Novel & Cerita Screeched

“Scream!” “No!” “Scream…” Nang Manalo ito ay hindi na niya makontrol pa at gustong-gusto na niyang isigaw iyon upang mabawasan ang umaapaw ng kuryenteng sumasagad na sa kanyang kaibuturan. She was about to scream ng mabilis na takpan ni Daniel ang kanyang bibig upang hindi siya makagawa ng ingay.

MATAPOS MAKAPASOK nang kwarto ni Irish ay agad nya etong nilock at pabagsak na dumapa sa kama sabay subsob nang ulo sa unan. 'AAAAAAAAAAAAAAAAA' SHE SCREAM HABANG NAKADUKDOK SA UNAN ANG MUKHA, ayaw nya kasing makagawa nang malakas na ingay pero kailangan nyang ilabas tong hiya na to.

Hindi kaya. Nasa kamay parin ni Kalle ang phone ko. Hindi ko alam kung paano ko kukunin dahil sa matalas ng mga mata ni Criselda. She was about to say something nang parepareho kaming nagulat mula sa sigaw. "ERPPP!" I heard the voice of Gina screaming. Patakbo siyang lumapit sa amin. She have this weird stare. Sinesenyasan ako kay Criselda.

Walang pag aalinlangan na inalis nito ang duck tape na ikina da!ng nito sa sakit. “Arghh! Fvck you b!tch!” sigaw ni Andrei sa kaniya. *Pak!* Nagulat sila ng sampalin ito ni Scarlett. Hindi pa siya nasiyahan dahil inulit pa niya ito sa kabilang pisnge. *Pak!* Walang nagtatangkang pumigil sa kaniya at hinayaan lang nila ito.

"Why? Kinikilig ka ba, Misis Velasquez?" Mabilis na nilingon niya ito. "A-Ano?" "Oh! You want to hear it again? Aliya Siblos Velasquez, bagay na bagay ah. Puwede na." "You're funny." "Am I?" "Yes." "At least I made you blush." "In your dreams." "Oh! Really?" "Talagang-talaga." "I also made you c*m. . .many times. And scream my name. . .many times." Pilyo itong ngumiti.

rinig Kong sigaw niya Kay Heide pero Hindi ko pinansin Ang mga sinabi niya Kay Heide dahil nagpatuloy ako sa nag alis sa harapan Ng mga ito. Nang makalayo ako ay saka ko pinakawalan Ang mga luha ko dahil sa mga nangyayari. Alexander bakit mo ako niloko. Pagtangis ko. (Alexander) Ano bang ginagawa rito Heide...? Saad ko Kay Heide

"Wag niyo akong hawakan! LUMAYO KAYO SA AKIN!" "K-KAYONG LAHAT! MGA DEMONYO KAYO! PINATAY NIYO ANG ANAK KO!" I screamed through uncontrollable sobs. "LUMAYO KAYO! DEMONYO KAYO! LAHAT KAYO!" My hands trembled violently. The ringing in my ears got louder. My chest rose and fell rapidly, suffocated by the whirlwind inside my head. I covered my ears, squeezed my eyes shut, rocking back and forth, desperate to block out the voices.

Nahihiya pa sana ako sa takot na may makarinig sa amin. "Screamed my name while I'm eating your pussy." mariing utos nito. "Henryyyyy!!! Ooooooooohhh! Aaaaaaahhhh!"

This is it! "Ahh! ohh.. damn it! sh-t! faster....ohh! that's it! hmmmm..."

Ayaw ko man malaman kung nasa'n ang labi niya, gusto ko pa ring makita sa huling pagkakataon ang kapatid ko. Napayuko ako dahil sa naiisip ko. Naninikip din ang aking dibdib dahil sa mga pumapasok sa utak ko. Gusto nitong kumawala, gusto kong isigaw ang lahat ng mga nasa utak ko. I wanted to scream. Scream as long as I like it. " Yes, but fortunately he's alive, you're brother's alive, Rei." Napaangat naman ang aking ulo sa narinig.