Sisters At Heart Quote Novels & Stories

madalas kong sabi sa kanya. "Stop trying to do everything alone," lagi naman niyang sagot. At sa gitna ng ganung simpleng palitan, doon ko nararamdaman na kahit gaano kami ka-busy o ka-pagod, may space pa rin kami para sa isa't isa. Habang nag-aayos ako ng bag niya, biglang pumasok sa isip ko yung sinabi ng mommy niya noon— "The way to a man's heart is through his stomach."

mahinang wika niya at kasabay niyon ang pagbura ng matamis na ngiti niya. Napada*ng ako nang hablutin niya ulit ang panga ako. Mabigat ang pagkakadiin niya. Lumilibing ang daliri’t mga kuko’t niya. Masakit ang panga’t pisnge ko pero masmasakit ang kirot sa puso ko. Ang mga parangal na ipinagyayabang ko no’n ay hindi pala dahil sa pagsusumikap ko. Why can’t you be just like your sister.

Tapos na ang kasiyahan at silang magpamilya na lamang ang natira sa lugar na ‘to at ito ang nadatnan nila. They can see the happiness in their parent’s lips and the love in their eyes that they can always see. Dahil sa mga magulang nila ay hindi na rin sila makapaghintay na mahanap ang kanilang mga mate. “Ate, I want to have a mate just like Daddy…” Hennessey said while her arm is sneaked to her sister’s arm. Mera smiled first before caressing her small arm softly, “Every woman wants a mate just like Daddy, Hennessey, and Mommy is the true definition of ‘lucky’,” their sister said while there’s a soft smile on her lips.

Hindi ko na maalala ang ibang sinabi ni Tita Meredith sa ‘kin, pero sigurado akong walang maganda doon. I don't hate my sister for that, instead, I'm happy and blessed she was my sister. I got someone who understands me. . . Deeply. But I am envious. For the qualities she has. I wish I was kinder, you know? Maybe the world was gentler to me if it happens. Just. . . Maybe.

madamdamin kong sabi. “Sige na tama ang pagmukmok. Simulan mo na ring tanggapin ang sarili dahil kapag natanggap mo na ang sarili mo, saka lang magsisimulang maghilum ang sugat d’yan sa puso mo,” sabi ni sister, sabay ang pagtayo. “Tara na, pasok na tayo at kanina pa naghihintay ang pagkain.” “Mauna na po kayo, susunod ako," sagot ko.

Sabi ko My world is just falling apart right now also. I don't know how to react. My heart wanted to believe him at this point but my head says otherwise. Nabigla ako nang hinila nya ako. " Hey! Where are you taking my Sister!?" Sigaw ni Valentine. " Home." Payak nyang sagot. " Let go." Sabi ko " No, This Time I won't." Sabi ni Azithere " Sumama ka sa babae mo." Sabi ko

Parang quotes lang eh "Kapag ikaw ay nagmahal gamitin mo ang iyong utak para protektahan ang puso. Huwag gamitin ang iyong puso para di mawasak ang iyong utak." "Hala si doc Valdez ang lalim ng hugot. Parang may pinagdaanan ka doc,"sabi pa niya. Yes you guessed right, I was once using my heart and didn't protect my brain. I almost failed to survive but thanks to those good Samaritans around me sila ang naging mga anghel ko. Sinagip nila ako kaya heto ako ngayon bilang Heart Surgeon Doctor Sanjela Nieves Valdez.

"There's a letter inside, Lei.. You have to read it..." Kinuha ko ang pinaikot na maliit na papel. (You know that I'll always love you no matter what at yun ang hindi kahit kailan magbabago, Lei. This feeling I have for you might be wrong and will fade one day but one thing for sure that might stay is my love for you as a sister. We are connected by blood and flesh that's forever.. Happy birthday my dearest sister.. I love you with all my heart.)

Nakatungo niyang sambit, malungkot ang tono. Napabuntong hininga ako. She's having a hard time to forgive our father, it's all written on her face. And I can't even do something to surpass the hatred she's feeling at this moment. "Pwede mo namang ilabas lahat ng hinanakit mo. Nandito lang si Ate, pakikinggan kita. Papayuhan. That's how sisters are, helping to each other. Right?" Hinuli ko pa ang mga mata niya para tumingin sakin habang nakangiti, pilit siyang pinapaamo.

"We're sisters." Nailed. Sa lahat ng taong nakilala ko, siya na yata ang pinakamagaling mangumbinsi. Alam na alam na niya ang kahinaan ko at 'yun ang lagi niyang ginagamit laban sa akin-na 'we are sisters' daw. Oo, ang kapatid ko ang kahinaan ko, at napaka-ironic na siya rin ang pinanggagalingan ng lakas ko. Ang hirap tumanggi sa taong mahalaga sa'kin. Isang buntong-hininga ang pinakawalan ko. "I can't assure you that I will be able to-"