Sinetch Itey In Tagalog Novels & Stories

“Ako na lang!” Natawa si Ichigo Reyestan nang marinig niya ito. Hindi ba madaling mahiga ang tangang ito? “Feisty. I like it. Then..." Pagkatapos magsalita ni Ichigo Reyestan, itinaas niya ang kanyang kamay. Ang ilan sa mga nasasakupan sa paligid niya ay sabik na naglakad patungo kay Shane Rosales.

dagdag na saad pa niya sa mga ito. Anong hindi mo alam. Sandy Wag mo sabihin sa amin na may malalim pang dahilan,wag mo'ng sabihin na love At first sight ka sa Governor ng Quezon. Turan ni Maryel sa kanya. tinatawag nilang love at first sight ohh in Tagalog ay unang pag kikita may pag mamahal na Agad segunda naman ni Ate Melanie. "Yeeeeahhh ", tili nang mga kaibigan niya Sabi na nga ba eh my pag tingin ka rin kay Gov. natatawang wika ni Jhane na parang kinikilig.

Kita ko ang awa sa kanyang mukha at gusto akong lapitan. "Mang Carlitos, huminahon ho kayo." Sambit naman ni señorito Yñigo na lumapit kay itay at tinapik tapik sa balikat. Ibinaba naman ni itay ang palad at tumiim bagang. "Hindi ako hihinahon hangga't nagkikita pa ang dalawang to. Ngayon pa lang maghiwalay na kayong dalawa."

"Isagad mo pa, ugh! set the nickname for Bahog itlog to Lyndon Santaigo" Wala pa segundo no'ng lumapag si Lyndon. Bahog itlog: Pakyu, naamoy mo na? @Isagad mo pa, ugh! Isagad mo pa, ugh!: Oo, ang asim mo tanga! Napatakip ako ng bibig, nagpipigil ako ng tawa. Hindi pa ako nakabawi ay muli silang nagbatuhan ng asaran. Isagad mo pa, ugh!:

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Kaya sabay kaming natawa ni ate. Nang makaabot sa daungan, kaagad kaming bumaba ni ate at nagpaalam kay itay. "Ingat ka tay" sabay naming sabi ni ate. ______________________________ "Mar! Nandito kana!" Masaya kong sigaw ng makita siya. Kaagad ko siyang niyakap at ganuon din ito.

pabebe niyang sabi sabay hampas sa dibdib nito. “Magpahinga ka, dahil tiyak na mapapagod at mapupuyat ka mamaya,” sabi nito na may pilyong ngiti sa mga labi. Pinamulahan naman siya ng mukha habang ini-imagine ang puwedeng mangyari.

saka marahang tumawa Ganito talaga ang kaniyang Itay noon pa man. Masyado itong maalaga sa kanila. Paniguradong isa rin ito sa mamimiss niya doon sa Maynila. Nilagyan niya nang mainit na tubig ang tasa na may lamang kape at saka ito hinalo. "Okay lang naman ho Itay, ang sa inyo ho ba ni Inay? Ayos lang ba?" Pagtatanong din niya habang naglalakad patungo sa kaniyang upuan dala ang isang tasang may lamang kape.

"Masaya ka na niyan?!" "Ito naman! Sorry na po! Two points ka na!" wika niya bago ako niyakap. "Ang aga-aga ay nag-aasaran na naman kayong dalawa," wika ni Mama bago binaba ang platong may laman na hotdog. "Pikon po kasi, Tita." "Sinong pikon?" nakataas kilay na tanong ko kay Ryan. "Ako! Pikon po kasi ako, Tita. Sorry po," napapakamot sa ulong wika niya kay Mama.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.