Novel & Cerita Short Letter For A Friend

May bahid ng kaunting ngiti sa kanyang labi pero nanatiling seryoso ang ipinapakitang reaksyon. "We're... uhm..." my frown deepened and I was so unsure of what to say next pero pinili ko na lang na... "just friends." I'm sure as hell we aren't. Kakakilala lang namin. But since we're already sharing a meal, it wouldn't hurt to answer it with that, right? Yeah. We're... kind of friends. Aren't we? I know that we already shared a moment. He lent me his handkerchief when I needed it and stayed by my side even though didn't need to. And that's basically the definition of a friendship right?

Naroon din ang kaibigan ng lalaki. "So, ikaw pala si Marisse" usal ng lalaki. Napatingin na lamang ako rito saka tumango. "I'm Anthony" dagdag pa nito. "Nice meeting you" sagot ko na lamang. "Nice meeting you, too. So, this is my friends" usal nya saka ipinakilala ang mga kaibigan.

"Guys!" "Long time!" Maluwag ang ngiti sa labi ni Leonardo nang salubungin ang mga kaibigan. Isa-isa niyang niyakap ang mga kaibigan na sina Brent, Dylan, at Yvo. Kasama rin nito ang iba nilang kaibigang babae. Hindi na niya matandaan ang mga pangalan, pero sa mukha ay pamilyar naman. "Grabe! Mas lalo ka yatang nagmukhang amerikano!" biro ni Brent nang akbayan siya.

💖 Love, Mimi

"It is prank time hahaha!" Magsi-send ako ng isang message sa random guys na hindi ko friends sa F******k o sa Messenger, mag-iisip lang ako ng first name at kapag may mga accounts na lumabas base sa first name na naisip ko ay sa kanila ko na isi-send ang prank message ko. Sino kaya? Ano kayang name? Marcus kaya? Ay, ang common na! Derec? Peter? Kenneth? William? Willy?

Sadya bang mabilis magutom ang mga buntis? "My friend is coming, too. Hindi ko ba nasabi kanina? It seems like I forgot to say it..." Napakamot pa siya sa batok niya. "Friend? Si Alex ba?" tanong ko. Si Alex lang naman kasi ang matalik niyang kaibigan sa pagkakaalam ko. "No, it's not Alex. It's--"

“Alam ko siguro nagtataka ka kung bakit wala kang natanggap na email tulad ng iba.” Sa totoo lang, alam ko na kung bakit. Pero hindi ko ibibigay sa kanya ang satisfaction na aminin iyon. “Ah,” iyon lang ang nasabi ko. “Iniisip ko kasi,” patuloy niya, “dahil kayo ni Neo ay… very close friends,” sabi niya habang binigyang-diin ang salitang friends na parang hindi siya naniniwala dito, “baka puwede rin tayong maging friends.”

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

Promise I'll be back and know your name. Your future Love, T.E.F ... Hi Love, I don't know what you've done in my mind but you keep running inside my head. I can't stop thinking about you. Your Crazy Love, T.E.F ... Hi Love, I'm writing over and over again, but I'm not sure if I can give you these letters. It's been a month since the last time I saw you, I miss you. Your Longing Love, T.E.F ... Hi Love, I saw you today, but you never saw me 'cause I am hiding. You look great riding your white horse but I'm jealous, you gently stroke your horse hair but you never give a little glance at me. Someday, you'll stroke my hair too but not like a pet.

Tiningnan niya ’yon at wari ay nag-iisip kung tama bang tanggapin niya ang pakikipagkaibigan ko. “Friends. But not for long. Manliligaw ako.” Heto na naman po kami.