Silver Lining Sentence Mga Nobela at Kwento

"Salamat sa pagsama mo sa akin." Ngumiti naman si Azure sa kanya. "Oo naman," sabi niya. "Lagi akong nandito para sayo." Habang naglalakad sila pabalik sa cabin, alam nilang dalawa na ang pagkamatay ni Silver ay magiging isang malungkot na alaala para sa kanila sa mahabang panahon. Pero alam din nila na meron sila, at kahit papaano, makakahanap sila ng paraan para gumaling.

Napabaling sa akin si Silver. "Seriously?" di makapaniwalang tanong nito "Silver walang thrill yung kanina. Ask this two pretty ladies, sabi nila makakabuhay daw ang maze na iyon." Natatawang saad ko habang tinuturo ang dalawang bakla na malagkit ang tingin sa kaniya. "Yes, makakabuhay at mabubuhay ang taong papasok doon." Malanding saad ni Minoa.

Sa halip, gumuhit ako ng pulso—yung pulso kong suot pa rin ang bracelet na siya mismo ang nagsuot kagabi. Sa tabi no'n ay isinulat ko ang mga salitang... “He gave me something meant to last. Silver doesn’t fade easily. But his mother's words remind me that not all things are made to stay. Some blossoms belong to their season. Others never had a chance to bloom.”

tanong ni Elijah na hinahanda ang pares ng hikaw sa piercing gun. Balak kasi nitong tadtarin ang tainga niya ng mga butas upang malagyan ng mga silver na alahas. "Sa susunod na linggo, lagyan natin pati navel mo." "Kailangan ba talaga 'yan?" alanganing tanong niya. "Oo. Kailangan. This will serve as your shield against those monsters. Silver will burn their skin if touched." Tumango siya bilang masunuring bata. Pero hindi na siya bata.

Nang buksan niya ang pinto para pumasok sa trabaho, muntik na siyang mapasigaw. Nandoon si Zion sa hallway. Nakasandal sa pader, bagong ligo, maayos ang suot, at tila walang pabango. “Good morning,” sabi nito. Napapikit siya. “Wow. Ano ang ginagawa ng CEO ng Silver Lining dito?” “Well,” seryoso nitong sagot, “I bought a unit just beside your friend’s unit.” Nanlaki ang mata niya. “Kailan pa?”

“Alam ni Marih. Nagpaalam ako ng maayos.” “Ako ang sasabay sa ‘yo, Ahmed. I don’t have a car. Let me help you with Kaye,” wika ni Silver kaya nag-iwas na rin siya ng tingin. Kumaway pa siya sa mga ito nang umalis. Inagaw niya ang bote mula sa kamay ng isa sa mga kaibigan. Idiniretso niya iyon sa bibig kaya napapalatak ang mga ito.

Pangalan ni Adriane ang bumungad, ilang missed calls, at isang message. Pagbukas ko… “Sir, pumayag na po si Mr. Alfonso. Pipirma na po siya bukas.” I felt happiness in my heart. Inspite of the bitternes and pain. “Finally…” bulong ko. “I can see a silver lining, in spite of what happened yesterday.” Nanlisik ang mata ko sa determinasyon. Hindi ko hahayaang masayang ang pagkakataon na ‘to.

Biglang saad ng isang sentinel na naging dahilan para makuha ang atensyon ko. Kaya napatingala ako at tiningnan ang mga lumalabas mula sa black hole. I squinted my eyes and I saw what's coming out of the hole. It's descending and it's getting closer and clearer. It started to rain with gold dust similar to the moon blessing.

Gusto niya lang siyang asarin at ipagpatuloy ang usapan. Nang nawala siya sa pagkakatulala, tumawa si Zuko. “Tumingin ka sa taas.” Tumingala si Lina sa madilim na langit, na parang isang mamahaling velvet na dinedekorasyonan ng makikinang na mga bituin. “Ano sa tingin mo? Maganda, di ba?” Si Lina, na bihirang tumingin sa langit na puno ng bituin, ay di napigilang mamangha sa natural na kagandahang ito. “Mm… Napakaganda nga.”

Silver cleared his throat and smiled. "I'm not planning to stop you if that's what you're thinking," nakangising saad niya at nagpatuloy sa pagkain. Sinubo niya ang natitirang kanin sa plato niya at inubos ang laman ng kaniyang baso bago tumayo at binuhay ang anak kong tapos na rin kumain. "I know ikaw ang may pakana," mahinang bulong ni Silver sa tenga ko kaya marahas akong napasinghap. What the hell? Paano niya nalaman? "Make sure that your plan is successful, this is your last chance, Zyxhiaxy."