Novel & Cerita Self Satisfaction

Hangga't hindi siya makakalusot sa aking depensa ay di kami titigil. "Crap." Saad nito sabay hingal. Alam ko na pagod na pagod na ito. Humahanga din ako sa determinasyon nito na manalo at matuto. Wala na akong naririnig ni isang reklamo nito, maliban lang kung papalpak na naman ito sa atake. Nahuhuli ko nga minsan ito na pinapagalitan ang sarili which is very amusing.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa

sambit niya sa sarili. Bakit nga ba naman kasi sa dinami-rami ng magiging reaksiyon niya ay tila in-enjoy pa niya ang halik na iyon? Ang dapat niyang ginawa ay itinulak ito at sinampal ng paulit-ulit ngunit sa halip na ganoon ang maging tugon niya ay ninamnam pa niya. Bahagya niyang tinapik-tapik ang sariling ulo. Nais niyang mahimasmasan at magising sa kung anumang pakiramdam na saglit na lumukob sa kaniya kanina.

Ang increase nga sa sahod ay totoo, at ito na ang nagpatunay na sulit ang lahat ng hirap at pagod na pinagdaanan niya. Dahil dito, lumakas ang kanyang pakiramdam ng pride at saya. Alam niyang may magagamit siya para sa bagong bahay at para sa kinabukasan ng anak niya. Pinatigil niya muna ang sarili at muling tumingala, habang pinagmamasdan ang mga mukha ng kanyang mga katrabaho. Lahat sila ay may ngiti sa labi, at alam niyang pareho sila ng pakiramdam—masaya at kontento. Isang magandang araw nga.

~ZEL~ “Nag-eenjoy ka nga, brad, pero masaya ka ba? I mean, talaga bang masaya kang nakikita mong nahihirapan siya? Kuntento ka ba na sinasaktan mo lang ‘yong taong mahal na mahal mo? Nakamit mo na ba ‘yong level ng satisfaction na gusto mo? Kasi kung ‘hindi’ ang sagot mo sa lahat ng tanong ko, please lang—huwag mo nang pahirapan ang sarili mo!” matigas na sermon sa akin ni Chad na hindi ko naman binigyang komento. I just gave him a cold shoulder. But at the back of my head, there was a question. Masaya nga ba talaga ako sa mga ginagawa kong pananabotahe sa babaeng siyang lahat-lahat sa akin noon?

Even if I stab this multiple times, it will call the same name over and over again. It was my decision, yet I am the one who's not satisfied with the result. I was wrecked into pieces that no one would be able to put back but the one I wrecked. How ironic that I can't fix myself even if I tried to. Sarili ko na 'to, umaasa pa akong iba ang aayos.

Ang init ng satisfaction ay kumalat sa kanyang katawan, isang kaunting thrill ng pagkakaroon ng control sa sitwasyon. “Pangalawa, alam mo na tinatarget ang pamilya nina Levi, hindi ba?” Ang tono ni Samantha ay masaya, may halo ng mischievous delight. “Sabi ng asawa ko, nasa kakila kilabot na kalagayan si Levi, at baka makulong pa! Ang stock ng kompanya nila ay bagsak na. He deserve it! Napakasarap isipin iyon.”

Sabay kaming suminghap ng mag isa kaming dalawa. Akala ko quickie lang ang gagawin namin dahil nasa office kami pero tumagal ang pagtatalík namin, “Sa’yo lang ako na-satisfied ng ganito, Ava.. sayo lang ohhh…” sabi ni Sir na kinapula ng pisngi ko. Alam ko naman na marami siyang babaeng nagalaw bukod sa akin, pero nakaka-proud na isa ako sa babaeng na-satisfied siya kahit hindi ako magaling sa larangan ng pakikipagtalík.

saad pa niya. Hindi ko alam kung anong gumuhit sa lalamunan ko dahil sa sinabi niyang yun. Para bang kahit subukan kong paniwalain ang sarili ko na kaya ko at masaya ako mag isa ay palaging may ibubutas siya sakin para lang maimulat ako sa katotohanan… masaya ba talaga ako na mag isa lang? O baka sinasanay ko lang talaga ang sarili ko na mag isa dahil pakiramdam ko wala ng ibang nagmamahal sakin simula ng mawala si papa.

Sa halip ay pinagmasdan muna niya ang sarili sa screen. Napangiti siya nang marahan at pinindot niya ang click. Pagkatapos ay agad niyang tiningnan ang resulta. Hindi perpekto, ngunit sa unang pagkakataon ay nagustuhan niya ang isang litrato ng sarili. Hindi dahil maganda ang kuha. Kundi dahil mukha siyang masaya.