Short Caption For Graduation Novels & Stories

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

Ang Araw na Dapat Para sa Kanila Dumating rin ang araw na matagal nang hinihintay ng buong batch. Graduation Day. Maagang-maaga pa lamang ay buhay na ang buong campus ng Bulacan State University. Ang dating mga hallway na puno ng pagmamadaling estudyante ay napalitan ng mga graduates na suot ang kanilang toga, mga magulang na abala sa pagkuha ng litrato, at mga kaibigang halos ayaw nang bitawan ang isa't isa dahil alam nilang maaaring ito na ang huling araw na magkakasama sila bilang magkakaklase.

He urged. "Halata nga." I said and I reached my phone, I received a text and it's from the University. It regards to the graduation tomorrow, they gave us a time para makapaghanda para sa graduation bukas. Para daw hindi haggard ang students sa special time namin, which is good.

Nakakalungkot man dahil magkakahiwa-hiwalay na kami. Isa-isa kaming nag-marcha papasok sa hall kasama ng mga magulang namin. Nang matapos lahat sa pagma-marcha ay dumiretso na sa program. Halos hindi na kami nakikinig sa mga nagsasalita at nangyayari sa paligid dahil mas busy kami sa pagkukuwentuhan. Hindi pa man tapos ang graduation ay nami-miss na agad namin ang isa't isa. Nang dumako na sa pagbibigay ng award ay nakinig na kami dahil halos lahat kaming magkakaibigan ay mayroon. Masaya na ako na nakapagtapos ako at ang mga kaibigan ko. Nag-procceed kami sa pagbibigay ng diploma at pagsasalita ni Angel sa unahan. Hindi ko napigilang hindi umiyak. Mabuti na lang talaga ay water proof ang mak

Tinapik pa s'ya nito sa pisngi bago kumalas at bumalik sa niluluto nito. Mabilis na lumipas ang mga araw at sa wakas ay graduation na ni Jessica. Masaya sila sa nakamit nitong mga awards mula sa eskwelahan. Nakaramdam s'ya ng kaunting inggit pero masaya s'ya para sa kaibigan at masaya na din s'ya na kahit hindi man s'ya nakatapos ng senior high ay mayroon naman s'yang cute at gwapong Joshua.

tanong ng matandang katulong nang makita si Karson na hinihingal at tanging boxer shots lamang ang suot. Hindi na nakasagot si Karson dahil nasa baba lang pala at kumakain ang hinahanap niya. "Babe, saan ka pupunta?" napansin kasi niyang nakabihis ito ng pang-alis. "Graduation kasi namin ngayon. Pasensya na at hindi ko nabanggit sa 'yo. Busy ka kasi kahapon." "Really? Wow, that's good." ni hindi man lang niya na-gets ang pinupunto ng nobya.

pero hindi nga niya iyon binanggit. kilala niya ang kanyang estudyante. At alam niyang walang kakayahan si Sophia na gumawa ng masama. Pinili na lang nga niyang huwag na itong tanungin dahil buo ang tiwala niya na kayang harapin at lampasan ni Sophia ang kahit na anong pagsubok. Ginanap nga ang graduation ceremony sa umaga. At halos lahat nga ng magulang ng mga senior high school students ay dumalo at naupo sa mga upuan ng audience

Tita wrapped her arms around me and we rose up to applaud while they sang the college hymn. "Remember that you are part of a family, and when you need me, I'm here." Don't be bashful, I'm your mommy, okay?" I bit my lower lip and gently nodded before Navi arrived and Tita and I held each other firmly. I didn't notice the time or pace of the graduation since Tita and I were conversing. "Finally, a new journey!" Navi smiled, then stepped away from us to give Tita the diploma, as a camera approached us.

Third year college siya noon at isa iyon ang isa sa mga ipinagmamalaki niyang tagumpay. At ang huling larawan ay ang graduation picture niya. Nakangiti siya habang hawak ang diploma at may nakasabit na medalya bilang Cum Laude. Matagal na nakatitig si Marikit sa apat na larawan. Nang mga sandaling iyon ay parang napugto ang hininga niya. At parang may kung anong bumubulong sa isip niya. “Paano...? Paano napunta ang mga larawang ito rito kay Mikael?”