Short Story Writing Novelas e Histórias

Don't regret it! Thanks Po SA pag support Ng story ko... Sana Po supportahan nyo pa ako SA mga storya ko.... About the story: I write this story since I was at my 6th grade and I finish it when I'm in grade 7... Masasabi kong this is my first story so thank you for your support! Why did I write this story? I was inspired by the different types of mafias story so I dicided to create my own version. Thanks for supporting this story ... I promise to give my best for my up coming story...

pampakalma. "Duh? Journalism Student 'to." "I am too. Pero hindi naman ganyan kataba utak ko. Anyway, I love the idea but it would be too long for a short story." Napanguso ako. Ano bang short story ang dapat? "Okay. Ikaw naman magsabi ng idea mo." This time nagawa niya na akong tignan. "We'll use an animal to be our characters. Ganoon naman ang short story diba? Animals ang characters.

Sa sobra kong overwhelmed hindi ko napansin parang isang magic ang nangyari dahil nag-trending ang bawat kong ilabas na story, gamit ang penman na ‘ZanelleLa’. Sino ba ang mag-aakala na maging isa akong writer. Maybe nasa dugo na talaga namin maging writer kasi si Tita Kylie, since elementary days pa niya gumagawa na talaga ng short stories. Namana raw kay Lola Emerita, hindi lang kasi nabigyan ng break ang Lola Emerita, dahil noon hindi naman uso ang online novels.

"Ah! actually hindi pa ko natutulog. Bumaba lang talaga ako para sana kumuha ng kape. Nagsusulat kase ako sa gabi." "Ou nga pala! nasabi nga sa akin ni Manang Rita na writer ka daw. Gumagawa ka ng mga kwento. Malikhain pala ang iyong isipan " "Passion ko ang pagsusulat ng mga kwento. Nung teen ager ako nakahiligan ko na ang magbasa ng mga novel books hanggang sa sinubukan kong pag aralan ang pagsusulat." "Ibig sabihin marami ka ng nagawang story?"

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.

Pursigido na siya na sumali sa contest. "Kayang kaya ko 'to. Malapit mo ng maabot ang mga pangarap mo Alex. Kapit lang Alex," wika ni Alex habang gumagawa ng kaniyang auditioned story. Ilang oras na ang nakalipas ngunit nagsusulat pa rin si Alex. Hindi siya sigurado sa nais niyang idagdag sa kaniyang story. Gusto niya itong maging unique at umangat sa ibang story na gawa ng ibang Writers. Ang tagal niyang nakatulala sa kaniyang laptop. Oh My God ngayon pa siya nagkaroon ng Writer's Block. Kailangan na niyang matapos ito para bukas ay irereview na lang niya. Matapos kaya niya ito sa oras.

Dismayadong tanong ng babae. “I was a creative writer in our school organ when I was in high school,” pahayag ni Russell, “nakapag-create na rin ako ng mga short stories and novels sa iba’t ibang platforms. And I can say na marami namang nakagusto ng mga isinulat kong kuwento at nobela. Alam kong naging effective naman akong writer.” “You mean, magaling kang writer,” tanong ni Shelley na may halong sarcasm, “so, ano ngayon sa akin ‘yon? Paano akong magiging sikat na writer kung ikaw ang magaling at hindi ako?”

I know that I'm not good enough pero dahil sa pag subaybay ninyong lahat heto ako at muling sumubok gumawa ng isang kwentong hindi lamang mag papaiyak sa inyo kung hindi mag papainit narin ng inyong mga ulo. SAMAHAN NYO AKONG MULI, ating pasukin ang mundo ng kathang isip kong kwento. Ang mga Tauhan at Lugar na mababanggit sa aking nobela ay pawang kathang isip lamang. Maging ang mga hitsura nila ay pawang binuo sa aking imahinasyon. Paalaala WALANG ano mang bahagi ng nobelang ito ang maaaring ilathala ng walang pahintulot.

Sapat na ba sa akin na maging isang anino ng iba at habang buhay nang hindi sumikat at magliwanag? “Hi-Hindi ko rin a-alam, ninong,” nakayukong sagot ko sa kanya habang pinaglalaruan ang mga daliri ko. “Gusto ko lang naman sumulat ng mga istoryang makaka-inspire sa iba, pero kung paano ko magagawa yon ay hindi ko na alam.” “Ba’t hindi mo simulan ulit sa paghahanap ng istoryang kaya mong isulat. Isang artikulo na hindi kailangang baliin mo ang mga prinsipyo mo? Just write an inspiring feature story."

O kaya naman ay si Ashlyn na masaya rin naman na nagpapaikot-ikot sa harapan ko na tila ipinapakita sa akin ang suot niyang damit. Kagaya na lang ng lagi kong ginagawa ay nasa living room ako at nagsusulat. Mas gusto ko ng matapos ang story na ginagawa ko at ng makapag simula na ng iba. As much as possible ay sinisikap ko na makasulat ng isa hanggang 2 story sa loob ng isang buwan.