Relationship Time Quotes Mga Nobela at Kwento

Mapapa-sanaol ka na lang talaga. “Sanaol!” sigaw ni Candy sa couple na sweet na sweet na nagsasayaw sa gitna pagkatapos ay pumalakpak pa siya nang malakas. Natawa kami ni Mariah. Hindi na kasi talaga sila nagkabalikan ng ex niya. Ayaw na niya, masyadong mainitin daw ang ulo kaya lalong nag-iinit din ang ulo niya at laging walang time para sa kanya. She said that time was really important in a relationship. Okay lang kahit hindi madalas magkita pero sana ay ramdam pa rin daw na may oras pa ang dalawang taong tunay na nagmamahalan na nakalaan para sa isa't isa. Nauubos ang oras at kasabay no'n ay ang mga pagbabagong dala ng panahon kasama na r'yan ang damdamin ng tao. It can get stronger or ev

napangiti niya, halatang ginagalang at pinapahalagahan ang bawat salita ko. “Para saan naman, my love?” nagtatakang tanong ko. “For understanding and loving me,” puno ng lambing na saad niya. “Sayo ko naranasan at naramdaman kung paano tratuhin ng tama kaya deserve mo na mahalin at intindihin palagi,” sabay halik ko sa labi niya. Tumugon ito sa halik ko. "I cannot promise that I won’t give you worries in the times ahead, because I do not control time. ”But I will be more careful, for you and Arielle,”

"Puro usap lang kami kaya whenever we have an agreement that we're meeting each other for tutorial, I have to be on that exact place, exact time. I don't want people to wait for me. Time is precious." "You're my time." "So cringey!" inis na sabi ko. "Hampasin kaya kita ng gitara?" Natawa na lang siya at umiwas na ng tingin. "Ang brutal naman. Kiss na lang?" ngumisi siya kaya pinalo ko ang tiyan niya dahilan para mapaupo siya dahil sa sakit. "Aray naman, Lemon! Ano bang ginawa kong masama sa'yo?" nakangiwing tanong niya habang hawak ang tiyan niya.

“I hate it when other people disturb our time. I can't have you all to myself for long... and I don't like this, it annoys me!” Nanlaki ang mata niya sa sunod na sinabi nito. “Ipapakilala na kita sa lahat… ayoko ng itago pa ang tungkol sa atin at magtiis sa kakarampot na oras na pwede mo sa akin ilaan.” “Gusto mo bang masira ang career mo?” Nang ngitian siya nito sa paraang walang kinabahala ay parang tatalon ang puso niya sa tuwa at kaba.

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

Siguro nga, mali ang panahon na nagkakilala kami. My love for him is right... but our time and fate are wrong. I love the right person in a wrong time... -AndyThoughts-

Nakatingin siya ng diretso sa daan at napakamot sa batok niya saka bubuka at isasara uli. "Ano ba iyon, Justin? May sasabihin ka ba?" Tanong ko sa kanya at napakurap pa. "Sorry kanina. Mahalaga kasi sa'kin ang oras. I mean hindi naman big deal iyon pero gusto ko kasi na ginagampanan ang role niya sa trabaho para magaan ang lahat. Walang problema. Gusto ko on time at tumutupad sa napag-usapan. Nag-reply ka kasi sa'kin ng 'Ok' that night kaya umasa ako na tutupad ka sa oras." saad niya at lumingon sa'kin.

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

"Para mas tumagal pa kayo at mas lumalim ang pagmamahalan ninyo ay dapat kayong dalawa ang umintindi sa bawat isa. Hindi iyong ikaw lang. Dapat pareho kayong mag-effort. Hindi iyong ikaw lang ang handang maglaan ng oras para sa kanya. Hindi iyon maganda na palagi na lang niya inuuna ang career niya kaysa sa 'yo. Dapat marunong siyang mag-manage ng time. May oras para sa trabaho at may oras din siya para sa 'yo." Gusto kong umiyak dahil hindi ko naisip ang mga iyon sa loob ng limang taon. Hindi ko alam na ganoon pala. Nagdesisyon ako na mamayang hapon na lang ako pupunta sa opisina ni Jeff kapag uwian na. Gusto kong mabilis lang kami mag-usap, ayoko ng matagal. Wala din naman akong ibang sasa

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti