Salubong Ang Kilay の小説・ストーリー

"Paano mo ito nalaman?" Nagsalubong ang kilay niya. "Ang alin?" Ito naman ang nagsalubong ang mga kilay. Lumalaki pa ang butas ng ilong. Galit nga. Bagama't iniisip ang sinasabi nito'y napaatras ang mukha niya at napatulala sa nakikitang awra nito. "H-hey!"

It's like a little sun ,that little light she saw outside the apartment. ~It's warm.. Unlike the light bulbs. Hic...! Sniffle.... "S-Su?" Natigilan naman silang lahat ng tumulo ang luha ni Su.Hindi alam ni Kylo ang gagawin at nalilito kung saan ipapatong ang Cake na hawak niya para lapitan si Su at tanungin kung bakit ito umiiyak. Binigay niya ang Cake sa isang tauhan at mabilis na lumapit kay Su.

" taas babang kilay na sabi niya,kapag ganyan na ang mga kilay nito ay meron na naman siyang kalokohan. Pumasok kaming dalawa sa club sumakit agad ang ulo ko dahil sa ibat ibang amoy na nalalanghap ko at ang mga alak na hindi ko maintindihan kung bakit marami ang umiinom rito sakit lang sa baga ang kapalit nito sa kasiyahan nila,at ang lakas ng togtog at maingay dahil lahat sila nagsisigawan,siguro sobrang nasisiyahan sila dahil sa magagandang tugtog.

Malungkot itong naka tingin saakin. "hindi kana makakabalik pa, at baka siya na mismo ang mag may-ari ng katawan mo. Maari niyang pasukin ang katawan mo kapag tuluyan nang pumasok ang kaluluwa mo sa salamin. Ilang buhay nalang ang kailangan niya para lubusan ng makuha ang gusto niya at yun ang katawan mo Aurora. Mawawasak mo lang ang salamin kung wawasakin mo ito sa loob. Hanapin mo ang salamin, wasakin mo iyon dahil doon niya ikinulong ang mga kaluluwang kinuha niya sa mga taong pinatay niya. "

Bagamat malalim na ang gabi ay hindi siya nakaramdam ng pag-aalala para sa pinsan sapagkat normal na sa kanilang mga taong-lobo ang gumala nang gano'ng oras, lalo na kapag kabilugan ng buwan. Babalik na sana siya sa pagtulog nang mapansin ang makinang na bagay na nakapatong sa mesa, sa ibabaw ng isang unan. Ang kan'yang korona. Napabuntong-hininga siya nang maisip ang mga obligasyong kanyang kahaharapin simula bukas bilang bagong Reyna ng kanilang tribo. (flashback)

Ang tanging liwanag namin ay ang maliit na flashlight na dala ni Saling at ang sinag ng buwan na tumatagos sa mga dahon. "Bakit ba ganun 'yung lalaking 'yun, Ate?" tanong ni Saling habang tinatabas ang mga damo sa daan. "Sampung milyon? Sa halagang 'yun, pwede na siyang bumili ng buong isla. Bakit ikaw pa rin ang hinahabol niya?"

I hate spotlight. "Halika rito, hija at kailangan mo ng mag-makeover," turan ng isang bading rin at pinaupo ako nito sa isang upuan. Pinagmasdan ko ang sarili sa salamin. Sa totoo lang, ngayon ko lang napagmasdang muli ang maamo kong mukha. A sinful beauty. Dahil sa mukhang meron ako, palaging nasa peligro ang buhay ko.

tipid na sagot ni Raphael. Ang kaninang magkasalubong na mga kilay niya ay biglang naglaho at nagkaroon na ng kapayapaan sa kanyang mukha. Napahinga siya nang malalim. Kahit ano pa man ay makakatulog siya nang matiwasay ngayong gabi. ---

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

" Hindi naging maganda ang paghihiwalay naming dalawa at pinagbantaan rin niya ang buhay ko, pati narin ang mag-iina mo. " Nagsalubong ang kilay niya at bago pa makapag usisa, sunod-sunod na putok ng baril ang bumulabog sa kanila. Nagkabasag-basag ang mga salamin sa bintana at ang ilang mga gamit sa sala ay nagkalaglag dahil sa pagpapaulan ng bala sa gawi nila.