Sarcastic Quotes Novels & Stories

tugon ko, sarcastic. “Lucien,” sabi niya, sarcastically, “don’t let it go to your head. Kahit maganda ang fit mo, baka masyadong nagiging… pampered.” “Pampered? Nah. Just upgraded,” sagot ko, half-smirk, nakatingin sa mirror.

“A few days of rest, lots of water, and you’ll be back to your sarcastic self.” “You say that like it’s a bad thing.” “On the contrary.” Diretso siyang tumingin sa mga mata ko, seryoso pero may lambing, at parang biglang nag-flip ang tiyan ko. “Your sarcasm is one of my favorite things about you.”

“H-Hindi ko alam na ganun na ang nararamdaman mo nang umalis ako. I'm so sorry, Scar.” A harsh, sarcastic laugh tore from my lips. Sinubukan kong kumawala sa yakap nya pero parang walang nangyari. Mahigpit pa rin ang pagkakakulong ko sa mga bisig nya. Hindi na ako nanlaban at hinayaan sya.

Tumaas ang sulok ng labi niya na ikina-init lalo ng ulo ko. He did not even realize how sarcastic he is! Napakabastos! Kinuha ko ang kopita at inisang lagok ang red wine. I wanted to calm myself badly at baka matusok ko na ng tinidor ang mata niya. "You know what, ito na talaga ang huling beses na magkikita tayo at makakasama kita. Napakahambog mo! Bastos! And gago!" "Coming from a shameless woman like you... what an honored!" sarkastikong sagot niya.

pikon niyang sabi at binigyan niya ako ng isang nakamamatay na tingin. "Wow! Salamat ah! maraming salamat sa pagligtas mo sa akin ! Isa kang bayani! Hooooo! Saludo ako sayo! Pwede ka nang magpatayo ng sarili mong monomento!"- sarcastic kong sabi. "Tss." tipid niyang sagot at tumalikod na.

I clapped my hands slowly and told him with a straight face. "Siyempre. Ako pa!" He looked so proud. Hindi niya ba alam ang ibig sabihin ng sarcasm? I glared at him. Napansin naman agad niya iyon. "Oh bakit ka nakatingin sa akin ng ganyan? Tuluyang ka na bang na-inlove sa akin? O nag-aalala kang hindi mo makuha ang deal. C'mon, you can do it, right? After all, you are the GREAT Sunny."

Matinding pagsinghap ang ginawa ko at nang maka-recover ay sarkastikong ngisi ang ibinigay ko sa kaniya. "Salamat ha? Salamat kasi nakipag-usap ka na sa akin dahil lang sinabi ko. Salamat kasi bukal na bukal sa loob mo ang pakikipag-usap mo sa akin ngayon. Salamat, Darry, ha?" Puno ng sarkasmong sabi ko sabay hampas sa lamesa at padarag na umalis ng dining area. Nakakairita! Akala ko pa naman bukal sa loob niya ang ginagawa niya ngayon! Nakakapunyemas ka talaga kahit kailan, Darry Lizares!

sarkastiko kong tanong para makapang-asar lang din. "Oo, saya now at iyak later sa sakit... na may kasamang sarap," maharot nitong sabi at humagikgik na nakakagat labi pa nga, parang may kumikiliti at halatang may iniisip na kaberdehan. "Landi mo, letse ka. Kung kurutin ko kaya 'yang p**e mo, ewan ko lang kung iyak later sa sakit na may kasamang sarap pa ang maging reaksiyon at masabi mo riyan."

napapayuko niyang sabi. Sarcastic naman akong tumawa "Bakit? Bakit naman kita aasahan na pumunta do'n, wala namang something sa'tin" bago pa man ako makapagsalita ginawaran na niya ng halik ang labi ko. Pero imbes na magpumiglas o lumayo, sinabayan ko din ang kaniyang halik.

May sarcasm sa tonong sabi niya rito, “Malinaw naman saiyo sa umpisa pa lang kung ano lang tayo, hindi ba?” “Oo. Malinaw sakin kung ano lang tayo. Pero sana naman be sensitive enough!” Umiiyak sa galit na sabi nito sa kanya, “Alam mo na nga kung anong nararamdaman ko, kailangan pa bang harap-harapang ipamukha sakin kung ano lang ako sa buhay mo?”