Novel & Cerita Short Story About A Student

Chapter 4: Free Yourself Alex's POV Andaming nangyayaring kung ano ano ngayon, hindi ko na alam kung kaya ko pang pumasok sa paaralan kung ganito lang din naman ang mangyayari. Hindi ko alam kung baka mamaya, ako na. Ako na ang isusunod ng taong iyon.

napatango naman ako sa kinuwento nito. Hindi ko inakala na mag kukwento ito. Pero ayos na din ‘yon, atleast nalaman ko talagang hindi ito spy lang. Malay ko bang kagaya ito no‘ng nurse namin sa school. Patalikod kung kumilos. Tsk Ang mahalaga ay nag iingat tayo at marunong makiramdam. “Studyante ka ba ni sir?” tanong nito nang sandaling natahimik ang bawat isa sa amin.

Saglit siyang bumaling sa'kin saka binalik ang tingin sa langit. I frowned. "Wala ako sa mood para sa story mo." Kilala siya ng lahat bilang story-teller sa eskwelahan. Once na bubuka ang bibig ay hindi na hihinto. "Ay, bahala ka. Basta ako makukwento lang. Baka mamaya magtatampo ang kalawakan at mamalasin ka," aniya na napalabi. Pinagbigyan ko siya. "At ano'ng kwento naman iyan? Hindi ka talaga napapagod sa kwento mo."

Mukhang hindi talaga madali ang maging bayani. Naglakad na rin ako pabalik sa classroom namin. Habang naglalakad ako sa mahabang hallway ay napansin kong marami pa ring estudyante ang nagkukuwentuhan tungkol sa nangyari ilang araw na ang nakalipas. May ilan na masayang nagkukuwento tungkol sa kabayanihan ni John. May ilan namang tila hindi pa rin makapaniwalang nangyari iyon sa loob mismo ng paaralan.

he didn't talk to me about his lovelife so now why is he talking it with my student? "We were just wasting time while waiting for you. It just happen that this woman got a love letter from a grade 11 student." Ikinwento pa ni Ceed ang buong nangyari. Nakita niya raw ang dalawang estudyante na nag-uusap sa labas ng library at inabot ng lalaki ang letter kay Sulie bago tumakbo, ngayon ay nakikiosyoso si Ceed at binasa pa ang laman ng letter. Agad naman akong tumayo at nilapitan sila. Well, I have spare time so I guess I'll just mess up with them.

At agad na napangiti si Janus na narang nanalo sa lottery. Ilang sandali pa ay nagsimula naman itong magkwento tungkol sa paaralan. At iyon na marahil ang pinakamahabang bahagi ng biyahe. Dahil wala nang ginawa si Janus kundi magkwento. Tungkol sa adviser nito. Tungkol sa kaklase nitong si Kevin na minsang umiyak dahil nawala ang baon. Tungkol sa isang batang nagdala ng butiki sa classroom. Tungkol sa isang guro na nahulog sa upuan. At tungkol sa isang crush na ang pangalan ay Mia. Napataas ang kilay ni Sophia nang marinig iyon.

ADRIENNE A week had passed. I was very confident that I would be able to capture the criminal but it seems that this one is one of a kind. Nagkukumpulan ang mga estudyante. May nagtatakbo pababa ng hagdan takip takip ang mga bibig na para bang nais nang lumabas ang kanilang mga bituka. Takot ang nakarehistro sa kanilang mga mata. Hinuli ko ang siko ng isang estudyante na nanginginig pababa ng hagdan. Fear wrapping her being.

Isang linggo ang lumipas, at nagsimula akong gumawa ng bagong routine. Pagkatapos ng café shift, nag-eenroll ako sa short writing workshop sa local university. Matagal ko nang gustong magsulat, pero noon, lagi akong nauuna ng takot. Ngayon, parang kailangan ko na talagang sabihin lahat ng nasa loob ko — kahit sa papel lang. Unang araw ng klase, mahigit sampung estudyante lang kami. Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.”

Isang lalaki ang lumapit kay Llamar. Nginitian ni Llamar ang lalaking estudyante. Sa tantiya niya ay mas bata sa kaniya ng ilang taon ang estudyante. "Yes." Sumagot siya kahit di niya naintindihan ang sinabi ng estudyante. Nagsalita na ng universal language ang estudyante para magkaintindihan sila ng bagong mukha sa paaralan. "Let's go inside. I'll show you all the rooms."

Iniisip nila na mag-working student sila kung papayag sa ganoong sitwasyon ang kanilang tutuluyang bahay, dahil balita niya ay strict ang mga ito lalo pa at nasa loob ito ng school. Apat na taon niyang bubunuin ang sarili sa pag-aral at iyon naman ang plano niya. May kumatok sa pinto ng silid niya na sadyang nakabukas. Lumingon siya roon. Nakita niya ang Tiyang Alice niya. Napaluha siyang bigla. “Tiyang, huwag kang magpakapagod dito. Tuwing sembreak uuwi po ako,” aniya saka niyakap ang tyahin.