Novel & Cerita Short Story Writing

Dahan dahan kong inilapag ang laptop ko sa lamesa na narito sa terrace ng room, umupo ako at pinatuloy ang pagtatype. Since i was on high school, I'm writing. I got addicted on it, everytime that I write, I start imagining things. I'm imagining my dream, at least on writing i can express my feelings, i can write whatever i want. Doon nagsimula ang pakikipaglaro ko sa mga salita at nakabuo ng ilang istorya sa wattpad. Everytime that I write, nawawala lahat ng problema ko. I'm typing the scene that the main character of my story met her dream guy. How I wish I met mine in right time, I guess.

Hindi pa naman mainit malamig pa ang simoy ng hangin. Kinuha ko naman ang laptop ko. Binuksan ko yung microsoft at nagsimula ng magtipa. Kapag kasi wala akong ginagawa ay nagsusulat ako ng mga short story. Marami akong followers na nagbabasa ng mga gawa ko. HIndi rin nila alam na ako ang nagsusulat non.

She had long ago surrendered to the writing bug in her blood. Mabuti nga iyon na mapunta ang energy niya sa isang story na hindi totoo kaysa maging totoo ang ideya na iyon sa buhay niya. Kahit gaano pa ka-heinous, ie-explore ng kanyang utak habang siya ay personally unaccountable. Sinusulat lang niya, eh. At hindi totoo kahit ano pa mang gawin niya sa babaeng pinagseselosan niya. Este, niyong bidang babae pala sa babaeng pinagseselosan nito. Bago siya makalabas ng kwarto, halos buo na ang half ng plotline sa utak niya. Isusulat lang niya ang draft ng outline pagbalik niya sa kwarto para hindi niya makalimutan.

M u l i A k o n g n a g p a p a s a l a m a t p o s a I n y o n g l a h a t k a r e a d e r s. *** Saan ba kumukuha Ng inspiration ng mga writers kundi kayo lang din mga ka readers.Dahil sa mga suporta ninyo at pagmamahal kaya nakakagawa kami Ng mga story. Ang ginagawa naming story ay sa isip lang namin na bubuo.Minsan sa totoong buhay,Lugar at mga pangyayari.Ganun din Kong paano magsalita Ang character sa totoong buhay.Kaya normal lang na lumalabas kapag isinusulat na Ng mga writer.

“Hahaha. Yan ang mga sinasabi ng mga taong tinatalikuran ang kanilang imahinasyon. Hinahayaan ngang tubuan ng damo. Hangang sa maging totoo nga ang sinabi nilang hindi malawak ang imagination nila. Haist. Minsan ang kwento Missamy, nakukuha yan sa mga experience na nangyayari sa atin. Yung sakit. Pananapak ng pagkatao mo at iniwan ka ng iniirog mo. Ahahaha. Mga dinadanas na pamamalupit sa ibang tao o kung minsan sa sariling pamilya. Yun ang tumutulak sa atin na kumapit sa imahinasyon natin. At hindi lang naman yung puro kalungkutan, andyan din ang mga inspirasyon mo. Ang mahirap lang yung makapaghanap ka ng oras para isulat ang gusto mong isulat. At ang labis na pumapatay sa imahinasyon at t

And now is the time I'm going to do it again. "Humans are like writers. The way they think will be the thought of the story. Their part in the society will be the one to create their plot. Their social status, name, age, and any other informations are the story's basic elements. Their preferences are the spices. Their mission in life will be the theme. Their problems are the conflict. Their perception about what kind of life they have is the genre. And their death will be the end of the story. These incidences and life's intricacies are natural. They happened even without our consent. God gave them, and we can't do anything with that. But how humans compared to a writer? Their actions in eve

Sobrang bigat at sakit po ng aking nararamdamam at ayaw ko pong pilitin ang aking sarili magsulat dahil ayaw ko pong hindi nyo magustuhan ang ending ng kwento nila Elaine at Alexandros. Kapag nakabalik na po ako ng UK ay susubukan ko pong magsulat agad para matapos na ang kwento nila Alexandros at Elaine. Para din po maipost kona ang susunod na kwento ng isa sa member ng Millionaire Men’s Club. Again, sana po ay maintindihan nyo.

Nakatakip ang isang kamay sa kaniyang bibig habang manghang nakatingin sa asawa, pagkatapos ay nagwika, “Alam mo, para sa isang lalaki, napakadaldal mo. Ni hindi ako nakaka-isang sentence, pero ikaw nakabuo ka na ng essay? Ang galing ng nabuo mong conclusion, ano? Writer ka na rin ba ngayon? Hanep sa storytelling, a—” Hinablot nito ang isa niyang braso at inilapit ang mukha sa kaniya. “Dini-deny mo pa rin? Alam mo, mabuti sana kung hindi kita nakilala bilang isang tao na magaling magsinungaling. E, kaya nga nabuo ‘yang bata, e dahil sa magaling mong pagpaplano at pagsisinungaling hindi ba?”

“Magsulat? Yung pagsusulat ng short stories, poems, news, feature, those stuffs you know…” “Ah okey, hmmm siguro?” “Why don’t you try?” “Try saan?” “Sa school paper.” “School paper? Ano ‘yon?” “School paper? Hindi mo alam?” Umiling ako. Wala naman sa baryo kasi namin ang mga ganyan noong Elementary ako.

Isa siya sa di nakapasok sa hall dahil sa baguhan lamang at sa maliit lamang na kompanya siya konektado. "Sigh!" buntong - hininga ng babaeng freelance writer. "Saan kaya ako makakahanap ng bagong kwento na maisusulat sa article? Nakakainis naman at di ako nakapasok. Magandang kwento na sana ang tungkol kay Ms. Maggie at ng kanyang soon to be husband. Sigh!"