Simple Iron Gate Design Novels & Stories

May sari-sarili ding gate, natatawa na lang siya sa mga nakasulat sa nga gate ng mga ito. Katulad na lang ng bahay na nakita niya pinagsamang black, gray and white ang design nito at ang mga batong ginamit ay tiyak niyang mamahalin, nakasulat sa gate nito ang "Welcome to Gentle Guerrero house". Sumunod naman ang gate na "Welcome to Gentle Antonio's House" Ganun din ang ibang bahay may mga nakaukit sa mga gate nito na "Welcome to Gentle" at mga surname na ng mga ito.

“Salamat po.” Pumasok siya at noon lang niya napagtanto kung bakit hindi niya makita mula sa labas ng bakod ang bahay. Ilang metro ang layo ng kinatitirikan ng bahay mula sa gate. At kahit may kalayuan pa siya, kitang-kita niya kung gaano kaganda ang bahay na iyon. Kakaiba ang architectural design kumpara sa usual na nakikitang design ng isang bahay. The house design was like an origami. A rectangular house that divided into she didn’t know how many parts that was transformed into different shapes. Triangle shape ang building na nakapaharap sa entrance gate, hexagon naman ang nasa sa back left side, at square ang nasa kanan.

"G-Good then." Matapos naming malagpasan ang mahabang hanay ng kakahuyan ay narating namin ang isang malaking gate. It says Casa del Martin engraved on the metal gate. Kusa iyong nagbukas nang bumusina ang sinasakyan namin.

Nalula ako nang matapat na kami sa isang malaki at kulay itim na gate. May kalumaan na ito dahil sa mga kalawang at nakupas na pintura. Ang mataas na pader ay halos lamunin na rin ng mga ligaw na halaman. Sa unang tingin ay tila isa itong abandonado na. Nang bumusina si Greg ay agad na bumukas ang gate.

Nakakahalina dito at nakakapan liit ng sarili, mahihiya ang mga taong pupunta dito kapag mga ordinaryong tao lang. Ako nga nahihiya rin at nakakapan liit ng sarili. Kung hindi lang ako nakabili dito baka hindi din ako papasok sa ganitong area. Lahat ng mga nadadaanan ko iba iba ang design ng bahay at gate. Marami ring mga sasakyan na nakaparada sa mga harap nila.

Hahayaan niya muna ang sarili na magmasid pa. Habang naglalakad sa hallway ay hindi niya maiwasang isipin kung anong meron sa mga kwartong nadadaanan niya. Most of the doors are designed with a narrow frosted glass that was positioned horizontally on the right side of the door. From the looks of it, wala pa rin siyang masisilip at mukhang sound proof din ang mga silid.

Malawak ang bakuran na siyang daan patungo sa mismong bahay. Bumukas ang kulay itim na gate nito, hindi ito gaanong mataas ngunit elegante para sa akin ang disenyo nito. Iniliko muli ni Blake ang sasakyan patungo sa garahe sa ibaba lamang ng bahay at tsaka pinatay ang sasakyan. Tahimik siyang lumabas at kinuha ang mga gamit na aming dala sa likuran.

Moderno iyon na may dalawang palapag; gray at white naman ang pintura. Subalit, kung gaano ka-eksakto ang laki ng bahay nito, siya namang ikinalapad ng bakuran ng lalaki. Metal ang pinaka-front gate, automatic. Sementado naman ang nakapalibot na pader doon. Mayroon ding palm trees na nakatanim sa paligid na nagbibigay ng kaaya-aya at preskong hangin. Marami ring tanim na kung ano-anong halaman. Mayroong namumulaklak at hindi, at mayroon ding mga orchid. She knew Elias loved nature, but she didn’t know if he could also plant.

Natakot nga ako dahil dalawang buwan nalang ay manganganak na ito, baka maipit ko ang bata. Sa disenyo palang ng kanilang bahay ay masasabi mo na talagang mga taong mahilig sa sining ang nakatira rito. May matatayog na iron gates na nakapalibot sa mansyon ng mga Ignacio, at naka locate rin sila sa lokasyon na kaunting tao lang ang makakapasok at nakakaalam. Ika pa ni Ate Nami, gusto lang daw nila ng tahimik at mapayapang buhay, sa kabila ng kaniyang kasikatan at naabot.

sabi ko sa kanya sabay abot ng bayad. Ipinukol ko ang tingin sa kabuuan ng bahay. May dalawang palapag ito,kulay puti at gray,katamtaman lang ang laki,maraming bulaklak sa labas at nasa gitna ang isang wooden garden swing. Pinindot ko ang doorbel. Inaasahan kong si auntie Vanessa ang magbubukas ng gate.