Romans & histoires Short Tagalog Quotes About Self

tanong niya sa kanyang sarili at napahilamos na lang gamit ang kanyang mga palad. “Hindi, huwag mong paasahin ang sarili mo dahil napaka-imposibleng mangyari iyon.” sabi niya at umiling-iling. Tama, dapat niyang tanggalin iyon sa isip niya. Sa huli ay pumikit na lang siya at marahil sa matinding pagod ay agad siyang nakatulog pagpikit niya. ~~~

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

"You are so brave. Katulad kung paano kita nakilala noong mga bata pa tayo... Ang tapang mong harapin 'yung mga naglalakihang lalaki dahil ayaw mong inaaway 'yung taong mahal mo." And at this point, yumuko na ako at saka ako humagulgol ng iyak na parang bata habang nakatakip ang dalawa kong kamay sa aking mata. "You are so fearless to the point na hindi mo na naisip ang sarili mo and sariling happiness mo. Sobra kang magmahal sa ibang tao pero hindi mo na naisip tirhan ang sarili mo. 'Yung oras at effort na dapat binibigay mo rin sa sarili mo, kinakalimutan mo na kasi nasa isip mo mas importante 'yung ibang tao." Hinahayaan niya lang akong umiyak.

lalo pa nito itong inaasar “ asshôle. ” matapos non ay bumaling ito sa'kin “ Don't depend too much on others, they can't always keep you safe. If something bad happens to me, you're on your own. Trust no one but yourself. ” seryosong sabi nito “ i'm not saying i can't protect you. Ang sinasabi ko lang, hindi sa lahat ng oras ay nandyan ang mga taong inaasahan mo, kaya kailangan mo ring tulungan ang sarili mo. ”

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

Isang perpektong eksena, isang pamilyang buo, masaya, at walang puwang para sa kanya. Kasunod ng larawan ang maikling mensahe: [Kung may konting self-respect ka pa, huwag ka nang pumunta rito at ipahiya ang sarili mo.] Hindi na niya kailangang hulaan kung kanino galing iyon.

THEA FAITH “Mukhang mahal mo na, hindi mo naman ibibigay ang sarili mo kung hindi,” nakangiti na sabi sa akin ni yaya kaya bigla akong napaisip. “Mahal ko na nga talaga siguro,” saad ko sa sarili ko. “Mahal mo na nga talaga, hindi ka ganyan kung hindi.” “Mahal ko na nga talaga siguro, yaya. Kaya lang natatakot ako na sabihin ‘yon sa kanya kasi mukhang hindi naman siya ganun sa akin.”

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

Nasapak niya ng wala sa oras ang kanyang sarili para kolektahin ang kanyang katinuan. “Wait! Did I just say he’s cute! Oh no! Erase, erase, erase! He’s not cute! He’s a monster!” pagtatama ni Leigh sa kanyang sarili habang umiiling nang mariin. Ano bang nangyari sa iyo Leigh kung ano-ano na lang iniisip mo. Siya cute? ‘Yong halimaw na ‘yon? Okay ka lang ba Leigh? Oh com’on Leigh wake up! Alam mong halimaw siya so paano magiging cute ang isang halimaw na tulad niya. Com’on! Wake up! Bring yourself to reality! Ano ba ito?

Alam niyang singsing iyon! “Wala ng intro-intro mahal ko, will you be my wife? My forever? O Misis Hernandez?” nakangiting sabi nito. Parang gusto niyang sumigaw nang mga oras na iyon. Ito na ang pinakahinihintay niya. Umupo siya at tumitig sa binata na hindi nawawala ang ngiti. Para siyang teenager talaga sa mga oras na ito. OA na kung OA!