Saint Thomas Aquinas Prayer Novels & Stories

Sinundo sila ni Magnus sa sala at doon nga'y sabay-sabay kaming kumain. Nag-offer ng prayer si Quil sa hapag, ito ang naglead ng prayer na siyang ikinangiti naming tatlo. Halatang sanay ito sa pagdarasal dahil sa tulong nina mother superior sa ampunan. "Amen," nag-sign of the cross pa ito. "Amen." Usal naming tatlo.

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si

"At huwag mo kaming ipahintulot sa tukso, Kundi iligtas mo kami sa masama." patuloy kong pagdarasal. "In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen." pagsisimula ni Father Joseph. "Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio, contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium." dagdag niya.

Naupo na rin ako at pinag-lead namin ng prayer ay si Madrid. "In the name of the Father, the son, the holy spirit... Lord, thank you po for the blessing you have given to us. Bless this food po to give us strength in our body, and bless this day to all of us. I would also like to pray for my father to come home because I missed him so much and I'm hoping that soon, we will be together again. Amen." Para akong naestatwa sa kinauupuan ko sa narinig kong prayer. Marahan ko rin'g sinulyapan sina mama at Matthew na sinusulyapan din ako.

Gamit ang kutsilyo ay hiniwa ni Teresa ang kanyang kamay. Tumulo ang kanyang dugo sa may batsa ng tubig. Itinaas ni Teresa ang kanyang mga kamay at nagsimulang umusal. “Domine tenebrarum, exaudi uocem meam. Ego voco vos de altero mundo. Accede ad me. Gloriosam crucem tu divide. Haec utinam sic veniat.” (Panginoon ng kadiliman, dinggin mo ang aking panawag.

"Let's go, dadalhin ko kayo sa loob ng ospital. Pakiusap, tulungan niyo akong manalangin para sa ikagagaling ng taong minamahal natin." "Yes, daddy. God willing po," sagot ni Tharia saka binalingan si Tinay. "Stop crying, let's just pray to God. Kahit man lang sa isipan ay nakikinig ang Dios. Mas mabuti ang tahimik na panalangin dahil ikaw lang at ang Dios ang nakakaalam. Are you willing to do that, Tinay? I mean, willing ka bang sumabay sa'min?" tanong ni Tharia sa umiiyak na si Tinay.

”What the f-” narinig kong saad ng lalaki pero nag-shhh lang ako para matahimik at putulin ang sasabihin niya. I just prayed for everything to be in their right places. To everyone to stop spreading hate instead of love. To anyone being healthy and well, for my family to overcome this struggle. I also thank this man beside me for taking care really well of me, and for myself to be genuinely happy. ”Amen, let’s eat na,” saad ko kay Theo habang tumatawa dahil masama ang tingin ang nakuha ko dito matapos ko mag-pray.

Binitawan ko ang damit niya bigla nang humarap si Mama. Kinuha niya ang pinggang malapit sa akin at muntik pang madikit ang pisngi niya sa labi ko, mabuti na lang mabilis ang reflexes ko at nakaiwas. “Caleb, ikaw na ang maglead ng prayer,” ang utos ni Papa pagkaupo. Pinikit ko ang mata at pinagsalikop ang mga kamay. “Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.”

"Ts, I don't believe you. Adriano is a good looking man. You can't lie to me." "Hindi ako nagsisinungaling sa iyo, Thauce. Oo, m-may itsura nga si Adriano, pero 'di hamak naman na mas gwapo ka sa kaniya at ikaw, hindi lang naman kita binibigyan ng pagkain. Ipinagluluto pa kita tapos nag--" "Let's all stand for the opening prayer." Narinig ko na ang sinabi ni Sister Angelica na ngayon ay nasa entablado ngunit hindi pa rin ako tumatayo dahil sa mga nasabi ko.