Sample Script For Radio Broadcasting Novels & Stories

Narinig ko pang may kumalabog, kasabay nito ang isang malutong na pagmumura. "Ehem. Ehem. Mike test. 1-2-3-3-1-2. Ano ba yan, bakit may counting kapag nag-ma-mic test? Pwede namang kumanta agad, ah? Tsk. Ehem. Pasensya na po kanina. Taksil kasi yun, sorry po. Ehem. Wag po kayong mag-panic. Magiging okay rin po ang lahat. Pasensya na po sa nangyari. Ayos lang po ang lahat. Mga kasamahan po naming unggoy na ang bahala dun. Takpan niyo nalang ang mga tenga niyo para hindi marinig ang mga putok ng bar*l o pakinggan niyo nalang ang boses ko. Alam ko pong nakakaakit ang boses ko kaya i-record niyo na. Wag na kayong mahiya. Free po yan, tapos gawin niyong ringtone para buo ang araw niyo. Gawin niyo

He just hummed, like letting me know that he is listening. "Okay. Last month, our broadcast fee is just ten dollars and twenty five cents. But by this increase, we added five dollars and fifty cents. Making it a total of fifteen dollars and seventy five cents." Pagpapatuloy ko. Hindi ko alam kung na-gets nya or what, bahala siya dyan. Siya may gusto niyan.

Matapos nito, linis ni Jayden ang kanyang lalamunan bago lumapit sa mikropono. "Hello, lahat! Ito ang huling airtime ng aming Radio Club para sa semester na ito. Sigurado akong may mga plano na kayong lahat para sa semestral break. Kung magkasama kayo ng pamilya, mga kaibigan, o ng inyong kasintahan, sana'y makagawa kayo ng magagandang alaala! Sa ngayon, magkakaroon tayo ng special airtime habang pormal nating tinatapos ang semester na ito. May espesyal na kaibigan tayo dito na nais magbigay ng mensahe para sa isang espesyal na tao." anunsyo ni Jayden gamit ang kanyang propesyonal at maayos na boses. Inabot niya ang mikropono kay Andrew. ==============================

Mahinahon din si Jack sa pagsasalita at hindi alam kung ano ang balak ng manugang. Ngumiti ng kaunti si Hugo at binuksan ang isang mobile app mula sa kanyang mobile phone. Pagkatapos, lumipat siya sa isang channel sa radyo at sinabi, “Tay, ipapaalala sa iyo ng tape na ito ang lahat ng iyong magagandang araw dati. Naglalaman ito ng lahat ng iyong mga paboritong kanta. Sa Bisperas ng Bagong Taon, maaari kang mag-click sa anumang kanta na nais mong marinig. Matapos mong mapili ang iyong mga kanta, sisiguraduhin kong nai-broadcast ang iyong mga kanta sa radio channel. ”

Ang unang sumalubong sa kanya ay isang pamilyar na tinig — isang tinig na hindi niya inaasahang maririnig. “Magandang umaga, Aurora.” Sa mga speaker ng radyo, lumabas ang boses ni Samuel, malambing pero may apoy. “Ang tahimik n’yo. Nakakainggit. Habang nagkakape kayo, ako naman ay naghahanda para sa ating muling pagkikita.” Napasinghap si Marcus at dali-dalig pinatay ang radyo, pero huli na — narinig na rin ni Aurora ang boses mula sa veranda. Nanigas siya, hawak pa ang tasa ng kape, at nanginig ang kanyang kamay.

Pagkatapos ng klase ko ay dumiretso na ako sa radio station para sa schedule ko on-air. "Good afternoon, CdeO. Time check it's forty-five minutes after twelve. Cheers to another day of replaying our hits from the '90s with your one and only fabulously fancy, DJ Toyang. Are you lonely or do you feel lost? Well, don't you worry because Eraserheads' Alapaap is here to take you on a trip to the sky. You are tuning in to MOR, my one and only radio for life." The song played right after my spiel.

Pero nang tumingin ako sa audience at makitang naghihintay pa rin sila, mabilis akong nakabawi. Hindi ako puwedeng masiraan ng loob ngayon. Pangarap ko ang nakataya rito. At ang pangalan ko rin. Inilapit ko ang mic sa bibig ko at ngumiti nang propesyonal. “Ladies and gentlemen, we are currently experiencing a minor file synchronization issue with our main server. To respect your valuable time, we will be taking a brief ten-minute intermission. Please enjoy the refreshments while we finalize the display. Thank you for your patience.”

Sabado ngayon, kaya bukas na ang day off ko. At dahil nga sabado ngayon, no 8:00AM newscast with Liam and Salv. Instead, I am doing some research and getting some important informations that I could use for my coverage that will happen later. My script is ready, I already memorized it. Pero kahit ganoon ay kailangan ko pa ring magdala ng back up in case.

Instead na sumagot, he just made a crazy laugh. "Hay," Sabi ko saka napakagat labi at napapukpok pa sa ulo. Kaloka. "Anyway, we should start our live broadcast now babe this will be aired in all the TV stations In our Country sa pamamagitan ng pag agaw ng frequency nila." Wow. Ang galing lang. " Karina, turn on the camera." sabi niya saka ikinumpas ang mga kamay. Sa utos niya at agad na may lumitawbna lense sa harapan ko.

“So hindi pa tapos ang proyekto.” Habang tumatakbo ang van sa madamong kalsada, bigla kong napansin ang kakaibang tunog mula sa radyo—isang mahina at paulit-ulit na static pattern na para bang isang morse code. “Marcus, naririnig mo ‘yon?” tanong ko. Sinubukan niyang i-adjust ang frequency. Ang static ay naging mas malinaw—at unti-unti, naging boses.