Simple Iron Gate Design Novels & Stories

Nakakatakot naman magkasala rito. Hindi na kami dumaan sa front desk. Dumiretso kami sa mga mini gates na parang katulad ng sa mga train stations. Ang kaibahan lang, salamin ang nagsisilbing gate para makapasok sa loob at mayroong tatlong guards na nakabantay para sa apat na mini-gates. Sir Oliver stretched his ID lace and pressed it against the scanner. Kusa namang bumukas ang pinto at agad na pumasok si Sir. Mabilis din naman akong sumunod sa takot na baka ay masarhan ako.

Nakatayo ang itim na SUV ni Matthew sa tapat ng napakalaking wrought-iron gate ng mansyon. Sa gitna ng dilim ng gabi, ang stately na tahanan na iyon isang modern-classic architecture na pinapalibutan ng matataas na pader, marangyang ilaw, at malawak na bakuran ay tila isang tahimik na kaharian.

Tumigil ang sasakyan sa isang malaking itim na gate napaka gara nang gate palang. Habang dilaw naman ang dingding. And when the gate open ay bumungad ang isang pahabang bahay, ngunit hindi siya sigurado kung bahay paba ang tawag dito dahil may hanggang ikatlong palapag iyon, walang masyadong tanim maliban sa ilang puno na mukhang pinili lang din at ang malawak ma bermuda grass. At sa gilid nang mismong bahay ay may tanim na dalawang pine tree.

Wala sa sarili na tumayo na lang ako mula dito sa pinagkakaupuan ko nang biglang makita ko si Manang na galing sa may kusina at mukhang nagmamadali siya para lumabas ng bahay ay pinigilan ko na siya agad, “Ako na lang po ang magbubukas, Manang.” “Gano’n ba, oh sige ihja.” Pagsang-ayon niya sa akin at ngumiti na lang ako bago ako tuluyan nang lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ay hindi ko kaagad nakita kung sino ‘yung nag do-doorbell kasi ‘yung style nung gate nitong bahay ay minimalist slider… ‘yung tipong hindi mo talaga makikita ‘yung tao sa labas kung hindi mo pagbubuksan kasi nga walang butas. Ganon din ‘yung style sa malaking gate na pang kotse naman.

Napaawang ang labi ko sa makaagaw-pansin nitong disenyo. It’s not too big, though. Hula ko ay one storied house lang ito or one and a half. May garden sa paligid ng daan sa harap. Dalawa ang gate, ang isa ay diretso sa pintuan ng bahay, at ang isa ay diretso sa garahe. I like the style of its veranda, malinis tingnan dahil sa kaputian. “Bahay mo ‘to?” That’s a stupid question, I know. Pero wala na akong maisip na itatanong dahil abala ako sa pag-obserba ng bahay nang makababa kami sa sasakyan.

pukaw ni Zyrone sa kanya maya-maya habang minamaniobra papasok sa isang mataas na gate na gawa sa cast iron. Lalong kumabog ang dibdib niya nang ibaba ni Zyrone ang bintana ng kotse sa tabi nito at sumilip ang isa sa mga guards ng bahay. “It’s me,” anito sa awtorisadong. The guard took a quick glance at her before making a small bow. Sinenyasan nito ang kasama nitong guard at unti-unting bumukas ang malaking gate.

May kanya kanya silang design kaya yung sa kanya naman maganda at kakaiba. Nag doorbel ako pero walang sumasagot, impossible naman na nasira itong doorbel nila. kabago bagong doorbel kaya impossible naman sa isip isip ko. Nang pang ilang beses na akong mag doorbel pero wala pang nagbubukas kaya ang ginawa ko inakyat ko ang gate nito.

Mga ilang minuto lamang ay huminto ang sasakyan sa isang makitid gubat na naman at lumiko doon, wala na bang katapusan ang gubatan dito? Binaba ko ang bintana nito na nakasara at sa hindi kalayuan may nakita akong ilaw at gulat ko itong tinitigan. Isa itong napakalaking gate na kulay puti at gold. Nang makalapit kami sa gate ay may CCTV camera sa gilid nito at sa lahY narin ng sulok, bigla nalang bumukas ang gate magisa. Sensored gate. At pumasok naman ang sasakyan.

Baka pinaglalaruan lang ang doorbell kaya siguro tumunog ito. Isasara ko na sana ang pintuan nang may makita akong box na nakalapag sa may gilid ng gate. Tinignan ko muna ito bago ako magdesisiyon kung lalapitan ko ito o hindi. Maganda yung box. Nakagift wrapped siya na may ribbon na color green.

May mga matatayog na puno sa bakuran, ilang upuang yari sa kahoy, mga halama’t recycled materials bilang disenyo sa gate. Maya-maya pa'y isang matandang babaeng balot na balot ng tela ang katawan ang lumabas. Without further ado, Will immediately ran towards her. Dinamba niya ito ng yakap, napaka-higpit na yakap. They exchange greetings for a couple of minutes then he turned to Sapphire when he remembered about her presence. Natutuwa niya itong binalingan, nilahad nito ang kamay niya indikasyon para palapitin si Sapphire sa kanila and that's what she did.