Si Pilandok At Ang Batingaw の小説・ストーリー

"Sabing basta 'di ba?! Isa pa 'di ba pilay ka?! May pilay bang lakwatcherang lumalabas ng bahay?!" Humalukipkip siya na parang bata. "Di naman ako pilay, eh!" saka pilyang sagot niya pero syempre sa isip-isip niya na lang 'yon. Sa halip inirapan niya na lang ng bonggang-bongga ng binata. Paano naman niya aamuin ang klaseng taong ganito? Kulang na lang ma-stroke na kaka-high blood, eh. Kaloka!

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

"So sexy!" Napaurong siya nang humakbang palapit sa kanya ang binata. "Naku po, malalamog na naman ang chocolate hills ko nito!" hintakutang bulong niya sa kanyang isipan. Hindi na puto ito ngayon dahil hindi na siya dinudugo. "Gotcha!" "Ayyy, Sir naman let me dress up first!" Patili niyang reklamo nang makorner siya nito sa pader na kinasasandalan.

Mahabang paliwanang ni Phillip. "Hayop ka, hindi totoo ang mga pinagsasasabi mo. Hindi mo mauuto ang mga tao dito .Napakasuwapang mo wala kang kuwentang manungang" Sigaw ni Remedios sabay sugod kay Phillip at hindi ito napigilan ng lahat kaya napaghahampas ni Remedios ang binata. Pero hinablot ni Phillip si Remedios saka sapilitang pinaupo. Susugod sana si Paula pero pinigilan ito ni Miguel pero nagpilit ito at nagsisigaw.

"Pwede bang bumaba ka sa kandungan ng asawa ko?" Kalmado ang boses niya. Pero mas lalong naging mabigat ang buong kwarto dahil doon. Nakatayo si Xan sa likod niya, tahimik lang na pinapanood ang lahat. Iniwas ng babae ang tingin kay Harlyz. Tinitigan ni Harlyz ang mukha nito. Michelle Diaz. So ito pala si Michelle. Ang babaeng pinagkatiwalaan niyang papasukin sa buhay nila.

Lalo siyang natawa-- subalit sandali lang iyon at napalitan ng impit na tili nang sa pagkagulat niya'y binuhat siya ni Phillian sa balikat nito na tila siya sako ng bigas. "Let's go back to the house, baby. Bago pa natin bigyan ng live show ang mga ibon sa kalangitan." * * *

Ang sikmat nito sa dalaga. “Puwes kalmahan mol ang dahil Pilipinas ito. Hindi L.A.” At tila namumutla na nga ang mga bibig nito at tila kinakabahan. Napatawa nalang ang binata. At unti-unti nga na binagalan ang takbo. Ycon turned off the aircon tsaka binuksan ang bintana.

Pampatulog para makuha namin yung limang bilyong piso! Pagkatapos magluto ni Doc Loida, nilagay namin yung pancit sa isang malaking Tupperware. Ang dami! Siguradong busog na busog yung mga bantay. At siguradong tulog na tulog din sila. "Okay, Doc," sabi ko, kinakabahan na ako. "Handa na ba tayo?" "Handa na," sagot ni Doc Loida, kinuha yung Tupperware. "Ito na ang simula ng Oplan Rescue. Oplan para sa limang bilyong piso!"

Totoong walang makakatakas sa kulungang ito. Nang magtipon ang lahat ng mga bilanggo sa tabi ng mga stand sa ikatlong palapag, mayroon lamang isang manipis na pigura sa malaking hawla na bakal, nakasuot ng itim na talukbong kaya mahirap makita ang kanyang tunay na hitsura. “Fuck, may espesyal ba sa batang ito?" Nagulat na sabi ni Piolo nang makita ang lalaki sa hawla na bakal.

napahilot ako sa sintindo. "Enough, tara na bago pa magbago ang isip ko." Pagdating namin sa isang eskenita hindi ko maiwasan napalingon sa dalawang kasama. Wala na itong ginawa kundi ang magbangayan nang magbangayan. Tss parang mga bata. "Sure kang dito, Pilo?" "Oo naman kailangan pa ba ako hindi naging sigurado." mayabang na saad nito.