Si Langgam At Si Tipaklong Pabula นิยาย & เรื่องราว

Mga tourista lamang ang nakaka afford bumili dahil mamahalin at dekalidad na klase. Ang lakatan kase na angkat mula sa Batangas ay sakto lamang ang laki at taba kadalasan nga ay tuwid at payat. Ang saging este ang kayamanan ng lalaking kaharap niya ay mataba, mahaba, medyo payuko at higit sa lahat mamula mula, hindi tulad nang nakita niya dati sa bastos na lalaki ay kulay brown.

“Parang… may tao.” Sila’y isang mag-asawang mangangahoy, sanay sa katahimikan ng gubat ngunit hindi sa ganitong uri ng bigat sa hangin. Dahan-dahan silang lumapit, maingat sa bawat hakbang. Nang matanaw nila ang dalawang pigura sa lupa, napahinto ang babae at napahawak sa braso ng asawa. “Diyos ko…” mahina niyang sambit. “May mga tao…”

[translation: Stop bluffing around and tell me what to do. Mahinang natawa sa kanya ang kanyang kaibigan. “Sige, didiretso na tayo. Alam mob a ‘yung salitang panliligaw? Kung dalagang Pilipina ‘yan, ay nako! Dadaan ka talaga sa maliit na butas ng karayom.” “Panliligaw? How do you do that?” “Don’t worry. Just listen to Master Liam’s love advice and tricks.”

Naaasiwa kasi siya sa Ineng e ang tanda na niya, kaloka. “Masarap na luto riyan ay paksiw o di kaya ginataang tilapia,” suhestiyon pa nito. Yes, ginataang tilapia. Paborito niyang luto iyon na luto ng mommy niya noong nabubuhay pa ito. Ginataang tilapia, gaya ng tilapia niya kaninang umaga, ginataan din. Napakagat labi na naman si Reinna nang maalala kung paano kumatas ang pagkababae niya kanina na animoy ginataan. Shit! Sa isiping iyon parang nag-init ang pakiramdam niya.

wika ko HINDI ! AYOKOOO! pabulol nyang sagot pero Lasing kana kira, natatawa kong sabi di mo sinabi na mahina ka pala mag inum, isang bote lang bangenge ka na . dagdag ko pa na natatawa ang pagbikas niyon nabigla ako ng Bigla syang tumingala saakin, nagtama ang mata namin. ang mga mata nya na mapungay na nakatitig saakin ay talaga namang nakakaakit.

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

"Tapos?" Tumango-tango naman siya na parang nagkukumpirma ng tsismis. "At dalawang lalaki rin daw ang bumaba at kasama niyong naghapunan dito. Alam ko na kaagad kung sino ang tinutukoy nila at alam mo ba?" napahinto siya saglit kaya napahigop ako sa kape ko. "Ang alam nila ay manliligaw mo si Leandro at Rafael!"

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

Mukhang habang tumatagal, lalong nagiging pabaya at rebelde. ”G-ganon ba?” ”Oo, kaya lengua ang iluluto natin ngayon, para umuwi siya. ”Wow! Dila nga!” kapit ko ang malapad na pirasong karne na mainit-init pa mula sa pressure cooker. ”Dito pala gawa ang lengua?!” ”Kaya nga tinawag na ’lengua’, eh!” inis na bulong ni Mercy. ”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’!”

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"