Sadistic Smile Novels & Stories

biro niya na binuntutan ng mahinang pagtawa. Muli siyang tiningnan ni Jamir at nginitian. Ngunit muli rin nitong itinuon at itinuloy ang pagtipa sa keyboard ng laptop nito. "Huwag kang ngumingiti ng ganiyan, bawal" Nakakunot ang noong muli siyang tiningnan nito. Nagtatanong ang mga mata. "Baka kasi may makakita sa killer smile mo, kuhanin ka pang commercial model ng toothpaste. Maging artista ka pa,"

Deep inside she was tormented and in excruciating pain specially her heart, kinaya niya lahat hanggang matugunan ko ang aking ninanais na kasiyahan ang pasakitan siya dahil sadista ako, marahas, at walang puso. I need to that to redeem myself sa aking madilim na pagkain.Ginawa kong pain si Jayda upang palayain ang aking sarili.This is my wild sadism that any woman whom I fall in love with, will have to go this cruel process in order to pass my evil whims.

His smile exuded a sophisticated yet roguish charm Lalo na ang mga peach blossom eyes niya, sobrang nakaka-distract. Sa sobrang guwapo at parang devilish ng itsura nito, hindi na nakakapagtakang marami itong babaeng napapaikot nang hindi man lang ito naseseryoso. “Interesting.” Mukhang nasa magandang mood si Lucian, singkit ang mga mata dahil sa pagtawa. “Sige, payag ako.”

, I said. Ngumiti siya. "Salamat." What's with that smile? Why is he suddenly smiling at me? I just thought how rude he is earlier, he can't be giving me that smile to change my mind! "N-no worries.", I responded. Inayos ko ang strap ng shoulder bag ko sa balikat at tinalikuran na siya at nagpatuloy sa paglalakad. That guys is totally weird! He was rude to me at first, the suddenly he cried and now he gave a smile! Crazy!

Yung tingin niya ay parang may nabuo sa utak niya na hindi ko pa gets. Then he smiled. Yung kind of smile na hindi loud, pero solid. Supportive. Reassuring. Almost… proud?

Nilingon niya ang taong nag-salita “Sin,” The man smirked bago umalis mula sa pagka-kasandal sa pintuan ng comfort room na kinaroroonan nila at nag-simulang lumakad palapit sa kanya Huminto ito sa kanyang likuran at hinawakan ang ilang hibla ng kanyang buhok. Inamoy iyon ng lalaki tsaka masuyong h******n. “Your smell is really addictive, SAITAN.” Malambing na sambit pa nito na siyang ikinangiwi niya

tanong ko, kunot-noo at halos naniningkit na ang mga mata ko sa pagdududa habang nakatitig sa kanya. He smiled. A gorgeous-no-a—killer smile. Kung isa siguro ako sa mga babaeng madaling mabola, baka bumagsak na agad ako sa ngiti niya. Tumaas pa ang makapal at itim na kilay niya, as if amused sa tanong ko, bago niya marahang itinikom ang mapupula niyang labi, halos parang pinipigil ang isang ngisi.

“If you wanna ride me or me on top of you… no matter what the position, Delfin, I just want to let you know that you are the only one who could make me horny even with just your smile.” She smiled. At hindi na nawala ang ngiti sa mga labi niya. Nakangiti na lang siya. “You’re creepy,” sabi ko. She pouted. “Gulo mo kausap, Zeno… sabi mo smile lang ako ay lilibugan ka na tapos ngayon creepy na ako bigla. Ano ba tala—”

"Why?" "It doesn't suit you, your character. I mean, to put it bluntly, you look like a shark when you smile." I flashed him a small smile. Pinakita ko ang ngiti ko. There's really nothing wrong with his smile, it's just that he doesn't know how to control his facial muscles. When smiling, he really looked like a shark with those strong sets of pearly white teeth as his whole gums also showed. And adding with his blank eyes, the smile he makes looks like a constipated shark, no, more like an evil scheming shark.

Oh gosh, knowing Jems baka hindi agad siya pumayag, Lalo na sa mga nangyari nitong nakaraang linggo, Kailangan ko ng magsalita, akmang ibubuka ko na ang labi ko ng.. Jems smiled. Hindi ‘yung sarcastic o teasing smile, kundi ‘yung genuine and happy smile.