Sana All May Jowa Novels & Stories

Natawa naman ito at lalo pa siyang niyakap. "Sana ay hindi na matapos ang mga sandaling ito dahil ito ang pinakamasayang araw sa buhay ko." maya-maya ay sabi nito habang nakatingala sa papalubog na araw. "Sana nga.." malungkot na sagot ni Joy sa nobyo, bukas kasi ay babalik na ulit sila sa kaniya-kaniya nilang mga buhay.

Sinagot niya iyon. "Zach! Naku, pasensya ka na. Nasa Old School kami kanina kaso sumama yung pakiramdam ni Bianca kaya nagpauwi. Yes, sabi niya na-enjoy niya yung performance ninyo. Ang galing ninyo nga raw. Oo nga e! Nakakaawa nga. Na-suffocate yata sa dami ng tao sa loob. Hindi pa naman sanay yun sa mga ganun. Oo, siksikan nga. Ha? Date? 'Di nga? Kaya pala. Naku, walang magagalit! Si Jomari? Naku, hindi niya boyfriend yun! Single na single si Bianca. Edi bukas yayain mo. Akong bahala! Sige. Malakas ka sakin e! Sige, ba-bye!"

Nagulat ako dahil may isang text doon. Theo: Sorry kanina. Nakauwi ka na ba? Shit! Good vibes all the way na ulit ako!

sigaw ng mga tao sa looban. Panibagong taon, panibagong hamon na naman ang dadating sa bawat isa. At kung ano man ang dadating na hamon sa amin...sana ay kayanin naming lahat. "HAPPY NEW YEAR SAINYONG LAHAT! INUMAN NA!" sigaw ko.

Maya-maya may lumapit sa aking security may binigay na papel na may kasamang isang tangkay na rose. Ate Pretty, Salamat sa maiksing panahon na nakasama kita Ate. Masayang masaya ako at nakilala po kita. For the last time, I just want to tell you that whatever pain we are feeling right now and no matter what comes in life, we shouldn't give up. It may be difficult to endure some sadness along the way, but I know we can make it. Hope to see you someday Ate and by that time I know we are both healed and happy. Manifesting!

sabi naman ng isa, halos mamilipit sa sarcasm. Gusto ko na lang lamunin ako ng sahig. Totoong mga Disney princesses sila—baka nakapag-travel na sa buong mundo sakay ng private plane. Samantalang ako, tatlong jeep pa ang sinakyan ko para lang makarating dito. Umupo ako sa pinakasulok ng waiting area, pilit na mukhang composed habang naghihintay ng resulta. “Five million. Hindi nakakapagbayad ng utang ang pride, Maya,” bulong ko sa sarili, paulit-ulit na mantra.

😈😭😈😵😲😤😥 J₩k ln6😂🙂😜 Letitia: waH🥰👈🏽👉🏽🥳 itz m3 🙂and may Jowa😭😋w4h!!!💖 uuwi n4 sya😢 uuwi n4 sha 🤧 wAh🥰🌟☺️m4ghahan4p ng ib4 🙈🤧🥺 m4ghahanapP ng iBaa 🥰🙈😭

Jhonalyn, just wait, dahil gagawin ko ang lahat para mapabagsak ka lang. ########## Xoxo ☺️❤️

"Hmmp bahala ka, sabi mo yan ha. Pwede ko bang dalhin ang bote pagkatapos? I-display ko lang sa sala para naman makita ng mga ka soju ko." "What is ka soju?" "Ang boring naman ng buhay nyo, Mr. Robinson. Di kaba nanood ng Korean movie? Yan lagi iniinom ng mga bida, mura lang kaya yan sa grocery store. Masarap pa. Samahan mo ng maanghang na kanton, pati singit mo tyak iinit, pati nga bituka mo mamumula eh." "Oh, I see. I heard it before, but I haven't tried it yet."

"Happy Anniversary! I w-will do—" "Fuck you, dude. Come on!" sigaw ni Carson na tawang-tawa sa pagkautal niya. Mabilis itong tumayo at inagaw ang microphone sa Kanya. "Ako muna ang magsasalita." Tumingin ito kay Maya sabay ngiti, "Maya, my message for both of you, we're just here if you need us. Thank you, Maya, for—ano ba, dude?" Inis itong napabaling sa kakambal.