Screeching Door Novels & Stories

Nanatili siyang nakatayo, completely stoic and unbothered, silently letting me vent out my hysterical rage as if waiting for my wave of emotions to subside. ​Sa hindi inaasahan, biglang yumana ang tunog ng doorbell mula sa main entrance doors. Matindi at paulit-ulit na doorbell na parang gustong sirain ang pintuan. Agad naman kaming ​natigilan dalawa, parehong nangunot ang mga noo dahil hindi man lang maisip kung sinong hayop ang biglang bumasag sa usapan namin.

Habang naghihintay sa sasakyan ay nag-vibrate ang cellphone ko. Message galing kay Ethan. Message: Ethan: Kumain kana ba? Tara kain. Liah: pauwi nako, sa bahay nako kakain. ーーー Reply ko sa kanya sabay sakay sa dumating na sasakyan. Paguwi ko sa bahay, ramdam ko ang pagod ng buong araw. Dali dali akong naglinis ng katawan, nagpalit ng damit, itinali ko ang buhok ko ng pa-messy bun. Sabay upo sa harap ng PC ko at punta sa website ng paborito kong chinese drama.

At sa unang pagkakataon noong gabing iyon, nakakita siya ng isang bagay sa mga mata nito na hindi niya inaasahang makita. Hindi takot, kundi galit. She saw pure fury in his eyes. Then someone grabbed the damaged door. The handle rattled once. Twice. The metal groaned. And very slowly, the door began to open.

Pero tuloy pa rin ako sa paghahanap. Door after door after door. Then suddenly... I heard it. A woman moaning. My footsteps slowed. The sound of a bed creaking echoed faintly from one of the rooms. My stomach dropped. No. No way. Pero dahil lasing akong tanga... I reached for the doorknob anyway. And slowly... I opened the door.