Salubong Ang Kilay の小説・ストーリー

Bumagsak tuloy ang ulo niya sa lupa. Sa sandaling tumama ang kanyang ulo sa lupa, isang makinang na Sword Light ang bumulaga mula sa kanyang leeg. Sa isang iglap, ang Sword Light ay sumabog, at ang katawan ni Sabrathan ay agad na nawasak. Maging ang kanyang kaluluwa ay napawi. “...” Maraming buhay na nilalang at tao ang nagtipon sa paligid. Ng nasaksihan ito ng mga buhay na nilalang at mga tao, lahat sila ay natulala.

Bigla kaming naglaho at nakarating sa likod ng mansyon nila. Teka.. mali yata ang nasa isip ko. Akala ko kasi ay huhubarin niya ang- Nagulat ako nang may biglang tumalon kay Keegan. Grabe! Isa lang naman itong malaking lion na kulay puti at may mapulang mga mata. Bampirang lion ba ang isang 'to? "Siya si Pluma, napakagandang pangalan hindi ba?" Keegan asked.

Subalit, ang mahabang pana ay masyadong mabilis, at bago pa man mapakawalan ng lobong may tatlong ulo ang atake nito, ang panang nababalot ng kulay asul na apoy ay tumama sa gitnang ulo nito. Kaagad na sumigaw ang lobong may tatlong ulo at bumagsak sa lupa ng mawalan ito ng balanse. Ang lobo ay patuloy na gumulong sa lupa na para bang gusto nitong alisin ang pana na bumaon sa kanyang ulo. “Ayos ka lang ba, young brother?!” isang malumanay na boses ang nanggaling mula sa malayo.

Salubong ang mga kilay at kunot ang noo habang iiling-iling akong tinignan. "Bakit pa ako sasabay sa kanila eh kaya ko naman ang sarili ko!" Inis na asik ko bago sinandal ang likod ng ulo sa headboard. "Talaga?" Sarkastiko niyang sinabi at umingos. "You can't even stand," bulong niyang dagdag sa sarili na rinig na rinig ko naman.

"I know, and I love you..." Natigilan siya sa binulong nito. Mabilis siyang humarap dito ngunit mga labi nito ang sumalubong sa kanya. Mulat pa ang mga mata niya noong masuyo siya nitong h*likan. Pikit na pikit naman ang mga mata nito at tila ninanamnam ang pagh*lik sa kanya.

Bakit ba ako biglang nakaramdam ng kaba? Nagsalubong naman ang kilay niya. “She has a lot of that already. Besides, it was really for you.” Muling napuno ng ingay ang paligid. May ilan na tila kinikilig habang ang ilan naman ay napapairap sa ’kin at masama ang tingin. Wala sana akong balak na kuhanin ito pero natagpuan ko na lang ang sarili na tinanggap ito.

Kinaumagahan, nagising si Kelly na halos magkadikit na ang kilay. Pagod na pagod siya na halos ayaw niyang bumangon ngunit tinatawag siya ng kalikasan. Nakapikit pa rin ang matang sinubukan niyang bumangon pero nagsalubong ang kilay niya nang maramdaman na may bagay na humigpit sa baywang niya. Umungol siya at nagmulat ng mata para tignan ang bagay na 'yon. Natulala siya nang makita ang braso at paang nakakingkis sa katawan niya.

may inilabas siya sa bulsa niyang maliit na papel at ibinagay niya saakin iyon bago siya bumalik ulit sa pagluluto napataas ang Isa kong kilay at nagtatakang binuksan ito at binasa eat your breakfast before you go I'll be away for weeks so stay safe I love you --L my forehead creased,sinong L? nagtatakang napakamot ako sa ulo ko "ate kanino to?"nagtatakang tanong ko,baka Kasi mamaya sa kaniya o kila Kuya kibtapos mag-aasume lang ako

singhal niya. Ngumisi ito, "Kada g*go mo, isang h*lik ang kapalit." Literal na tumaas ang kilay niya. Ginagamitan ba siya nito ng tinatagong technique? Tumikhim siya, balak subukan kung totoo nga ang sinasabi nito. "G*go ka talaga—"

Pinatawag na rin ni Keilys kay Manang Lumen ang bibilhan ng isang buong baboy na malinis na, para ililitson na lang sa ilog. Iba talaga magdesisyon ang mayayaman. Agad-agad talaga ay ilalaban ang biglaang lakad. PAGDATING namin sa ilog, napakaganda ng panahon, tamang-tama lang ang sikat ng araw, at ang tubig, aba napakalinis at napakalinaw. Humahampas ang banayad na agos ng tubig sa mga bato, at ang lamig ng simoy ng hangin, ay, grabe, saktong-sakto lang para sa hangover namin.