Shuddering Novels & Stories

Depende talaga sa mood ang names ko virtually. Ngunit kung minamalas nga naman, kung kailan ako mayroong kausap ay bigla na namang kumalabog sa kabila. Shocks. Hindi pa ba sila natatapos sa kanilang bakbakan, kung ano man iyon? "Sir...sorry for dropping this call but..." Thump. Thump. "Oohh God. F*ck! Deeper!" "Yeah. Faster!" "That's so good!"

She started to cry hanggang sa humagulhol siya tapos tumawa. She suddenly break down on the cold tile under the shower, hinahayaan ang tubig mula dito na dumaloy sa buong katawan niya. Napayuko si Shy ng ulo as she began to embrace her knees. She was like in a fetal position. She was closing her eyes and right after that, she begins to see a series of scenes again, inside her head. Napahawak tuloy ng ulo si Shy para kasing mabibiyak ang ulo niya sa biglang pagsakit nito.

Their laughter grew louder and louder, echoing relentlessly. I covered my ears and began to cry. Both my shoulders shook uncontrollably from fear. My hands trembled just the same. I shook my head weakly and curled into the corner of the room, trying to disappear. I sobbed, keeping my hands tightly pressed over both ears. The voices inside my mind didn’t stop. They only grew stronger, louder. I could hear them clearly—their cruel laughter, as if they were mocking me. Over and over, their jeers repeated inside my head.

My God! His world suddenly stopped from spinning so fast, all of his thoughts suddenly went out of his brilliant brain and his heart... His crazy heart is now thumping so fast that he's afraid it would escape any minute from now. May mga luhang namuo sa gilid ng nag-iinit niyang mga mata habang ang paghinga para sa kaniya ay parang naging isang parusa, he barely even swallow his own saliva. He was left freezing, completely paralyze in his then comfortable position.

My guilt and shame is hunting me as hell. Kabadong kabado ako habang naglalakad palayo sa kwarto ko. I am shaking so bad at pakiramdam ko pwede akong mag pass out anytime, that would be a lot better para magkaroon ako ng dahilan na wag silang sabayan sa lunch.

I can't move. Then in a blink of an eye, I was shoved back inside the moldy box. Yakap ko ang mga tuhod, sa kanang kamay mahigpit kong hawak ang kwintas ng ina at tulala akong nakatitig sa basag na salamin sa gitna noon. My body is shaking, my teeth are chattering. Ganito ba ang nararamdaman ng mga hayop sa tuwing hahabulin ko? I know what this is, terror.

Sa sobrang takot, halos mawalan siya ng kontrol sa sasakyan. Hindi niya inaasahan—isang maling hakbang lang—at naramdaman niya ang matinding tunog sa harapan. Nabangga niya ang ina ni Zuri. Ang tibok ng kanyang puso ay mabilis na lumobo, at parang tumigil ang mundo sa isang iglap. Ang mukha ni Shanelle ay punong-puno ng pagkagulat, halos hindi makapaniwala sa nangyari. “Hindi… hindi po talaga… hindi ko sinasadya!” nanginginig niyang sabi. Ang kanyang katawan ay parang giniginaw, sa labis na pangamba..

Sabay-sabay itong nawalan ng malay at diretsong napahiga sa malamig na sahig. Tinalikuran na niya ang tatlong iyon bago dumaan sa pasilyo at tinahak ang daan pabalik sa main hall. Hindi pa siya tuluyang nakakapasok sa main hall ay bigla itong nadapa dahil sa madulas na sahig. Agad sumubsob ang mukha niya sa sahig habang mahigpit pa ring hinahawakan ang baril sa kanang kamay. Sumigid ang hapdi ng pagkakasubsob niya sa kanyang mukha. Ngumiwi ang dalaga at nakapikit matang namimilipit sa hapdi ng sugat na natamo niya. Tatayo na sana si Shan nang bigla niyang naramdaman ang dulo ng baril na nakadikit sa kanyang sentido. Kaagad itong natigilan at nanigas ang katawan. Sunod-sunod na lumunok si Sha

Hinawi nito ang kamay ni Shade bago tuluyang tumalikod at umalis. Naiwan siyang humihikbi. Ang nararamdaman niyang maliliit na karayom ay tila nag-evolve. Mas masakit. Mas mahapdi. Mas nakakamatay. She broke down and AJ is there to catch her.

sunod-sunod kong sabi sa kaniya. Nagsimula na namang tumulo ang luha mula sa mga mata ko ng dahil sa mga alaalang 'yon. My body was shaking, my hands were trembling and sweating. I feel deaf and only the sound of my voice saying 'help me' was the only sound that I heard right now. Pinilit kong isiksik ang katawan ko sa pader kung saan alam kong wala na akong kawala pa. Itinatago ko rin ang mukha ko sa mga tuhod ko, nagbabaka sakaling hindi na nila ako makita pa.