Secondhand Embarrassment Meaning Novels & Stories

No One Noticed. At Heartbreak Anniversary. Lahat naka-display nang sobrang eleganteng tingnan. Parang biglang bumalik lahat ng memories ko noong una kong nabasa ang mga gawa niya. High school pa lang ako noon. Naalala ko pa kung paano ako nagpuyat para lang tapusin ang Love Is Embarrassing dahil hindi ko mabitawan. Kung paano ako umiyak sa No One Noticed. At kung paano ako halos mabaliw kakahintay ng updates noon sa Heartbreak Anniversary na sa online world ko pa sinubaybayan.

I can't believe for the first time in my entire life, I feel ashamed! I got this when I go to college abroad when Zymon and I switched back. Gusto kung gripohan si Zymon dahil kada second semester gusto niyang makipagpalit, hindi dahil sa mas mahirap ang lesson kundi dahil para maranasan ko rin ang mag-aral. Madaming nahihiwagaan sa akin noon. Sympre, sino ba namang hindi kung 'yong classmates mo no'ng first semester nerd pagdating ng second semester badboy na playboy.

"Perhaps.... I mean... Won't you mind having a child with me to please our eldest?!" Parang sirang plaka na nagpaulit-ulit sa aking isipan ang sinaad ni Keith, Ilang araw na matapos Ang nangyari pero heto ako ngayon at nagpagulong-gulong sa kama dahil sa kahihiyan. Is this what they call second-hand embarrassment? Oh god, it's a feeling I never want to experience, again.

Mas masakit kasi… It comes from the person sitting right beside you. The office felt heavier today—parang may humahawak sa hangin. Ever since sumabog yung Blackwood scandal, bawat hallway naging minefield. Bawat bulungan parang patalim na tumatama sa likod niya habang dumadaan siya. People didn’t even bother pretending anymore. Some stared at her openly, as if she was a walking liability— a live bomb waiting to explode. Her inbox? Puno ng seen-zoned emails.

The confidence! "H-Hell no! not even in a million." That's a lie, really. Hindi ko man aminin, but I know that there's already something growing inside me "Na ano... ba? Oh my!" napatakip ako ng bibig nang marealize ang sinabi ko kanina lang. For the second time around, Wayde chuckled. Hindi ko kayang tumingin sa kanya dahil sa kahihiyan na sinabi ko. How much embarrassment could I get?!

“Stop acting like that. You’re embarrassing me…” “Embarrassing-embarrassing ka riyan? At bakit? Hindi ka man lamang nahiya sa akin, ha? What if your Titas and Titos saw you? Your brother? Your cousins? Paano ka magpapaliwanag sa mga iyon, ha?”

I know that they are doing it on purpose para ipamukha sa akin na malaki ang utang na loob ko sa kanila bilang mga magulang ko. I hated the fact that as they tried to embarrass me in front of Spade's parents, mas ako ang nahihiya para sa kanila. I would always feel the cringe and secondhand embarrassment wherever they try to put a negative label on me, pero ang totoo ay sila naman ang gumagawa n'on. Just anything for the gold, huh? I wanted to give them a clap for that. So disgusting and pathetic.

“Ah, eh, ano po, ang sakit talaga kasi! Yung parang tinusok ang heart ko, pero sa ulo po pala natamaan.” I squeezed my eyes shut for a second. Why am I even dealing with this? Ang daming technicalities na dapat ayusin, pero paano ko aayusin ‘to kung mismong kliyente ko hindi maayos magsalita? Mas lalong lumakas ang tawanan sa loob ng courtroom. Napamasahe ako sa sintido ko. This is the first time I have ever felt secondhand embarrassment inside a trial. Nang matapos ang kaso, dinismiss din ng judge dahil sa lumabas na ebidensya. Good. I just want to get out of here.

“Pero echos lang ‘yang mga ‘yan. ‘Di na ‘yan mga galit kasi nga may emergency nga raw na nangyari sa’yo.” “Ano nga palang sinabi mong dahilan?” Tanong ko. “Sabi ko natatae ka kaso nilamon ka na ata ng bowl kaya ayon tinawagan sila tita. Sorry ha? Wala na kasi akong maisip na dahilan.” Muli siyang humalakhak at nagpalumbabang tumingin sa akin. Napakapit ako sa sentido because of the secondhand embarassment. “Nga pala okay ka na ba talaga?”

“Baby, sex is just a sex, I love you and every time that I can’t keep my hands to your body, I still fight bago ako gumawa ng kilos–“ “Shut up,” saad ko at hindi ko maramdaman ang emosyon sa sinabi n`ya, my feelings now are like empty, due to this kind of embarrassment. Ilang beses ko na ba naransan na matanggihan at maramdaman na ayaw sa akin, and I didn’t expect na mararansan ko ito.