Self Satisfaction Novels & Stories

pagtatanggol ko sa aking sarili. "Okay. Sabi mo eh. Madali naman akong kausap at saka lahat ng mga sinasabi mo ay pinapaniwalaan ko naman." Nakangising saad nito. "Aba'y dapat lang! Nagto-toothbrush ako palagi pagkatapos kong kumain kaya wala akong bad breath no'h!" patuloy na pagtatanggol ko sa aking sarili. "Oo na, naniniwala na nga ako. Pero syempre mas naniniwala at nagpapasalamat ako no'ng sinabi mong guwapo at mabango ako. You know, i really appreciate it."

nakangisi nitong sabi para akong tinarakan ng maraming karayom sa aking dibdib sa narinig pero tinago ko ang aking emotion. Ayoko siyang bigyan ng kasiyahan na siya ang nanalo. Sa mga training ko isa sa mga pinag aralan ko to ng mabuti. To hide my emotion, I will not let them have their satisfaction. Hindi ako nagpakahirap na matalo lang dibale ng masaktan ako deep inside pero lilipas din ito. Alam ko talo ako ngayon pero someday magiging ok din ang lahat. "I know, hindi mo na kaylangang sabihin yan. Everybody knows already," sarcastic kong sagot.

You must used to it. I want you to became productive, Sweetheart. True, may kontrol din naman ako sa sarili. Di mawala ang side mong nagustuhan ko. Palaban minsan na wala namang magagawa sa akin. Talagang matatawa ka na lang sa asawa ko. As if naman may kalaban laban siya sa akin. I feel weaker kapag umiiyak ka Zhia. Nadidismaya din ako sa sarili ko kapag nagkakamali akong masaktan ka. I need to do something para makita ulit ang ngiti mo. Problemado kasi ako kapag nawawala yun. I hate myself kapag ganyan ang nangyayari Zhia. At mas lalo akong naiinis kapag nakikita ko na sa ibang tao ka ngumingiti. Tss. That's smile is only mine. No more to others. 💯🌚.

"I-I will be happy." Hindi ako nagsalita at para akong nablanko sa mga naririnig. Baka nga ako pa ang hindi niya mapatawad sa gagawin ko. I am going to satisfy my inner sekf sa gagawin ko at wala akong pake sa magiging kakalabasan no'n. Kaya hangga't maaga ay hihingi na ako ng tawad. I know that he will going to loath me after this.

Umalis siya sa likod ko at iwinagayway bigla ang cellphone niya,malaki ang mga numbers sa screen kaya naman nakita kong mag-uumpisa na ang huling klase sa huling araw ng pasukan . "Are we going?"saglit akong nag-isip.I already feel some kind of relief.I feel like I appreciate the cold wind more than it ever does.Pakiramdam ko mas lumakas ang pakiramdam ko,hirap akong i-explain kung anong klaseng ginhawa talaga iyon pero nagbibigay iyon ng fulfillment sa buo kong katawan.I feel energized , I feel like I can even solve a mathematical problem in just a second and still feel okay.All of a sudden ,I feel . . . complete.

Sambit nito habang natatawa sa sariling ginawa. He got pissed off. Kung hindi lang ito lasing ay baka gantihan niya to to taste her own medicine. + + + + + + + END OF FLASHBACK + + + + + + +

wika ko naman habang naka upo sa sahig. Napabuntong hininga na lamang ako ng dahil sa sitwasyon namin. " I promised na gagawin ko na Ang tama para Hindi na kayo madamay sa mga ginagawa kung Mali, I - I know I have some stup*d decision sometimes because I just want what's good for me " wika ko. " And I know that's selfish , Kasi Hindi ko iniisip kung sino ang madadamay Hindi ko iniisip kung sino ang masasaktan ko " napabuntong hininga naman ako.

13 Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. Hindi ako makapaniwala na nagagawa ko iyong sabihin lahat. Nakangiti ako at hindi na natanggal ang ngiti sa labi ko. Wala naman sigurong masama kung sabihin at aminin ko na medyo nagkakagusto na ako sa kanya hindi ba? Hindi ko alam kung paano, pero pakiramdam ko gusto ko na siya. O masyado bang mabilis na aminin ko iyon sa sarili ko at baka mali lang ako at wala lang akong mapagdiskitahan? Ewan ko.

Pakiramdam ko ay nawala ang lahat ng pagod at sakit na nararamdaman ko. My satisfaction and happiness are like a tidal wave washing away all my problems, pulling out all the heaviness in my chest. Ngayon ay mas naintindihan ko na at mas nagiging malinaw na sa akin na ang sarili kong kakayahan ang magiging lakas at kasiyahan ko. Hindi ko p’wedeng sayangin kung ano ang kaalaman ko at patutunayan kong mali sila ng akala sa akin.

Siyempre, okay lang ako lalo na at sobrang satisfied ako sa performance niya ngayung tanghali! "Yeah...okay lang ako! Sa sobrang galing mong bumayo parang bigla na lang nawala ang gutom na nararamdaman ko!' ngiting ngiti kong sagot sa kanya! Isang malakas na pagtawa ang naging sagot niya sa akin kasabay ng pagdampi ng labi niya sa ibabaw ng aking ilong Mukhang masaya din talaga siya ah? Pero No! Hindi porket masaya siya ligtas na siya sa mga fake cravings ko! Nag-uumpisa pa lang kaya ako!