Novel & Cerita Short Quotes On Time

mahabang paliwanag pa nito sa kanya. Mahina naman siyang napatawa sa kaibigan. Alam na alam na talaga nito na ayaw niyang lumiban sa kahit na anong klase pa yun. Ayaw niya din ng nahuhuli sa oras dahil para sa kanya " every seconds count " lahat ng oras kahit segundo pa yan ay importante. Marami ka ng matututunan kahit na ilang segundo pa yan. Kaya ayaw na ayaw niya ang napag-iiwanan.

“Yeah… ang tanga ko lang kasi hindi ako agad gumawa ng paraan.” “And worth it naman,” nakangiti niyang sagot. “Ngayon, mas pinahahalagahan natin ang bawat oras. Bawat segundo, parang pinakamahalagang alaala natin.” Dagdag pa niya nang makita niyang parang naguguluhan ako. Tama siya. Mas pinahahalagahan ko na ngayon ang oras, lalo na ako. Ayokong masayang kahit isang segundo, kasi limitado lang ang oras na magkasama kami.

Ano ba’ng dapat isagot dun? “Hindi ka pa ba inaantok? Inaantok na kasi ako.”pag-iiba ko, pero nagsasabi ako ng totoo. “You know what, I suddenly felt upset realizing that time is free but I can’t own it.” “Bakit mo naman naisipan ‘yan bigla?” “Ang bilis kasi ng oras, mag-aalas tres na.” “What if you’ll be given a chance to own twenty four hours, how will you spend it?” tanong ko kahit antok na antok na.

Halos mahigit ko ang hininga ko nang makita kong suot niya ang singsing niya. Bakit niya suot?! Nahihibang na ba ang lalakeng ito! Naibaba ko ang mga mata ko nang bumaling siya sa akin. Nakakagat ko ang labi ko dahil pakiramdam ko nakikipagkarera na ako sa mabilis na tambol ng dibdib ko. "I let this pass. But this is a reminder not to engage your team in unrelated things in your work. Be wiser in using your time, " narinig kong sabi niya.

Nang hindi humihinto para patapusing magsalita si Senior Zimmer, pinutol siya ni Yvonne Xavier. "CEO Zimmer, sinasabi nilang curiosity kills a cat..." "Sa ngayon, dapat mong pagtuunan ng pansin ang kasalukuyang isyu. Time is gold, at hahayaan kitang pag-isipan ito sa loob ng limang minuto." "Dapat niyong talakayin kung anong gusto niyong gawin. Babalik ako pagkalipas ng limang minuto."

"Life is full of surprises, indeed. Sometimes we have to enjoy the roller coaster rides before we could get into the cloud nine, before we could reach into the top. But as I've said, it's okay as long as you are not stepping into others. As long as you are not forgetting where you came from and you are not forgetting yourself." "Minsan kasi mga bagay kahit nasa tamang panahon, wala na ring saysay kapag wala na 'yung mga tamang tao sa buhay natin. Kasi mabalikan mo man ang lugar, hindi mo naman mababalikan ang panahon at pagkakataon na pinalampas mo para sa mga taong mahalaga sayo."

Magen said using his soft and tired voice. They said that time can heal but I think it's wrong? Time only ease the feelings that we are encountering because the time serves as our safety zone. Naniniwala tayo na dadating ang oras na maglalaho rin ang sakit. Na dadating ang oras na mawawala narin 'yung nararamdaman. So, time is only a law of attraction and It can't heal the wounds. In any circumstances, only love can heal. Only love can heal our wounds... our soul... our heart... our world.

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

Hindi ako isang baguhan kaya sanay na sanay na ako sa mga sinasabi ng mga tao sa akin. Ano bang pakialam nila? Why don't they just mind their own business. Tsk they're just wasting their time by judging me. Pairap kong inalis sa mga estudyante ang aking paningin at ipinokus ko sa aking dinadaan, ayoko nang pagtuunan pa ng pansin ang mga taong walang ginawa kundi pag usapan ang isang tao, nakatalikod man ito o hindi. Masyado silang nagiging pakialamero.

“Wag na wag mo sa aking sasabihin na negosyo mo na naman ang aatupagin mo! Kahit nga si Papa God nagpahinga. Ikaw? Tao ka pa ba?” “Yap, tao ako. But I am not a God. The time flies Zhia and I am the pilot of my Company. Tough times create tough people and Good things take time. Put this on your mind Zhia. Some people wait for a miracle to start living their lives happily. Others, use that time and create the miracle themselves. Time doesn't wait on anyone.” Seryoso niyang sabi sa akin na tuluyan na talaga niyang ikinatalikod at pumunta ng banyo. Siguro tinatawag na siya ng kalikasan. Pero bakit yung mga sinabi niya kanina tinamaan ako bigla. Ano nga ba ang ginagawa ko sa oras ko?