Seen Zoned Novelas e Histórias

Tumayo siya, ang kaniyang matipunong katawan ay naglalabas ng isang nakakamatay na awtoridad. “Excuse me,” malamig at mababang boses ni Zian. Ang kaniyang mga mata ay dumiretso kay Zion, bago dumaan sa akin, isang tingin na parang nanoot sa buong pagkatao ko. “I need to clean this up.” Walang lingon-likod na naglakad si Zian palabas ng VIP section. Ano ba talaga ang meron sa kambal na ito? Bakit ako ginagamit ni Zion para lang inisin si Zian? Bakit naiinis si Zian at bakit ako nasasaktan?

Ngunit ang kanilang baby ay imposible daw na makilala pa. “Zion, tignan mo ang CCTV ng araw na iyon sa loob at labas ng compound ng ospital. Hindi na natin makikita ang loob ng nasunog na gusali ngunit ang paligid nito baka makakita tayo ng ebidensya.”

my whole body weakened, I was leaning on the backrest of the car while still watching them kissing as if they were eager for each other. Kahit nanginginig ang tuhod ko ay nagawa ko pa din lumabas ng kotse at deretsong naglakad sa kanila. Mukhang nagulat si Zhairro sa biglaang paglitaw ko sa harap nila. Tinulak niya si Nicole saka humarap sa akin. He tried to open his mouth to say something but he can't utter a word. I smile painfully. humarap ako kay Nicole na may mapang asar na ngisi sa labi.

(Aria’s POV) Habang ang gabi sa dalampasigan ay nilalamon ng bagyo at ng dugo ni Zion, kaming dalawa ni Zane ay nakakulong sa loob ng isang abandonadong safehouse sa labas ng Golden East. Ang hangin sa loob ay mabigat—amoy luma, amoy alikabok, at amoy ng pagnanasang matagal na naming sinusubukang ikubli sa likod ng aming mga matatalinong salita.

dagdag ni Zia at tumango si Allyson. "Anything else?" Iniabot ni Zia ang isang maliit na flashdrive. "May nakuha akong CCTV footage malapit sa parking lot at gusto kong ikaw mismo ang makakita."

“Uminom ka ng honey.” “Tapos na.” “Maligo ka na pala… o gusto mo ba na ihatid kita pauwi?” Ang tanong ni Cordy. “Dito ako matutulog.” Determinado si Zoe. Sa totoo lang, minsan lang siya tumuloy sa North City dahil lagi siyang may shooting sa ibang lugar. Sa bihirang pagkakataon na bumalik siya, tumutuloy siya sa mga hotel dahil maraming mga hotel ang mga Levine.

Pagsapit ng gabi, habang nagluluto ako ng hapunan, binuksan kong muli ang phone ko para tingnan ang surveillance camera. Gaya ng nakita ko kaninang umaga, sira ito. Posible kayang sinadya ni Zane ito?

Huminto saglit si Eli t pagkatapos agad siyang ngumiti sa ilalim ng hoodie. “That depends.” “On what?” Kung alam mo lang… mahina niyang bulong. “Whether you can handle the truth.” At sa sumunod na segundo tumalikod na siya at tuluyang nawala sa dilim. Mag-isa na naiwan si Adrian sa rooftop napatingin sa direksyon kung saan umalis si Z. At habang tumatagal napapaisip na lang siya. “Those eyes… I've definitely seen them before.”

At kahit malabo— sapat para makita ang maliit na ngiti sa labi nito. Parang alam nitong makikita nila ang footage. Parang sinasadya nitong magpakita. At pagkatapos noon— may isa pang bagay na napansin si Zia. Ang lalaking iyon… may hawak na cellphone. At tila may ipinakitang picture sa camera. Agad kinilabutan si Zia. “Zoom in,” malamig na utos ni Christian. Mabilis na inadjust ng guard ang footage.

Natigilan ako sa pagscroll nang tumunog ang hawak kong phone ko. Zoren is calling again. Kung siguro hindi ako badtrip ngayon, hahayaan ko 'to at hindi sasagutin, but I bit my lip when I noticed his quick glance at my phone. Damn! This is the only way to get his attention! What? Threatened? I know it! He saw that it's Zoren. Mabilis ko iyong sinagot. "Yes, Zoren?" Halos maduwal ako nang marinig ang pekeng lambing ng boses ko, pero napangiti pa rin naman nang mapansin ko ang pag-ayos ni Maddix sa kinauupuan.