Sarcastically Pronunciation Novels & Stories

Nang wala ni isang salita na lumabas sa bibig ng lalaki, muli siyang tumingin nang may pagtataka sa ina. “P-Paano n'yo po nal–” hindi niya natapos ang sasabihin nang sarkastiko itong natawa sa sagot niya na lalong nagpagalit lamang sa ginang. Nakagat niya ang pang-ibabang labi nang mapagtantong mali ang mga salitang umalpas sa kaniyang bibig.

Bakit parang hindi siya komportable na makita ang kababata niya? Nakakapagduda na talaga ang mga inaakto niya! “So magkababata pala kayo ni Dark? Bat di mo naman sinabi kanina?” sinubukan kong maging tunog friendly pero parang mas nagtunog sarcastic ang tono ko. Hindi talaga ako magaling makipag plastican..

"Sarkastiko? Siya? Sarkastiko iyon? Akala ko nagbibiruan lang kami." Tumingin ito sa kaniya parang nalito rin. "Nagbibiroan lang kayo kanina?" "O-Oo... don't tell me ganoon siya magalit? Ayaw niya sa akin?" Agad itong nagsalita. "Hindi..." awkward itong natawa. "Na-misinterpret ko lang yata kayo. Akala ko kasi nagsasarkastikuhan kayong dalawa." Napakamot ito ng ulo.

ng sarkastiko. "Pretending like you don't care, eh? Hahaha!" Napahinga siya ng malalim. "Iyan lang ba ang kailangan mo? Maaari ka ng umalis kung ganun." umiling ito at ngumisi na naman. "I'm here to clear some things, Ms. Sobejana." saad nito. Bakas din ang pagiging sarkastiko ng banggitin ang apelyido niya.

Sarcastic na sabi niya bago siya umakyat sa taas patungong kwarto. Napatingin ako sa cellphone ko ng mag ring ito. Agad ko itong sinagot at... "Potangina mo!" galit na sigaw ko sa kan'ya. "Kalma," tawang sabi niya. "Binibiro lang kita. Napaka seryoso mo e." "May gana kapang tumawa?! I hate you!" inis na sigaw ko. "Huy! Anong I hate you?! Alam mo bang makapangyarihan ang salitang 'yan? Bawiin mo 'yang sinabi mo."

Salita pa lang iyon pero masakit na mismo nanggaling sa kanya iyon. "Kung nagbibiro ka lang ay itigil mo na. Hindi nakakatuwa ang mga sinasabi mo!" I said, sa pagtingin ko sa kanya ay galit at poot ang nararamdaman ko. "I'm not." He shortly replied. i sarcastically chuckled, "Kung gayon ay itigil mo na itong mga ginagawa mo. Hindi na ako natutuwa at mas lalo hindi ako nakikipaglaro sayo!"

seryusong sabi niya noong una pero no'ng sumunod na sorry na niya ay sarcastic na ang pagkakasabi. "Sorry? Huh?" Sarcastic na sabi ko. Halata ang galit sa bigkas ko ng 'sorry' "Nagsorry na ako. Ano pa bang ikanagagalit mo dyan?!" Nakacross-arms niyang tanong sa'kin "Gusto mo malaman kung bakit!?" Salabong parin ang kilay ko. "A-ano nga ba!?" Halatang pinapalakas niya loob niya. Tsk!!

“What’s wrong with you lately? Can you stop being sarcastic for once?” Bahagyang bumaba ang tingin ni Lianne. Ngunit hindi dahil nasaktan siya. Kundi dahil nakakatawa na lamang pakinggan ang mga salitang iyon. Sarcastic? Hindi ba’t siya ang unang natutong maging malamig dahil sa kaniya? “Okay,” mahinahon niyang tugon. “I understand.” Bahagya siyang ngumiti bago muling nagsalita.

tanong niya sa akin ng tinitigan ako mata sa mata. Tumango ako. Tinigil niya ang ginagawa, na nagpainis sa akin. I feel bitin kasi pero hindi ko iyon pinahalata. "Hindi pa iyan ang sukdulan, get your throat ready." May pagbabantang sabi nito. Wearing his sarcastic smile. Agad niyang hinubad ang pang ibaba kong saplot as in lahat.

" Wala man lang akong nabalitaan, mahusay. " Sarkastiko niyang sabi, walang mahihimigang galit. Pero, bakas sa tono ng kanyang pananalita ang pinaghalong sarkasmo at awtoridad. "If that is the case, what's the purpose of this stupid meeting? " Pinasadahan niya ng tingin ang lahat ng naririto sa loob ng silid. Napamaang ako sa loob ng aking isipan, nang bumalik sa akin ang wala ng emosyong mukha ni Lucargo.