روايات وقصص ضمن Short Inspirational Words About Life

Nicole "Ang bilis mo namang maglakad, kala mo naman talaga tatakbo ang gym." "Kapag napuno na yung gym, wala na tayong mauupuan. Tatayo tayo habang nanonood?" Naiinis na saad niya kay Jemalyn at mas binilisan pa ang paglalakad. Bagal-bagal kasi nitong gumayak, nagpapaganda pa kala mo naman talaga may jowa.

“Ang pinakamahusay na patunay ay hindi ang salita, kundi ang buhay na inyong ipinapakita araw-araw. Ang mga taong may bukas na isipan ay makikita rin sa huli kung ano ang totoo.” Sa mga sumunod na linggo, mas lalong tumibay ang kanilang samahan. Hindi na lamang sila magkasama sa mga sandali ng kapayapaan, kundi natutunan din nilang harapin ang maliliit na hamon ng buhay nang magkatuwang. Minsan ay may mga pagkakaiba ng pananaw, ngunit wala nang galit o pagtatago—sa halip, pinag-uusapan nila ito nang mahinahon, na may respeto at pag-unawa sa isa’t isa.

I know they want us to talk. When I got inside his car, I looked at the window beside me. The beautiful blue sky is so comforting, and the slow movements of the clouds somehow remind me that even though the process is slow, it wasn't enough reason to give up. We have an upside-down life, which means that there are times when we stumble, fall, and face the wrath of the demons who seek to steal our happiness. But until you are breathing, it is not yet over for you to win. Life is a matter of survival and intelligence. If you are too weak to stay until the end, then you lose, but if you can be patient, steadfast, and unbreakable until the end, the crown of life will welcome you at the finish li

“Ikaw pa ba? Mahal na mahal ka kaya naming baguhan ka!” Ganito pala kasarap at kasayang magkaroon ng mga kaibigan. Hindi lang iyong simpleng mga kaibigan kundi mga tunay na kaibigan. I couldn't thank God enough for everything that He was showering me right now. Totoo nga sigurong ito na iyong bahaghari matapos ang ilang taon kong maulang pinagdaanan. The difficulties I had before were worthy of all the blessings I had now. Tama nga talagang kailangan mo lang magtiis at huwag sumuko sa buhay dahil laging may plano ang Diyos. He might have directed you to a path different from what you want, but He sure had His reason and plans to make you better and to give you the best.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Pero sadyang kabaliktaran ang lahat. Mas gugustuhin ko pang maging simpleng tao na may simpleng buhay, ang importante ay makakakain lang ng higit sa tatlong beses sa isang araw. At higit sa lahat may pagmamahal sa bawat isa, that’s more than enough. Kuntento na ako sa ganoon. I don’t need material things. All I need is affection, attention and love. Kaya nga siguro na uso ang motto na “Life is so, unfair.” Kasi totoo naman.

Wala Naman akong nagawa kundi sumunod na lamang dahil may mission ako at yun Ang importante. Binaba ko Naman kaagad Ang bag ko at tuwid na tumayo, tiningnan ko Naman siya sa mga mata at sinagot ng mabilis Ang kaniyang Tanong. “Life is full of unpredictable scenario—you must live it and cherish every moment, Choose happiness and live the way you wanted to live it.” wika ko at umupo kaagad. Tatango tango Naman siya at tumalikod na nag simula na itong mag salita at nag discuss sa harapan. Di ko naman siya pinakinggan dahil masyadong masakit Ang ulo ko at gutom pa ako.

Iyon ang ginamit kong inspirasyon sa buhay dahil gusto kong may mapatunayan sa sarili ko. I wanted to prove myself that even though the whole world has turn its back on me, mananatili pa rin akong nakatayo dahil alam kong mayroong nananatili sa tabi ko sa itaas. I wanted to tell myself that there's always a beauty in life. Paulit-ulit ka mang makatanggap ng problema, paulit-ulit ka mang subukin ng tadhana, paulit-ulit ka mang madapa ay hindi mo dapat makalimutan ang mga magagandang nangyari sa buhay mo kahit sa sandaling panahon lang.