Single Dad 소설 & 이야기

At kahit ilang taon na ang lumipas, sapat lamang ang isang pagbanggit sa nakaraan para muling bumalik ang lahat. Yes, Alexander had a big impact on her life. She had suffered through so much pain and shed countless tears, and she didn’t know what to do about the baby growing inside her because the downfall of their company happened at the same time, dahil lang sa pagkakaroon ng ama niya ng kasosyong traydor. She remembered how her father begged that old man not to involve her, but he refused. He was too cruel, and he wanted her to marry him.

Ngunit, hindi ko na lang ito pinansin. "Ano ba naman 'yan. Wala man lang ba, respeto sa single? Kailan nga ba ako magkakaroon ng the one ko nohh?" reklamo naman ni Dustin. "The one po daddy Dus? I want to have the one din po. Pero, mom said, bawal pa po daw ako. Kasi bata pa ako." My son said.

Indeed, yung akala ko na hindi ko na kailangan ang tulong ng mga magulang ko, nagkakamali pala ako, minsan may mga bagay na kapag ubos na ubos kana ay nakatulong ang payo ng isang magulang, hindi man lahat nakaranas ng ganito, but I'm thankful dahil may magulang ako na praying nariyan sa akin at hindi ako hinuhusgahan. Hanggang hindi ko na namamalayan, natupad ko na ang pangarap ko, ang makasal sa babaeng mahal ko at siguro sa isa sa masasabi kong ma swerte ako? Iyong tanggap niya ang mga anak ko at tawagin siyang mommy. Being a single dad for so long, ngayon ay may katuwang na ulit ako at tulad ng sabi ng mga magulang ko, work because you needed it, but most

Kaya pala ganon na lamang kadesperado si Daddy na makipag-deal sa mga Salvador dahil talagang matutulungan kami nito na maisalba ang kompanya. "Ano bang gusto gawin ng daddy mo sa mga Salvador?" I crossed my arms and spoke. "The old toad wants me to close a billion dollar deal with that Salvador Corp's CEO. I need it before this year ends or else...." Nilingon ko ang anak ko. "Sasaktan niya ang anak ko. Baka kukunin niya pa at lalayo niya sa akin." "That sucks!" komeneto ni Ana, ramdam ko pa rin ang gigil sa boses niya. "Your father is sick! So, paano kung matigas ang CEO?"

Bukod pa yung ilang beses ko siyang nakitang nasa bar na may katable na mga babae. Maswerte si mom dahil hindi ganung klaseng lalaki si dad. My dad is obsessed with his company, pero ang kapalit, wala din itong panahon para kay mom. Kaya ayun, iniispoiled na lang niya si mom sa black card na halos araw araw na yatang ginagamit at hindi uuwing walang nabiling luxury items.

"Dumaan pa ako sa mansyon, kinumustra ko si Tito." "How is he?" "He's fine," tugon nito na sinabayan ng pag-upo sa couch. "Sabi niya, bibisitahin niya ang mag-ina mo sa hospital. Sabik na raw siyang buhatin ang bagong apo." "Si Dad talaga..." Napailing siya. Bukod sa kaniyang mag-iina, nami-miss na rin niya ito. Nami-miss na niya ang kanilang bonding bilang mag-ama.

Hindi naman sa sinisisi ko ang parents ko sa pagpapalaki nila sa akin, subalit sa tingin ko ay malaking epekto na wala si Daddy sa tabi ko habang lumalaki ako para gabayan ako sa kahit na anong bagay na gawin ko sa aking buhay. Nasa Dallas, Texas kasi si Dad, doon siya namamalagi’t nagtatrabaho bilang OFW. Mula pa man noong mga paslit pa kami— I mean, ako ay naroon na siya. But I do understand na kailangan ng daddy ko na magtrabaho para mabuhay kami ni Mama rito sa Pilipinas, sadyang nakalulungkot lang kung iisipin dahil walang father figure na gumagabay sa buhay ko.

sabi ni papa sakin bago sya ngumiti. Dad is a very strict person. Ang gusto nya ang dapat ang lagi or madalas nasusunod, ganoon din ang papa ni Dwayne kaya ewan ko ba kung pano sila nagkakasundo. Business partners pa man din sila and they are both dominant. He is a very serious man kaya sa pag ngiti nyang yun ay gumaan ang pakiramdam ko. "Wala na po kasi kami ni Dwayne" I told them.

She saw a tear streaming on his cheeks but he wipe it abruptly. "I'm sorry. I can't help myself being emotional. I remember the times when dad suffer loneliness and heart break. Naalala ko pa yung sandali na umiiyak siya tuwing gabi habang yakap-yakap niya ang picture frame ni mom. Pero ang magandang naidulot nun, dad do his best in the business that he started. Sleepness nights and sometimes he forgot to eat his meal because he take the business, seriously. Minsan, nakakalimutan na rin niya ako pero naiintindihan ko ang pinagdadaan ni dad. And now, lahat ng kaniyang pagsisikap ay nagbunga. As a son, i realy really proud of him. I really proud of him that he made it despite all the struggles

Pero pagdating sa akin, laging wala. Napalunok ako. "Kahit galit ako kay Dad, gusto ko pa rin namang maramdaman siya kahit papaano. I still dreamt of us having this father and son bonding. Pero hindi nangyari iyon, eh. Oo nga, ginagawa niya lahat ng iyon. Pero kay Dustin lang. Hindi man lang ako makaramdam ng kahit katiting sa pinaparamdam niya na iyon sa kapatid ko. And that Dustin? Parang ayos lang sa kanya lahat. Parang ayos lang na hindi ako mabigyan ng kahit ano ni Dad. What's important to him is nothing but his own self. Makasarili siya. He seemed not to think about everything Dad did to us. Lalo na kay Mommy.”