Si Lola Ay Isang Bayani Novels & Stories

Sunod-sunod na tinawag na ang mga kaklase ko at napunta sa kanila ay sila Andres Bonifacio, Emilio Aguinaldo, Antonio Luna, Juan Luna, Gregorio Del Pilar, Gabriela Silang— mga common na naging parte sa ating kasaysayan. Napatayo ako nang madinig kong tinawag na niya ang pangalan ko. Naguluhan ako ng nakangisi sa akin si ma’am Chaiden at agad na siyang nagsalita, "Shi Tanaka.” Hindi ko alam pero ngayon ko pa lang narinig ang pangalan na 'yon pero parang narinig ko na parang dé jà vu ganon. Take Note:

At sigurado akong malulungkot din si Ysabel. ‘Di bale, ipapangako ko na lang na bibisitahin ko siya kapag bakasyon. “Lola, maraming salamat po,” sabi ko at niyakap siya. “Mama, salamat. Huwag kang mag-alala ‘ma, tutulungan ka namin sa pagpapatakbo ng hacienda,” sabi ni papa. Tumango naman si lola. “Walang anuman, anak. Malaki ang pagkukulang ko sa ‘yo kaya babawi ako sa mga apo ko.”

Thank you lola. "Salamat din apo. Kapag hindi ninyo ako pinuntahan dito, ako na lang ang pupunta riyan." Nanlaki ang mata ni Yesha. ALam na rin naman niyang malapit na ito umuwi ng pilipinas. Kaya baka ito na nga lang din talaga ang pupunta sa kanila.

“Shh. . . Dynee. Don’t say that—” “Why? Totoo naman ang sinasabi ko. Kung matino ba naman ang pag-iisip nila, iaasa ba nila kami kay lolo at lola noon? Matatanda na sila noon pero todo kayod pa rin sila para sa aming magkapatid. Ayon si lolo, tumanda na lang ay patuloy pa rin sa pamamasada sa munting bisikleta niya. Then si Lola, naalala ko pa noon naglalabandera kahit hindi na niya kaya. Sobrang naaawa ako sa kanila lalo pa at si Prinses noong mga ilang buwan pa lang ay sobrang sakitin na. Hanggang sa nagdalawang taon at hanggang nag-anim siyang taon. Si kuya, natutong rumaket nang mawala si lolo, ako. . . nag-aaral habang kumakayod. To the point na gusto ko nang pasukin noon ang madaliang

Aria had also seated one row away from the Reigns family and was watching Lola with an easy smile on her face which Lola returned earnestly. The night before, Xena had offered that the bride’s maid position be returned to Aria since the girls had made up but Aria had refused and insisted that Xena remained the bride's maid. Therefore Xena, Lola’s bride’s maid for the day was also waiting in front, wearing a wine-colored dress. On the other side, behind Noah, was Tyler, who was Noah’s indispensable best man for the day. Lola felt happiness fill her from within. All of the people she had come to know as her family were present to see her walk down the aisle with the love of her life. What more

I was amazed and I dare say, proud of what I saw. Her head was wrapped in a bandage and she looked terrible. "What exactly happened? If she's like this, then what situation would Lola be in?" I asked in awe. Fay was one of our strongest warriors and had fast healing abilities. It was a shock to me that she wasn't healing fast, it was a greater shock that she was this way because she went up against Lola. "That's what everyone is asking. Lola doesn't have a single scratch on her and well, Fay is like this", he said and I sensed pride in the way he spoke. I guess he was proud of his Luna too.

Kabanata 33: Whoa, Sino ang Grupo ng mga Tao? Mga hooligan ang lahat ng kalaban. Nakita nilang hindi naman masama ang itsura ni Kristel, kaya't ngumisi sila. "Gaupo ka naman. Kuya Barron, isama na natin siya, para masaya ang barkada?" Biglang nagbago ang ekspresyon ni Lisora nang makita niyang hawak din si Kristel Villar. Isang malakas na sampal ang ibinigay niya kay Barron. "Basura ka! Bitawan mo si tell tell!"

Baka maalala ko na naman si Mama or worse, magpakita na naman siya. Naluluha si Lola nang magkausap kami. Siguro dahil hindi siya nakapunta dito. Ang sabi niya ay may sakit daw si Lolo at hindi niya maiwan kaya hindi sila makakarating. Pero alam ko naman na bukod doon ay hindi rin siya masayang makita ang bagong pamilya ni Papa. Ewan ko nga ba. Bago naman mamatay si Mama ay alam kong malapit din si Lola Leona kay Papa. Hindi ko lang alam kung bakit ganito na sila kalayo ngayon. Kahit alam kong nalulungkot siya ay hindi niya iyon pinahalata sa akin. Bagkus ay sinabihan niya akong susunduin niya daw ako sa bakasyon dito. Malugod naman akong pumayag. Miss ko na ang lugar na iyon. Baka sakaling

My Lola was a baker kaya palagi akong kumakain ng sweets, and I've learn how to bake, thanks to her. Habang ang lolo ko naman ay isang mechaniko. He repairs cars and motorcycles, and in a very young age I’ve learned how to drive a car with lolo's supervision, kapag pumupunta kami sa plaza at sa downtown. We use Old Berkens, Lolo's old beetle car.

bulalas niya kaagad sabay takip ng bibig dahil sa sobrang gulat. “Maraming salamat.. sa lahat ng tulong na ginawa mo.” Nakangiting wika ng lola niya sakaniya. “Ikaw? Pero bakit? Hindi ko talaga maintindihan kung bakit.. Tsaka anong sinasabi mong dinala ko sayo si Lolo?”