Novel & Cerita Short Quotes On Time

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

Maniwala ka na ang iyong napalampas ay magdudulot ng karunungan at mahahalagang aral para sa iyong buhay sa hinaharap. Sa isang araw ay binibigyan tayo ng 24 na oras upang isagawa ang lahat ng gawain sa buhay. Ang bilang ng oras ay patuloy na iikot bawat segundo at minuto. Para sa ilang mga tao, ang oras ay napakahalaga. Dahil ang oras na iyon ay hindi maghihintay, hindi maaaring tumigil, at hindi na mauulit. Minsan ang oras ay inilalarawan bilang isang espada. Kung sino ang mag-aaksaya ng oras ay mawawalan siya.

Life is too short to worry about petty things. Enjoy every moment of it, for there is nothing most certain in this world but death. Iyon ang nabasa ni Kate na mga life qoutes sa internet, at iyon din ang iniisip niya buong magdamag, kasama na ang mga sinabi ni Leann sa kanya. She will not be moved by that mere threat. She decided to give Niu a benefit of the doubt since she haven’t talked to him yet.

He continued preaching about my status. I rolled my eyes. Kung hindi ko lang siya kaibigan ay minura ko na siya. I heaved out a sigh and shook my head. The heavy feeling in my chest started to grow and swallow me. "I don't have enough time. Wala namang kasiguraduhan. Gusto ko kapag pinasok ko ang isang bagay, sigurado na ako. I don't like wasting my time." "Is that why you left them?"

mahabang paliwanag pa nito sa kanya. Mahina naman siyang napatawa sa kaibigan. Alam na alam na talaga nito na ayaw niyang lumiban sa kahit na anong klase pa yun. Ayaw niya din ng nahuhuli sa oras dahil para sa kanya " every seconds count " lahat ng oras kahit segundo pa yan ay importante. Marami ka ng matututunan kahit na ilang segundo pa yan. Kaya ayaw na ayaw niya ang napag-iiwanan.

“Yeah… ang tanga ko lang kasi hindi ako agad gumawa ng paraan.” “And worth it naman,” nakangiti niyang sagot. “Ngayon, mas pinahahalagahan natin ang bawat oras. Bawat segundo, parang pinakamahalagang alaala natin.” Dagdag pa niya nang makita niyang parang naguguluhan ako. Tama siya. Mas pinahahalagahan ko na ngayon ang oras, lalo na ako. Ayokong masayang kahit isang segundo, kasi limitado lang ang oras na magkasama kami.

Ano ba’ng dapat isagot dun? “Hindi ka pa ba inaantok? Inaantok na kasi ako.”pag-iiba ko, pero nagsasabi ako ng totoo. “You know what, I suddenly felt upset realizing that time is free but I can’t own it.” “Bakit mo naman naisipan ‘yan bigla?” “Ang bilis kasi ng oras, mag-aalas tres na.” “What if you’ll be given a chance to own twenty four hours, how will you spend it?” tanong ko kahit antok na antok na.

Halos mahigit ko ang hininga ko nang makita kong suot niya ang singsing niya. Bakit niya suot?! Nahihibang na ba ang lalakeng ito! Naibaba ko ang mga mata ko nang bumaling siya sa akin. Nakakagat ko ang labi ko dahil pakiramdam ko nakikipagkarera na ako sa mabilis na tambol ng dibdib ko. "I let this pass. But this is a reminder not to engage your team in unrelated things in your work. Be wiser in using your time, " narinig kong sabi niya.