo ang dibdib ay hindi pa ako nakakabawi sa pang-gugulat niya. Isa pa sa nakakainis ay ang pagngisi niya na parang talong-talo ako kapag kaharap ko siya. His smile is declaring war and his amused dark eyes are looking at me like I am a weakling. Annoying, frog...

But let me just throw some frustrations. “…you bitch!” Hindi niya yata talaga inaasahan ang mga salita na lumabas sa aking bibig, nakita ko ang dagling pamimilog ng kaniyang mata. Her lips were slightly parted then it turned into a mischievous smile. “Now, that’s something I did not expect. So Ms. Pretty assistant is also bitchy huh?” I returned her smirk, “Well, you know we women can be territorial.”

Sunny said laughing evilly. ---

Yung tingin niya ay parang may nabuo sa utak niya na hindi ko pa gets. Then he smiled. Yung kind of smile na hindi loud, pero solid. Supportive. Reassuring. Almost… proud?

Nilingon niya ang taong nag-salita “Sin,” The man smirked bago umalis mula sa pagka-kasandal sa pintuan ng comfort room na kinaroroonan nila at nag-simulang lumakad palapit sa kanya Huminto ito sa kanyang likuran at hinawakan ang ilang hibla ng kanyang buhok. Inamoy iyon ng lalaki tsaka masuyong h******n. “Your smell is really addictive, SAITAN.” Malambing na sambit pa nito na siyang ikinangiwi niya

Bakit ko ba kasi laging nakakalimutan mag seat belt? Hindi niya pinansin ang tanong ko instead ay sinabihan niya ako ng beautiful. "Hindi mo naman sinagot 'yung tanong ko," reklamo ko sa kanya. He opened the car window and rest his right arm. "I seldom smile, yes, dahil wala naman akong rason para ngumiti. I'm always serious, I'm not like Dio who always have a smirk or a smile on his face." I hummed. "Napapansin ko nung mga nakaraang araw lagi kang nakangiti. Do you find the reason to smile?"

tanong ko, kunot-noo at halos naniningkit na ang mga mata ko sa pagdududa habang nakatitig sa kanya. He smiled. A gorgeous-no-a—killer smile. Kung isa siguro ako sa mga babaeng madaling mabola, baka bumagsak na agad ako sa ngiti niya. Tumaas pa ang makapal at itim na kilay niya, as if amused sa tanong ko, bago niya marahang itinikom ang mapupula niyang labi, halos parang pinipigil ang isang ngisi.

“If you wanna ride me or me on top of you… no matter what the position, Delfin, I just want to let you know that you are the only one who could make me horny even with just your smile.” She smiled. At hindi na nawala ang ngiti sa mga labi niya. Nakangiti na lang siya. “You’re creepy,” sabi ko. She pouted. “Gulo mo kausap, Zeno… sabi mo smile lang ako ay lilibugan ka na tapos ngayon creepy na ako bigla. Ano ba tala—”

"Why?" "It doesn't suit you, your character. I mean, to put it bluntly, you look like a shark when you smile." I flashed him a small smile. Pinakita ko ang ngiti ko. There's really nothing wrong with his smile, it's just that he doesn't know how to control his facial muscles. When smiling, he really looked like a shark with those strong sets of pearly white teeth as his whole gums also showed. And adding with his blank eyes, the smile he makes looks like a constipated shark, no, more like an evil scheming shark.