Keep Myself Sane Novels & Stories

“Hindi landian, kundi self-care with benefits. Kailangan ko rin ng bakasyon, hindi lang basta trip. Mental, physical, at sexual healing.” Natawa ako ng malakas, halos mapatingin ang ibang customer sa café. “Mental healing daw? Parang masisira lalo ‘yang utak mo sa ginagawa mo!” “Eh ikaw naman,” balik niya agad. “Wala ka pang bago. Halos maalikabok na yang love life mo. Ni hindi ko alam kung may nagtatangkang ligawan ka o puro tanim ng tubo ang inaasikaso mo.”

Still a bit early. I walked to the mirror near my desk and checked my reflection. I tried to smile at myself in the mirror. Just a soft one. Nothing big. Just enough to remind myself that I could handle this. I sat back down and opened one of the project folders. I read the same page twice, maybe three times, but nothing stayed in my head. I wasn’t really reading.

umiling ako sa kanya saka ako napangiti “Try again!” nag-isip si Hera and then she raised her eyebrow “ Alam ko na! Amore’s wall!” she said proudly kaya umiling ako ulit “Sirit na!” nakasimangot pa si Hera kaya kinurot ko ang ilong niya “Okay, I call it, My Sanity Wall! Kasi whenever I feel that I will loose it, timitingin ako dyan, and that made me sane for the past years na wala ka!” matapat na sagot ko

"Akala ko magiging madali lang iyon. Simple lang naman kasi yung sinabi niya... bawal ako mahulog sakanya..." "Pero hindi mo nagawa? Nahulog ka sakanya?" Tumango ako roon sa sinabi niya. Minsan kung saan pa yung akala mo sobrang simple lang tapos sobrang dali lang gawin ang siyang mahirap pala at hindi mo pa magagawa. Masyado akong kompyansa sa sarili ko na hindi ako mahuhulog sakanya. Masyado akong bilib sa sarili ko. Masyado akong nagpaka-presko. Hindi ako nag-ingat. Noong sinubukan kong pilitin at pigilan ang sarili ko ay doon ko napagtanto na sobrang nahulog na ako.

Pinagpalit ko si Monica at Anne sa kanya, pero niloko lang pala niya ako. Nagpasya akong umalis ng bahay dahil baka mapatay ko sila. Lalo na si Agnes, ang kapal ng pagmumukha niyang lukohin ako. Huminto ako sa isang bar at doon uminom gusto kong makalimutan lahat ng nalaman ko. siguro karma ko na rin ito dahil sa ginawa kong pag iwan noon kay Monica at Anne. Dapat hindi ko sila pinagpalit kay Agnes. Hindi ko naman napigilan ang sarili kong ibato ang basong hawak ko. dahil sa inis ko sa aking sarili.

I need to do something. Hindi ko na kaya yung pakiramdam na palaging bantay si Messiah sa bawat galaw ko. Hindi na ako bata na kailangan pang iprotektahan. Kaya napagdesisyunan ko: I need a plan. A small one, for now. Hindi ko pa alam kung paano gagawin iyon, pero may dalawang bagay akong alam: 1. Observation is key. Kailangan kong makita kung paano nagmamanage si Messiah ng mansion, paano naglalakad ang mga staff, at kung saan may butas sa routine.

Ang dami ko nang pasan, ayoko nang madagdagan pa. Bitbit ko ang paper bag habang naglalakad sa malamlam na kalsada. Tahimik ang paligid, tanging tunog ng sapatos ko sa sementadong daan at ilang sasakyang paminsan-minsang dumadaan ang maririnig. Huminga ako nang malalim at pilit pinapakalma ang sarili. “Focus, Mara,” bulong ko sa sarili. “Sweldo. Utang. Si Mama. Mga kapatid ko. ’Yun muna.” dugtong ko. Para akong baliw na kinakausap ang sarili.

Madumi rin at puno ng mga sirang gamit kaya isang maling hakbang lang ay maaari akong makasagi ng mga gamit na maaring magbigay hudyat upang matunton ang aking pinagtataguan. I try to calm myself by releasing deep breaths. However, my tears won't stop from falling as my whole body keeps on trembling. At that very moment, I had no one to run into. The only thing that keeps my location secure is the door where I put a chair to serve as its lock. Pinakiramdaman ko ang aking paligid. Wala akong narinig na kahit anong ingay. Dahan-dahan akong gumapang paalis sa pinagtataguan ko. Ngunit biglang kumalabog

Na kahit anong gawin ni Joey, I still have the advantage. "Okay. Make sure to make an appointment again..." sabi ko na lang. Wala akong magagawa. Pagkatapos ng tawag ay natampal ko ang mesang naglalaman ng mga papeles. Hindi ko maalis sa isipan kong may nangyayari na hindi ko alam. It's seems someone is messing me up behind my back. Kinalma ko ang aking sarili. I need my home. I need to go home. Tasya will calm me down. Makita ko lamang siya, my whole being will be at peace.

Kahit pa ang kapalit ay ang sarili kong kaligtasan. Pinanatili ko ang pagiging alerto at ang pandinig ko’y sensitibo sa bawat galaw, bawat paghinga, bawat anino na dumadaan sa paligid. Kahit nakatuon ang atensyon ko sa nangyayari sa unahan, hindi ko kailanman hinayaang bumaba ang antas ng pagbabantay ko.