The Labyrinth Novels & Stories

THREE HOURS EARLIER… It's already past nine in the evening. Davidson closed all the files of documents he was currently reading and he put it back inside the drawer. Tumayo si Davidson at naglakad palapit sa bookshelf sa kanyang kaliwa. Ilang libro ang inusog niya at sa likod ng mga iyon ay ang secret passcode tablet para mabuksan ang kanyang secret labyrinth. Siya lang ang may access na makakapasok doon at wala ng iba pa.

sigaw nito parq agawin ang atensyon ng mga kasamahan nito. Si Carnation ay mabilis na pumasok ng labyrinth. Wala siyang sinayang na oras at sinuod ang malawak at nakakalito na labyrinth. Hawak ang mapa na ibinigay sa kanya ni Barnald, sinuot niya ang pasikot-sikot na passage habang ang mga tauhan ng pamilyang Sandoval ay hinahabol siya. Damn! Sana lang ay hindi siya abutan ng mga ito bago pa siya makarating sa gitna ng labyrinth. Ngunit wala sa focus si Carnation, bukod sa pagkataranta sa mga nangyayari, iniisip niya ang kalagayan ni Barnald, okay lang kaya ito?

Habang nag lalakad ay agaw pansin parin sa kaniya ang lobby na may malalaking digital screen na naglalaman ng mga proyektong ipinagmamalaki ng Lancaster Innovations at ang higanteng sculpture ng DNA helix na nasa gitna ay parang paalala ng koneksyon nilang lahat sa iisang adhikain at ang pag-unlad. Paglapit niya sa elevator ay pansamantala siyang napatigil at pinanood ang mga numerong pababa bago tuluyang umakyat. Sa bawat pagtaas ng elevator ay naririnig niya ang mahinang tunog ng hangin na tila sumasabay sa tibok ng kanyang dibdib. Pagbukas ng pinto sa 32nd floor ay bumungad ang minimalist na hallway mapuputing dingding, mga abstract painting at ang katahimikan na dati’y nakaka-intimidate.

"gusto mo bang lumabas? You know what it's so maganda in the backyard may mini labyrinth there," Umaliwalas ang mukha ko sa sinabi niya at ilang beses na tumatango. "Psyche, ipasyal natin si Aileen, it's that okay with you?" "Okay," kibit-balikat na sagot nito. Nagsimula na kaming lumabas at ginamit namin ang likurang bahagi ng mansyon para makalabas. At bumungad sa akin ang napakalawak na mini-labarynth na may iba't-ibang klaseng kulay na rosas. At ang nakakapagpaganda rin nito ay ang kulay asul na karagatan.

paalala ni Aillard. Isa-isa naming tiningnan ang mga posibleng daraanan namin para makalabas sa labyrinth. Makailang ulit kaming nagpaikot-ikot sa loob dahil mahirap tandaan ang mga daang dinaanan na namin kaya naman nagpunit kami ng mga papel bilang tanda na dinaanan na namin ang lugar na 'yon. Sa paghahanap namin ng daan palabas ay may mga kalansay pa ng tao ang nakita namin dahilan para mas lalong matakot si Alec, hindi siya sanay sa madilim. Medyo mabaho rin kaya napatakip kami ng ilong.

Weird pero hindi n'ya na muna inintindi ang mga nakikita at nararamdaman sa palagid. Naka focus s'ya sa mga kalaban at sa paghahanap sa lider ng mga ito. Lahat ng sulok ng building hinalughog n'ya na para makita ang hinahanap. Narating n'ya ang pinakasulok ng naturang lugar at nakita n'yang may isang malaking maze na gawa sa mga halaman ang likurang bahagi nito. Hindi na s'ya nag aksaya pa ng panahon, tinalunton n'ya ang daan patungo sa naturang maze at pumasok sa loob.

Pareho kaming lumalaban sa kaba at pagod. Ang maze garden ay hindi basta simpleng taniman ng mga halamang ornamental. Para itong isang dambuhalang labyrinth mataas ang mga hedges, mga isa at kalahating metro ang taas na medyo okay lang sa mga bata, at sa bawat liko’y may sulok na pwedeng taguan ng isang bata. Isang lugar na parang dinisenyo para sa paglalaro… o pagtatago.

Matapos pumasok sa palasyo, natigilan si Darryl. Ang laki ng palasyong ito. Nakita niya ang hindi mabilang na mga hall sa gitna ng mga hardin na may kubo at hindi mabilang na mga corridor. Para itong malaking maze. Ilang minuto palang naglalakad si Darryl nang makaramdam siya nang pagkahilo. Naglilibot ang mga guard pati na rin ang mga katulong. Sinubukan iwasan ni Darryl ang mga ito.

Napakalaki ng labyrinth at binubuo ito ng maraming mga silid. Sa loob ng labyrinth, may mga daanan na dumadaan sa mga silid na ito. Sa kasamaang palad, tanging ang lokasyon lamang ng labyrinth ang pinapakita sa floor plan at hindi nakasaad dito kung paano makakalagpas dito. Tumingin si James kay Tapio at nagtanong, "Natatandaan mo ba kung gaano katagal na tayong naglalakad sa loob ng libingan na 'to?"

And I didㅡ "Magsalita ka nga, because of Emman, right?" Naputol ang tumatakbo sa isip ko ng magsalita si Gab. May pilyong ngiti ito sa mga labi. Humarap naman siya sa harapan na ngayon ay nakaharap na ito sa isang maliit na Labyrinth at pinalilibutan ng mga nagagandahang berdeng rosas.