Shamelessness Synonym の小説・ストーリー

Wala naman kami ginawang masama. "Hon, you know what I mean. Gagamitin ka lang niya upang makalimot sa kanyang nakaraan." Sambit ni Xenon. "Ashame of you." Inis na asik ni Shara sa kasintahan. Ngumiwi ako. "Hey! Huh, wala naman kami ginagawang masama. Ewan ko diyan sa imahinasyon niyo! Never kong magugustuhan ang antipatikong lalaking yon!" I pouted.

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.

The air between us crackled with unspoken words and shared memories, a silent acknowledgment of the journey we had both undertaken to arrive at this moment of closure and acceptance. "Heather, I'm so sorry. Hindi ko gusto ang nangyari sa iyo. Nadala lamang ako ng emosyon at ng takot ko. Takot na takot ako noon, alam ko, mahal na mahal ka ni Anthony, natatakot ako na maagaw mo sa amin ang ama ng anak ko. I'm really really sorry" ani ni Sharmaine sa akin nang maiserve ko sa kanila ang pagkain nila.

Tahimik. Napakatahimik. Pero sapat na iyon. Dahil sa paraan ng pagtingin niya sa akin— alam kong naiintindihan niya. Hindi bilang victory. Hindi bilang possession. Kundi bilang confession. Pareho kaming nalulunod. Pareho kaming nawawala. Pareho kaming hindi na marunong bumalik. At pareho naming pinili iyon.

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Dahil ang nasa isip ko ngayon ay ang ma corner siya. Nabigla naman ito ng makita na ako ito pag lingon niya sa akin. Agad naman akong ngumiti dito ng nakakaluko. Pang inis lang dito. Gusto ko pa nga sana sabihin dito na pag lumingon ka akin ka. Pero gross yuck kadiri. Si nerd yan tapos babae pa. Duh hindi ako pumapatol sa kapwa ko may kepay no. Nakakadiri kaya yung mga ganung klase ng tao na same gender ay karelasyon nila. Yuck talaga. (Guys pasensya na sa mga word ko dito ha. Ms. Homophobic kasi ito so may mga ganito talaga na mentality ng tao na hindi na natin mababago pa. Binalaan ko na po kayo na medyo may mga hurtful word at nakakabwisit na salita akong maba banggit dito ha.)

Dapat hindi na rin ako mahihiya dahil parang wala lang naman ito sa kanila. Unlike with humans, pagnalaman nila na natatae ka, pagtatawanan ka pa. Kaya nakakahiya sabihin iyon. To them, it's natural and they don't find it funny kaya hindi na nakakahiya. Ngayon ko lang napagtanto, na nakakahiya lang ang isang bagay kung pagtatawanan ka ng mga nasa paligid mo. Doing a thing is never been shameful, not until if you're surrounded by judgmental people. It makes things shameful when people make it that way.

“P... P-probably, sheʼs hideous.” Muling nakatanggap ng kirot si Clifford galing kay Crystal. “How dare you! Sheʼs not monstrous nor hideous!” Gumanti ito. “Gaga! Those adjectives are just the same, synonyms!” Iginulong niya ang kaniyang mata kay Crystal. “Whatever!”

Hindi ko alam na darating si Shania at aakto siya ng ganoon sa restaurant. “Okey lang. Alam ko naman na hindi mo ko gugustuhing masaktan. I’m sorry din, Ashton kasi palagi kitang sinasaktan. Palagi kitang itinutulak palayo. Pero ng makita kita kasama si Shania at hinalikan ka pa niya. Gusto ko siyang sugurin at sabunutan.” Kahit siya ay hindi niya alam na ganoon pala siya kabayolente kapag in love. Hindi din niya alam na kaya niyang maging ganoon ka-honest ngayon sa totoong nararamdaman niya kay Ashton. She has never admitted something even if it’s true because of her pride but with Ashton she was prideless. Prideless? Kailan pa nagkaroon ng ganoong salita? And he made her dumber. Tulad ngay

mahina niyang bulong, puno ng galit. Narinig ito ni Caelum, at ngumiti lang. “I don’t need shame. I need obedience.” --- Lumipas ang ilang minuto ng katahimikan. Pero sa loob ni Solenne, nagngangalit ang damdamin niya. Gusto niyang tumayo, gusto niyang tumakbo. Pero nanatili siya, kasi alam niyang mas lalo lang siyang mapapahamak kung lalaban siya sa harap ng mga tao.