Shamelessly 소설 & 이야기

Blessy snapped as she hugged her sling bag up to her chest tightly. "I'm sorry if I offend you. I mean it's only rational to explain everything to curious people since you're from one of the prominent families in the business industry. Una, ang Emerald Advertising din naman ang makikinabang dahil dadagsain kayo ng customers at pangalawa, those issues will be swept away by another nonsense rumor after that and your life will be at peace again. Anyway, this is just my suggestion. I didn't mean to invade your privacy matters."

Napabuntong-hininga si Anna at nag-step in kahit nakikita ko naman na nai-intimidate siya sa akin, “Ma’am, please—” “Señorita,” I cut her off. “Call me Señorita Sasha, Anna.” Tumango siya, “Okay, Señorita. Nagkamali si Gloria sa nasabi niya at naiintindihan ko kung nainsulto ka pero wala kang karapatan na insultuhin si Gloria ng ganiyan. At mas lalong wala kang karapatang i-body shame siya dahil mali iyon.”

Umiling ito at ipinatong ang dalawang kamay sa sandalan ng bench. "Wala lang. Nakakapagod labg tingnan 'yang mga buntong hininga mo at kalungkutan mo. I've been watching you Ferguson since the day we left that hospital and I must say you're shallow. Tss. Talagang magkakaganyan ka dahil lang sa ka shit-an ng pag-ibig na 'yan? Oh well love's really shitty alright." Bahagya itong natawa at tuluyan nang umikot para umupo na rin sa tabi niya.

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

narinig ko na namang wika nito kaya Wala sa sariling napahilamos ako sa sarili kong mukha dahil sa matinding inis Shit, hindi kayang tangapin ng pride ko na sa hitsura naming ito, napagkamalan kaming budol ng kutong lupa na ito! Nasaan na ba si Ate Brittany, bakit ito nag hire ng babaeng walang common sense?

My guilt and shame is hunting me as hell. Kabadong kabado ako habang naglalakad palayo sa kwarto ko. I am shaking so bad at pakiramdam ko pwede akong mag pass out anytime, that would be a lot better para magkaroon ako ng dahilan na wag silang sabayan sa lunch.

“Loka-loka ka!” “Hay nako, bad influence talaga si Ate Sharon, kahit kailan.” Tumayo ito. “Ano? Dadating ka ba? Masiyado ng mainit oh. ‘Di ka ba naaawa sa ‘kin? Oh kahit ang thesis na lang natin ang kaawaan mo.” “Umalis ka na diyan. Chismosa ka talaga.” “Ikaw, scammer! Dios mio! Ang dami na talagang scammer sa mundo. Pati pinsan ko, scammer na rin.”

FUCK! "FUCK" I can't help my self from cussing, pakiramdam ko nagbabaga ako sa galit, he really knows how to avoid the cameras damn it.. Pasimple kong sinilip si Shan sa loob at nakita kong pinupulot na nito ang nagkalat na pictures sa sahig at sa ibabaw ng kanyang lamesa., tinanguan ko na ang dalawa and motioned them to leave.

Napakaamo ng mukha nito ang ang kapusyawan ng balat ay tila mas maliwanag pa sa dalawang ilaw na naka-on. Gulat na gulat ito nang alokin ni Shan Olmiga A.K.A Shaneen na kuning kanilang maging model para sa mga swimwear na kanilang mga tintahi. Alam nila ba papatok ang kanilang negosyo kapag nakumbinsi nila ang babae na kanilang maging modelo.

pa simpleng sagot ni Rebecca, humihiyaw sa katarayan ang maamo niyang mukha. "A friend of yours na hindi mo kailanman pinapatawad magpahanggang ngayon dahil sa letse mong pride!" inis na sagot ni Shanice at agad na tinalikuran ang topakin niyang kaibigan, damn it!