Shiver Mga Nobela at Kwento

My breath became shallow as I started to shiver. At nawalan na ako ng malay kalaunan. …

bakas sa tono ng boses at mukha ni Marcus ang pagkabalisa at pag-aalala. Si Shy naman ay parang hinahabol ang sariling hininga. Para siyang sumali sa isang marathon, hingal na hingal at mabilis ang takbo ng tibok ng puso nito. Kahit malakas ang aircon sa loob ng kwarto ay tagatak ng pawis si Shy. Hawak niya ang kanyang dibdib at hindi niya alam kong paano siya mag re-react sa naging panaginip.

Napakaliit ng espasyo ng kuweba, kaya’t hindi sila makakilos nang malaya. Nakaharap sila sa isa’t isa, yakap ni Mikaela ang sarili dahil nararamdaman na niya ang panunuot ng lamig sa kaniyang balat. “B-baby, you're shivering . . .” Nanginginig din ang boses nito. “Want me to warm you up with a hug?” dagdag pa nito.

Pagkasabi nito, ang singsing, na nanatiling tahimik kanina pa, ay parang naintindihan ang mga sinabi ni Vera at naglabas ng kaunting Reiki papunta sa isipan nila. Sa sumunod na sandali, naramdaman ni Charlie na biglang lumabo ang paningin niya. Kasunod sa pangunguna ni Vera, tila ba pinapangunahan siya ng kamay niya, mabilis na dumaan sa isang invisible na pinto. Hindi katagalan, isang malamig na simoy ng hangin ang tumama sa kanyang mukha, at agad nabuhay sa harap niya ang eksena.

Her legs were trembling and her pussy quivered with a mixture of pain. Bukod sa masakit ang katawan niya ay takot din ang naramdaman niya. After kasi ng kaligayahan nilang ito ay back to normal na naman sila. Balewala na naman siya kay Vash. Wala lang naman kay Vash ang nangyari sa kanya at ang mahalaga ay nakaraos ang init ng katawan niya. She wished that this night will never end, ngunit umiikot ang oras at matatapos din ito.

Ang crystal ay sumabog sa liwanag, nagpapalabas ng shockwave na tumama kay Billie at Mariel. Ang huling natirang pader ng Temple ay tuluyan nang gumuho. Ang lupa ay yumayanig. Nag-freeze ang mukha ni Billie, naka-ngiti, bago siya lunukin ng buhangin. Ang control frequency ni Vance ay nasira. Ngunit sa pagsira nito, ang Ghost Team ba ay tuluyan na ring nalibing sa ilalim ng disyerto?

Ang kanyang paninindigan ay ang huling pira-piraso ng kanyang kalasag. Si Vladimir ay lumapit pa. Ang kanyang labi ay humaplos sa shell ng kanyang tainga, ang kanyang hininga ay mainit laban sa kanyang balat. Ang kanyang bulong ay nagdulot ng shiver na hindi takot: “Tingnan natin.”

A literal frozen statue. Agad na nagmulat si Mino at bumungad sa kaniya si Calix na may kakaibang enerhiya sa katawan. Agad na nakaramdam ng galit si Silvia at akma na sanang babasagin ang yelo na bumabalot sa kaniyang katawan ngunit agad siyang napainda sa kaniyang isip. "Fuck! What's happening?" malakas niyang sigaw habang nakikita niya ang natutulog na katawan ni Vreihya na nakagapos at unti-unting nababalot ng makapal na yelo.

Tila dinaig pa ng tensyon sa kanyang paligid ang kabog ng kanyang dibdib sa pagtakbo niya ng 1000 meter dust run sa loob lamang ng apat na minuto. Pebbles froze, her expression turning to stone as Zhavie’s words echoed in the air. Her lips curved into a slow, icy smirk—one that didn’t quite reach her eyes. She tilted her head slightly, as if amused, but the glint in her gaze was anything but playful. Behind her stillness was a storm brewing—silent, sharp, and dangerous. Without saying a word, she glared back at Zhavie with a look that promised she would remember every insult…. and repay it in kind.

Para akong mawawalan na ng hininga at naduduling na ang aking mata dahil sa lapit ng aming mukha sa isat-isa. Hindi ko na maigalaw alin man parte ng aking katawan dahil sa matinding tensyon na nararamdaman. Kitang-kita ko sakanyang mata ang pagkaseryoso na para bang nanunusok. Gusto ko ng umiyak dahil sa nararamdaman kong 'to, gusto ko na lang maging isang basahan para tapakan niya na lang. "Bakit mo ako hindi pinapansin?" tanong niya sakin na may diin at ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang hininga dahil sa lapit ng mukha namin sa isat-isa.