Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Hindi ko alam pero kapag wala ako sa condo ko ay pakiramdam ko kulang ang pagkatao ko, probably because it's the only place where I have Christelle's memories and with those memories, I feel like I'm still with her. Nang makalabas na ako ng bahay namin ay wala ako sa sariling napatingala sa madilim na kalangitan, "I did it, baby. Graduate na ako at Summa Cum Laude pa.. I did what we wish to achieve. I love you, please stay safe..." I murmurs while looking at the sky. 'I miss you, love.' Usal ko sa aking isipan at saka nagpunas ng mata, naluluha nanaman ako. Hayy, buhayy..

Ibig sabihin ba nu'n ay tanggap ko na ang mga nangyari? Ngayon ang graduation namin. I should be happy because all my hardworks paids off. Magtatapos ako with flying colors. Kami ni Kian. Pero hindi ko man lang magawang ma-excite. I was also thinking of not attending my graduation. Makukuha ko pa din naman ang diploma ko at ang awards ko sa dean. May graduation picture na din ako na agad sinabit nina Mama at Papa sa dingding. Pero importante ang araw na ito lalo sa mga magulang ko na nagpagod para mapag-aral ako.

"Best memories... hmmm... lahat naman yata ay memorable sa'kin eh." "I mean, yung pinaka-memorable sa'yo?" I was fast to correct it, and instantly, her eyes went back to meet mine which unknowingly made my heart skip a beat. "Graduation," isang salita, ngunit alam kong napaka-meaningful ng momentong iyon para sa kaniya. O kahit sinong tao, ang graduation ay isa sa mga memorableng aktibidad na mangyayari sa buhay ng mga tao. "Dahil sa mga oras na 'yon, nasasabi ko sa sarili kong, 'nakamit ko na ang pangarap kong makatapos' maging ang mga paghihirap at sakripisyo ng mga magulang ko ay nasuklian ko rin ng magandang edukasyon." her voice was always been genuine, kahit galit o naiinis, her voice

Para sa akin, sobrang laking bagay na iyon. Hindi ako puwedeng ma-delay sa pag-graduate. Uso rin iyong mga teachers na nambabagsak ng mga students nila kahit hindi naman nila deserve. Paano kung may makaalitan ako in the future na isa mga teachers ko? Eh di, bagsak na ako at nawarak na 'yong goal ko. Kailangan ko ng kapit... "Sige po, ma'am... Sasali po ako..." ang eksaktong-eksaktong sinabi ko rito, nang hindi na iniisip iyong mga kahinaan ko. "Kailangan ko pong maka-graduate sa tamang panahon..."

Masamang damo ang mga magulang ko kaya matagal silang mamatay. Iyak-tawa nalang ang ginawa ko dahil sa mga iniisip ko. " Ma, pa, may panahon pa para magbago. Malapit na ako magtapos sa kolehiyo; pangarap ko na kayo ang a-attend sa graduation ko."

Cheska Nagising akong may kakaibang pintig ang puso. Hindi kaba. Hindi rin basta excitement. Parang bahagyang tumagilid ang mundo habang tulog ako, at pagdilat ko, alam kong wala nang babalik sa dati. Graduation day. Ngayong araw, opisyal na akong magtatapos. Ngayong gabi, matutupad na ang pangakong ilang buwan naming pinakaingatan.

“It’s okay, babe... alam ko namang busy ka dahil problema mo ang buong bayan n’yo. Okay na ako na marinig ang boses mo...” “Ako din, babe...” sabi niyang parang kinikilig. “Na-miss agad kita.” “Ahm... nakalimutan kong sabihin sa’yo na malapit na pala akong mag-graduate. Imbitahan sana kita sa graduation ko kung hindi ka lang naman busy.” “Of course, I’ll be there, babe... masaya ako na makaka-graduate ka na.” “Hihihi... thank you...”

Hindi ipinaglaban. Sa araw ng graduation, magkatabi kami sa stage. Ngumiti siya sa akin para sa larawan. Ako rin. Perpektong imahe. Perpektong pagtatapos. Pero habang hawak ko ang diploma ko, alam kong may isang bagay akong iniwan doon sa campus— Isang pusong hindi ko kailanman inamin. At isang lalaking minahal ko nang hindi niya kailanman ipinaglaban.

Pumasok na kami sa loob ng auditorium, dahil doon gaganapin ang graduation namin. Agad akong umupo sa upuan ko at nagsimula na ang programa. Isa-isang tinawag ang mga guest, teacher's, faculty staff at ang graduate. Pagkatapos ay tinatawag na ang lahat ng may awards at isa na ako doon. I am Magna Cumlaude. Talagang pinagbutihan ko ang pag-aaral ko, dahil para na ito sa magulang ko. Para sa kanila ang tagumpay ko na ito.

"Basta para sa nag-iisang prinsesa namin, ibibigay namin ang lahat." Napakasuwerte ko. Napakabait at mapagmahal ng sobra ang magulang ko. Kahit mayaman kami, hindi naman ako maluho. Kahit papaano, ang pagtatapos ko sa kolehiyo ay with a flying colors, isang magandang regalo na maibigay ko sa kanila. Naging abala na rin ako sa nalalapit na graduation. Minsan ko na lang din nakausap si Gabby. Abala na rin sa graduation niya.