Shiratorizawa Ace Novels & Stories

Sabay kaming napatingin ni Mama sa pintuan at nakitang pumasok si Ace. Nakasuot siya ng puting oversized button-down shirt, nakarolled-up ang sleeves, at bahagyang nakatuck sa high-waisted, wide-legged na denim pants. May dark sunglasses pa na nakapatong sa ulo niya, na para bang kakalabas lang niya sa isang trendy na coffee shop sa city. Himala ah. Ang tagal niyang walang paramdam sakin. Pati yung cellphone ko, hindi niya pa din isinusuli.

“Hmm, sinusubukan ko nang hanapin ang lokasyon kung nasaan si Rafael, Sweetheart. Kapag nahanap ko na siya, pupuntahan ko agad siya at pauuwiin.” *** “Boss Willord, patay na si Ace. Pati na rin sina Rogue at ang isa nilang tauhan na si Rize. Nagawa naming paghiwa-hiwalayin ang katawan ni Ace, pati na rin ang kay Rogue. Habang si Rome naman ay ginawa naming bihag.” Ang Boss na tinawag na Willord ay nagpakita ng isang nakakatakot na ngisi sa likod ng kanyang maskara.

Masayang bati ni Trisha na may nakakalokong ngiti. Alam ko na mga galaw an niyan kunwari papasalamat yun pala tatanungin ang pangalan. Hindi sumagot ang lalaking pshhh snobber. Kaya itong lola nyo ayown hinahabol si kuya hero. Hero kasi siya ang sumagip sa akin. "Kuya anong pong pangalan moooo." Malakas na sigaw ni Trisha. "Kilala niya ako. Ako si Ace." Sabi ng lalaki.

sambit ni Ace 2 at muling iwinasiwas ang hawak nitong scarf patungo kay Hasper. Nagulat ang lahat nang biglang sumulpot ang isang pigura sa unahan ni Hasper. Ito ang sumalo sa scarf na may patalim, kasunod ng malakas nitong paghila sa scarf. Nadala si Ace 2. Hindi nito inaasahan ang mabilis na galaw ng bagong dating. Hindi ito nakaiwas sa malakas na suntok na dumapo sa mukha nito. Halos mabasag ang mukha ni Ace 2 sa lakas ng atake. Gumulong ang katawan nito sa lupa, at tumalsik ng tatlong metro. Nagtangka itong bumangon ngunit bumagsak din at tuluyang binawian ng buhay.

Nasa likuran ng dalaga si Ace. "Ayaw ko." "Try mo tumingin sa harapan mo at tamaan sila. C' mon?" "Ayaw ko nga natatakot ako!" Pilit namang inalis ni Zaira ang mga kamay at kumawala sa mga malabakal na braso ni Ace.

bahala na kung medyo nasasakal siya ng kwintas niya! That's what exactly on her mind. Pero ang sumunod na ginawa ni Ace ay hindi niya inaasahan. Lumapit ito sa kaniya, what he did first was he zipped her dress that she didn't ask for him to do! Ang bagal ng pagkilos ng mga kamay nito at halos manayo ang balahibo sa buong katawan niya nang lumapat ang mga kamay nito sa kaniyang batok. She could feel his warm hands! his fingers tracing her neck, removing the strands of her hair!

Mabilis naman na umikot sa kan'yang bewang ang mga binti nito at inilipat n'ya sa puwetan ng kasintahan ang kan'yang mga palad para suportahan ito na hindi mahulog. At ng bumukas ang elevator ay lumabas s'ya na karga-karga si Ace habang hindi pinuputol ang kanilang paghahalikan. Si Ace naman ay nalulong na din sa mga halik na ibinigay n'ya rito at wala na itong pakialam sa iba pang nangyayari sa paligid. Alam n'ya na pareho lang silang dalawa na nagtitimpi ng kanilang nararamdaman.

Alam niya na nahihirapan na rin si Ace sa sitwasyon nila dahil bukod sa sariling takot na nararamdaman nito para sa kapatid ay inaalala pa nito ang ina tapos ay dumagdag pa siya. Panandalian muna siya na pumikit at saka nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga upang ihanda ang sarili sa ano man na balita saka siya lumabas ng sasakyan. Maybe it’s the adrenaline rush of not knowing what to expect with Zene that is giving her all the strength that she could manage at this point.

Nakalimutan niya ang sugat at sumagi iyon sa gilid ng kama na agad sumidhi ang sakit sa kanyang mga daliri. Nabigla man din si Ace at muli sanang kukunin ang kamay ni Ashley ay muli lang din nitong iniwasan ang paghawak sana niya. Ngunit hindi niya matiis ang ipinapakita nito. Dahil malinaw na ang isip ni Ashley at hindi na magpapabulag pa. Ang nakikita niyang kabaitan ni Ace ngayon ay maihahalintulad niya sa isang cannnonball na nababalutan ng asukal. At kung bubuksan mo na ay may lason na ang nakatago doon.

THE ACE OF ACES Zero's POV 2:00 PM My eyes were starting to close when I saw Ace stand up from his chair and begin pacing back and forth with an anxious look on his face. Tumayo ako para hawakan s'ya sa balikat, ngunit nagulat ako nang bigla n'ya akong itulak. "Don't annoy me," he said in a spine-chilling voice. "Chill, bro." Bumalik ako sa upuan ko.