Novel & Cerita Seen Zoned

Ngunit ang kanilang baby ay imposible daw na makilala pa. “Zion, tignan mo ang CCTV ng araw na iyon sa loob at labas ng compound ng ospital. Hindi na natin makikita ang loob ng nasunog na gusali ngunit ang paligid nito baka makakita tayo ng ebidensya.”

my whole body weakened, I was leaning on the backrest of the car while still watching them kissing as if they were eager for each other. Kahit nanginginig ang tuhod ko ay nagawa ko pa din lumabas ng kotse at deretsong naglakad sa kanila. Mukhang nagulat si Zhairro sa biglaang paglitaw ko sa harap nila. Tinulak niya si Nicole saka humarap sa akin. He tried to open his mouth to say something but he can't utter a word. I smile painfully. humarap ako kay Nicole na may mapang asar na ngisi sa labi.

(Aria’s POV) Habang ang gabi sa dalampasigan ay nilalamon ng bagyo at ng dugo ni Zion, kaming dalawa ni Zane ay nakakulong sa loob ng isang abandonadong safehouse sa labas ng Golden East. Ang hangin sa loob ay mabigat—amoy luma, amoy alikabok, at amoy ng pagnanasang matagal na naming sinusubukang ikubli sa likod ng aming mga matatalinong salita.

dagdag ni Zia at tumango si Allyson. "Anything else?" Iniabot ni Zia ang isang maliit na flashdrive. "May nakuha akong CCTV footage malapit sa parking lot at gusto kong ikaw mismo ang makakita."

Baboy lang siya at hindi kayang kumain ng ganoon karaming pera sa isang araw. Sa sandaling ito, pinapanood ang interaction sa pagitan nina Alana at Zoren, dahan-dahang pumikit ang mapaglarong mga mata ni Kean_o. Tiningnan lang ang interaction ng dalawa, masasabi na ang damdamin ni Zoren para sa kanya ay tiyak na hindi kasing simple ng nakikita. Ngunit sa mas mataas na tanawin ng kanyang tinutuluyan, alam ng lahat na ang matandang lobo na si Zoren ay walang kahit isang babae sa paligid niya...

Tipid ang kanyang sagot, ngunit bakas dito ang isang uri ng kasiguraduhan na bihirang makita sa mga kasing edad niya. Lumingon si Jasper para pagmasdan ang dalaga. Sa ilalim ng malamlam na ilaw ng dashboard, napansin niyang ang palaging kalmado at tila walang pakialam na mga mata ni Zoey ay biglang nagniningning. May kung anong kislap doon isang apoy ng pangarap na sumisiklab tuwing nababanggit ang tungkol sa arkitektura.

((( Zhia POV’s ))) Namilog yung mata ko ng makita ko yung TIME ZONE. Natigilan din si Sean maglakad. Di ko napigilan sarili ko, ako na ang napahila kay Sean sa loob! “What is this Zhia?” reklamo niya ng nasa harapan na kami ng Cashier Booth.

Pagsapit ng gabi, habang nagluluto ako ng hapunan, binuksan kong muli ang phone ko para tingnan ang surveillance camera. Gaya ng nakita ko kaninang umaga, sira ito. Posible kayang sinadya ni Zane ito?

At kahit malabo— sapat para makita ang maliit na ngiti sa labi nito. Parang alam nitong makikita nila ang footage. Parang sinasadya nitong magpakita. At pagkatapos noon— may isa pang bagay na napansin si Zia. Ang lalaking iyon… may hawak na cellphone. At tila may ipinakitang picture sa camera. Agad kinilabutan si Zia. “Zoom in,” malamig na utos ni Christian. Mabilis na inadjust ng guard ang footage.

Well, hindi na niya problema 'yun. Lumipas ang buong umaga na nakaupo lang si Zoe sa clinic. Bago siya umalis para pumunta sa Solana Tower, dumaan muna siya sa banyo. Paglabas niya, isang matinis na tili ang narinig niya mula sa fire escape, kasunod ang tunog ng isang bagay na gumugulong pababa.