Short Story About A Student の小説・ストーリー

hindi makapaniwalang tanong ko sa kaniya. Paanong hindi ko napansin ang isang gaya niya noon? "Well, at first I was just curious. But since that day I can't get you out of my mind. I tried to search an information about you, and I found out that you are a working student. Maybe you were tired that day; that's why you slept on the bench. That's when I came up with the idea of giving you a scholarship. I talked to my mom's secretary to arrange everything, but she did not agree at first because I want you to study at an international school." He stopped talking and laughed like he suddenly remembered what he did. "You know what I did? I told her that it's me who will shoulder your tuition, not

Galit na galit ang teacher nila daig pa daw nila ang elementary student kung mag-away kung kailan graduating na ay saka pa gumagawa ng gulo sa school. Kaya isa din iyan sa iniiwasan nila Cressida ayaw niyang magtapos na may bad record sa school. Mahirap para sa kaniya ang habaan ang pasensya sa mga katulad ni Gianna. Ngayon lang kasi siya nakakilala ng taong walang ibang gusto kung hindi ang maghanap ng gulo.

Bumangon ako sa aking kama at naglakad patungo sa salamin malapit sa aking vanity table. Siguro dapat ko na ring isaalang-alang ang pagsusulat ng kwento ko at ano ang magiging pamagat nito, natawa ako sa aking katangahan. Sino ba naman ang gugustuhing magbasa ng aking kalokohang kwento. Si Mary Davies, isang straight A student, ay nabuntis para sa bully, napakatanga. Pinagtawanan ko ang aking sarili habang hinihimas ang aking tiyan.

But we doesn't fit. I'm just a nobody, and you are a princess. Kung mamadaliin natin ang lahat ay wala akong buhay na maibibigay sa'yo. I will do my best, study and work hard for the better future. But, the next thing I knew is when I landed my feet on the school ground as a graduating student. I search for her in the crowd. But I didn't find her... I didn't see her.

I won't stoop that low para patulan pa siya. Huminga ako ng malalim at nagpabalik ang tingin kay Anzo at sa paper bag. Marami ang nakapaligid sa kanya and I can't show up like this. Isa pa, baka mafreak out lang 'yong ibang kasamahan nila that an unknown and silent Grade-12 student suddenly showed up. They might bully me. Napabuntong hininga na lamang ako. "Maybe next time," I whispered at nagpasya nang umalis.

Halos mahilo ako dahil na untog pa ang ulo ko sa maliliit na bato. May isang studyante na tumulong saakin upang makatayo. Isa itong nerd, bakas sa muka nito ang pag aalala. "A-ayos kalang ba?" Tinulungan niya akong maka tayo at pinagpagan ang suot kong puro lupa na. "Ayos lang," mahina kong sabi, pero sa totoo lang hindi ako maayos. Rinig ko nanaman ang mga tawanan ng mga classmate ko at ibang section. Biglang kumirot ang noo ko, dahil siguro sa pag kaka untog ko kaya medyo humahapdi at kumikirot.

Agad kong pinunasan ang luha ko at nagmadaling kumain. Hanggang sa maubos ko na iyon. "Open your bag, ilabas mo ang isang tinapay at kainin mo," utos niya. Nang dahil sa takot ay sunud-sunuran ako sa kanya, kaya naman ginawa ko ang sinabi niya at muling kinain ang isang tinapay na i-uuwi ko sana. Maya maya ay mayroong isang estudyante na naka-uniform na dumaan sa tabi at namimili, mayroon silang hawak na malamig na tubig sa bote.

"Hindi mo ba naaalala? Pinasabay tayo ng mga estudyante mo sa iisang taxi kasi wala din susundo sa'kin saka lasing ka na para magmaneho ng sasakyan. Inuna ka'ng ibaba ng driver kahit mas malapit 'yong bahay namin. S'yempre natakot ako so habang nasa ulirat pa ako sumama na ako sa'yo dito. Ikaw din naman ang nag-insist. Hindi ko nga akalain na may itinatago ka palang kabaitan. Kaya, dito na ako nagpalipas ng gabi." Gumawa ng kwento si Lera. Hindi niya man nakuha ang mga passport, nakita niya naman ang anak at sa paglabas niya ng kwarto ay makikita niya muli ito. Hindi siya papayag na hindi ito makapiling kahit ilang minuto. Kukunin niya ang pagkakataon para magpakilala dito bilang ina.

Hindi niya na ito hinayaan na makatanggi dahil hinila niya na ito at nakitakbo na sila papunta sa likod ng gym. Marami ng mga estudiyanteng miron ang naroroon nang makarating sila. Nakipagsiksikan siya kahit ang iba ay minumura na siya dahil sa paghawi niya sa mga ito. Nakarating sila sa unahan. May tatlong Grade 12 na pinagtutulungan ang isang babaeng estudiyante na halos mahubaran na ng uniform na nakahiga sa sahig.