Short Letter For A Friend นิยาย & เรื่องราว

Nawala na sa isip niya ang kababata ngunit ngayong nakita niya ang bracelet na pinanghahawakan niya noon para magkita sila ulit ay parang gusto niyang ipahanap ang kaibigan. She softly caressed the letter S in the bracelet. Natatandaan niyang nagpalit sila ng initial noon ng lalaki ngunit parang wala namang nagbago dahil sa pagkakatanda niya, parehas lamang nagsisimula sa letter S ang kanilang mga pangalan. “Do you think I could still find my best friend? “

"Good morning Aricella, kilala mo pa ba ako?" "This is Jefferson, your high school friend. I got your contact from your sister, Jennica. Kumusta ka na?" "If you are free can we meet?" "Hey! You're reading it, how are you?" "You're not replying, I'm sorry. I will just wait for your reply. Have a nice day! Please contact me."

In my own way'' ''A-And w-what is that way?'' He held my face and looked directly into my eyes. ''It's simple. 3 words, 4 syllables, 14 Letters BE MY GIRLFRIEND.'' TO BE CONTINUED

Edi sana nakita niya kung gaano kalawak ang ngiti ko sa sinabi niya. Friendship...

"And giving me death threats. Iyong last letter nya,he said he will kill me. Hindi ko alam kung ano ang motibo nya pero nabanggit ka nya. May kilala ka bang taong may galit sa akin?" Napailing sya bigla na parang kausap lang nya ang kaibigan nya. Sino naman ang magtatangka sa buhay ng bestfriend nya? As far as he know,lahat ng malapit sa kanyang classmates nya ay close rin ni Kean. So why is that? "Bye the way,hanggang dito nalang. Inaantok na ako eh." Kean yawned and do his favorite post. Iyong peace sign na pabaligtad. Sabay sabing, "Swag."

nagtatampong sabi ko. Natawa ito. ["Don't worry, my friend will be gentle.] natatawang sabi nito. Ngumuso ako. Sino ba yung friend niya na yun? ''Ano gawa mo?'' tanong ko para maiba ang usapan. [''Nothing.''] tipid nitong sagot. ''You should bond with your cousins there.'' ["I want to see you."] "I want to see you too." Natahimik ito saglit na ikinataka ko.

he closed the distance between us. I calmed myself down through smiling ridiculously. "Just a friend-"

Gusto ko siyang manatili sa buhay ko bilang kaibigan dahil alam kong hindi siya mawawala. It's better to be friends than lover's, because friendship can last a lifetime. Lumipas ang isang linggo habang nasa kusina ako at nagluluto ng hapunan ay tumunog ang cellphone ko. Nakita ko agad roon ang pangalan ni daddy kaya dali–dali ko naman iyong sinagot. "Dad?" "Anak? Kamusta ka na diyan?" "I'm doing fine dad, ikaw? Kamusta ka na? Sinusundan ka pa rin ba nila?"

Natatakot siyang basahin ang anumang message nito. "S-Sino si Dianne?" Pabulong na tanong niya. "Hmmm. A friend. " tipid niyang sagot. Binasa niya ang isa pang text message, "Happy birthday, Dear, I miss you so much!" With a kiss emoticon pa. "Can I come to your pad, Dear?" Kinabahan siya. "I love you, Dear!" Nanlalambot siya sa mga nabasa. "B-Bakit Dear a-ang tawag niya sayo? Ito, phone mo, ikaw na ang magbasa. Replayan mo na din ang FRIEND mo." Nilagay niya sa dibdib nito ang phone at hindi na umimik pa.

Paliwanag ko. "Hoy! Ano ka ba! Don't worry about it! Kahit ilang taon ka pang hindi magparamdam, you are still friends, 'no! Ikaw lang kaya ang true friend ko since college dahil iyong iba pero kaplastikan!" Sa tono ng pananalita niya ngayon ay nasisiguro kong nakapameywang itong nakaharap sa salamin. "Oh, kumusta? Kumusta ang bulilit na carbon copy ng masungit na may six packs abs?"