Screeching Door Novels & Stories

Sinubukang kalampagin iyon ni Sapphire, humiyaw rin siya sa pagbabaka sakaling may makakarinig sa kaniya. "Anybody there? Please, help. I need some help!" She once again kicked the door. "Please, nakulong ako rito sa loob!" She screamed louder, hit the door stronger, she did it alternately until she reached her limit. Beads of sweats were endlessly forming on her skin lalo na sa mukha, mas umiinit pa sa loob at malapit na ngang maubusan ng oxygen si Sapphire. Nanunuyo na ang kaniyang lalamunan.

Inilibing niya ang kanyang ulo sa pagitan ng kanyang mga tuhod at doon ibinuhos ang kamiserablehang nararamdaman. Ngunit bigla niya ring ini-angat ang kanyang mukha ng makarinig ng mga yapak sa labas at mga boses. Kahit nanghihina ay pinilit niyang tumayo. "Somebody help me! Help me!" Napapaos man ay pilit niya pa ring pinalakas ang kanyang sigaw. "Open the door! Help me! Please help me!" She screamed again and again as she slam the door with all her might.

I can't take it. "Help us!" mahinang usal ko kahit wala namang nakakarinig. "HELLLLOOOO..." Muntik na akong mapasigaw nang may magsalitang boses ng lalaki sa labas ng pintuan ng CR. Huminga ako nang malalim at kinalma ang sarili. He tried to open the door, pero naka-block ito. "Open the door, please!" Gentle ang boses ng lalaki, but it's creepy.

He just wants for his girl who's bearing his child to get out of this hell. Ginawa na nila ang lahat, papalit palit at sabay sabay ngunit sa tibay ng pinto ay wala silang kalaban laban. They heard a crack noises from the glass door kaya naman napatingin sila dito. Nakita nila kung paanong unti unting nagka crack ang glass door na lalong nagpa wala ng pag asa nila at nagpalala ng takot at kaba.

Hindi rinig dito sa loob ang ungol nila dahil nakasarado ang sliding door. "Fuck you!" malakas kong sigaw sabay buong lakas na sinuntok ang glass door. Sinuntok ko iyon ng sunud-sunod. "Fuck you! Fuck you! Mga manloloko! Mga hayop!" Wala akong pakialam kung masakit na ang kamay ko kakasuntok at basag na rin ang parteng iyon ng salamin. "Hugh!" Sabay nilang sabi, gulat na gulat! Agad silang naghiwalay at kitang-kita ko rin ang paghihiwalay ng kanilang mga kaselanan.

Parang hindi sila nasa records room kundi sa loob ng pelikula na walang ibang tunog kundi tibok ng puso nila. "Boss," she whispered. Barely audible. He didn’t answer with words. Just the smallest lean forward. Closer. And closer— Then someone sneezed. "Ah-choo! Sorry!" tawag ni Carl mula sa labas ng half-opened door. "May archive dust yata, Boss." Both of them jerked slightly. Cesca stepped back, kunwari nag-aayos ng blouse. Kinuha ang folder at umiwas ng tingin. "Found it! Okay na ‘to," pilit ang ngiti.

Agad kong winaglit ang isipang iyon at tinungo na ang pinto, I’ll just have to make sure na wala siya rito at aalis kaagad ako. I was halted when I heard a gagging sound. The door was ajar and I’m sure it came from inside that door. Maingat akong lumapit at dahan-dahang binuksan ang pinto. I made sure I won’t create any sound. “F*ck, I’m gonna cum. Swallow it all.”

I tried waiting for it again to make sure I wasn't imagining things. Iisipin ko na sanang hindi iyon totoo nang narinig ko muli ilang minuto ang lumipas. It was a weird squeak or more like a slurp, I exactly couldn't identify. Tumayo ako ng maayos at nilibot ang tingin sa buong second floor. Wala namang iba rito o anomang laruan upang tumunog... at kung mayroon man, paano tutunog kung walang gagalaw?

Narinig pa niya ang marahang pag-click nito ng lock ng doorknob upang hindi niya iyon magawang buksan. “Jessica!” gulilat na marahang tawag niya sa pangalan ng kaibigan. Ikinabigla niya ang ginawa nito, kaya wala siyang nagawa kung hindi hawakan na lang ang doorknob at idikit ang bibig sa may malapit na siwang nang pinto. “Jessica! Humanda ka sa akin mamaya!” she whispered-yelled at the closed door, kahit na alam naman niyang hindi na siya naririnig nito.

Ang kanilang pagpupumiglas, labanan, at galit na pagburaot sa isa't isa sa likod ng pinto ay naglikha ng magulong ingay na tunog nakatatakot na may kahalong landi. The chaotic tension left Tricia and her daughter inside the room completely stunned!